แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ RULA แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ RULA แสดงบทความทั้งหมด

วันพุธที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558

การศึกษาเบื้องต้นเพื่อลดอาการปวดหลังของเกษตรกร : กรณีศึกษาชาวนาใน 3 ตำบลของอำเภอระโนด จังหวัดสงขลา

Preliminary Study for Low Back Pain Reduction in Farmers : A Case Study of
the Paddy Farmers in 3 Sub-Districts of Ranode Districts, Songkla Province

อดุลย์ โอวสุวรรณกุล ภาณุเดช แสงสีดำ ยุทธชัย บรรเทิงจิตร *

สาขาวิชาเทคโนโลยีอุตสาหการ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ สาทร กทม 10120
ภาควิชาวิศวกรรมอุตสาหการ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ
E-mail: ytc@kmitnb.ac.th*
Adul O-Suwankul Panudech Sangseedam Yuthachai Bunterngchit*
Rajamangala University of Technology Krungthep Sathorn, Bangkok 10120
Department of Industrial Engineering, Faculty of Engineering,
King Mungkut’s University of Technology North Bangkok, Bangsue, Bangkok 10800
E-mail: ytc@kmitnb.ac.th*

วัตถุประสงค์ : เพื่อลดระดับอาการปวดหลัง ส่วนล่างของชาวนาใน 3 ตำบลของอำเภอระโนด จังหวัดสงขลา จากการใช้แบบสัมภาษณ์กับชาวนาชายที่ มีปัญหาการปวดหลัง 10 คน พบว่าค่าดัชนีความไม่ปกติ (AI) สูงสุดมีค่า 3.8 และค่าเฉลี่ยเป็น 2.96(±0.5) จึง สมควรหาวิธีแก้ไขปัญหา

ผลจากการศึกษา : ค่าเฉลี่ยของอัตราส่วนสัญญาณของกล้ามเนื้อที่วัดโดยวิธี มาตรฐานคือ Erector Spinae (L), Erector Spinae (R), Multifidus (L), และ Multifidus (R) มีค่าเฉลี่ยเป็น 1.84, 1.86, 1.67 และ1.81 ตามลำดับ ส่วนผลการวิเคราะห์ ท่าทางการทำงานมีค่า RULA เฉลี่ย 7(±0.0) ในขณะยก กระสอบข้าวหนัก 100 กิโลกรัม ได้ค่าแรงกดที่หมอนรอง กระดูก L5/S1 เฉลี่ยสูงสุด 7,243.7(±491.8) N
วิเคราะห์หาสาเหตุของการปวดหลังพบว่ามาจากท่าทางการยกที่ไม่ถูกต้องมีการก้มหลังในการยกจึงได้กำหนดให้ มีการฝึกอบรมวิธีการยกที่ถูกวิธีโดยการย่อเข่าซึ่งมีผลทำให้สัดส่วนของสัญญาณ EMG ที่กล้ามเนื้อดังกล่าวมีค่า 0.91, 1.07, 1.33 และ1.47(μν) ตามลำดับ โดยสัดส่วน ของ 3 ค่าแรกลดลงอย่างมีนัยสำคัญ (p<0.05) สำหรับค่า RULA เฉลี่ยไม่เปลี่ยนแปลง และสำหรับค่าเฉลี่ยของแรง กดที่หมอนรองกระดูก L5/S1 มีค่าลดลงเป็น 5,920.8(±631.9) N หรือลดลงร้อยละ 18.3 และจากการ ใช้แบบสัมภาษณ์กับผู้ถูกทดลอง 10 คน ได้ค่า AI สูงสุด เป็น 3.3 และค่าเฉลี่ยเป็น 2.5(±0.4) ลดลงร้อยละ 15.2

คำสำคัญ : กล้ามเนื้อหลัง สัญญาณไฟฟ้ากล้ามเนื้อ แรง กดที่หมอนรองกระดูก

Credit : การประชุมวิชาการข่ายงานวิศวกรรมอุตสาหการ ประจำปี พ.ศ. 2551
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น

การพัฒนาระบบประเมินความเสี่ยงเพื่อการออกแบบทางด้านการยศาสตร์ กรณีศึกษาในอุตสาหกรรมประกอบรถยนต์

The development of risk evaluation system for ergonomics design:
A case study of welding shop in automotive industry

นริศ เจริญพร* ฌานนท์ พูนกวิน จิรายุ ยุวธานนท์
ภาควิชาวิศวกรรมอุตสาหการ คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ อ.คลองหลวง จ.ปทุมธานี 12120
E-mail: cnaris@engr.tu.ac.th
Naris Charoenporn, Chanon Poonkawin, Jirayu Yuwathanonth
Department of Industrial Engineering, Faculty of Engineering, Thammasat University

วัตถุประสงค์ : เพื่อพัฒนารูปแบบประเมินความเสี่ยงทางด้านการยศาสตร์สำหรับใช้ในโรงเชื่อมตัวถังของอุตสาหกรรมประกอบรถยนต์

วิธีการ : รูปแบบของการประเมินที่พัฒนาขึ้นครั้งนี้ ได้ผสมสานหลักการต่างๆได้แก่ การประเมินท่าทางและการเคลื่อนไหวของร่างกายรูปแบบและการใช้แรงของร่างกาย รวมถึงขอบเขตของงานที่อ้างอิงเข้ากับขนาดสัดส่วนร่างกาย มาใช้ประเมินสภาพการทำงาน ควบคู่ไปกับการใช้วิธีการทางจิตฟิสิกส์(psychophysical method) เพื่อวัดความรู้สึกทางด้านความล้าและปวดเมื่อยของร่างกาย รูปแบบการประเมินนี้จะให้ข้อมูลทางด้านการยศาสตร์ที่เป็นประโยชน์ต่อวิศวกรและเจ้าที่ความปลอดภัยของโรงงานในการทำงานร่วมกัน การพัฒนาระบบการประเมินความเสี่ยงครั้งนี้อาศัยเทคนิคการประเมินความเสี่ยงทางด้านการยศาสตร์จาก OWAS, RULA และ REBA มาเป็นพื้นฐานในการปรับปรุงรูปแบบการประเมินที่สามารถใช้งานได้ง่ายและสะดวกยิ่งขึ้น ครอบคลุมถึงลักษณะงานต่างๆ ในโรงเชื่อมตัวถังของอุตสาหกรรมประกอบรถยนต์


คำสำคัญ : การประเมินความเสี่ยง การยศาสตร์ โรงเชื่อมตัวถัง การประกอบรถยนต์ อุตสาหกรรมยานยนต์


Credit : การประชุมวิชาการข่ายงานวิศวกรรมอุตสาหการ 24-26 ตุลาคม 2550

การเปรียบเทียบ การประเมินท่าทางการทำงานโดยวิธีทางการยศาสตร์ ในโรงงานอุตสาหกรรมจังหวัดเชียงใหม่

The Comparison of Ergonomics posture assessment methods in industry,
Chiang Mai Province

นิวิท เจริญใจ1 ชัยยุทธ วงศ์อัจฉริยา2 วันวิสา ติ๊บแก้ว3 ปาริชาต พีระเชื้อ4
E-mail: nivit@chiangmai.ac.th*
ภาควิชาวิศวกรรมอุตสาหการ คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ อ.เมืองเชียงใหม่ จ.เชียงใหม่ 50200
Nivit Charoenchai1 Chaiyuth Wongs-utshariya2 Wanwisa Tipkaew3 Parichart Peerachur4
Department of Industrial Engineering, Faculty of Engineering, Chiang Mai University, Chiang Mai 50200
E-mail: nivit@chiangmai.ac.th*


วัตถุประสงค์ : ทำการเปรียบเทียบผลจากการประเมินท่าทางการทำงานด้วยวิธีทางการยศาสตร์ คือ Ovako Working Posture Analysis System (OWAS), Rapid Upper Limp Assessment (RULA) และ The Strain Index

วิธีวิจัย : โดยการวิจัยเริ่มจากการศึกษาวิธีการประเมินท่าทางการทำงานทั้ง 3 วิธี จากนั้นเลือกโรงงานที่เห็นว่าคนงานมีภาระทางการยศาสตร์สูง เช่น มีท่าทางการทำงานที่เคลื่อนไหวแบบต่อเนื่อง การทำงานซ้ำซาก ผิดธรรมชาติ หรืองานที่ใช้แรงมากจำนวน 5 โรงงาน ซึ่งประกอบด้วย โรงงานเซรามิก โรงงานเฟอร์นิเจอร์ไม้ 2 โรงงาน โรงงานทำอิฐ และโรงงานทำน้ำแข็ง โดยเลือกทำการศึกษาท่าทางการทำงานจำนวน 10 ท่าทางต่อหนึ่งโรงงาน โดยการเก็บข้อมูลด้วยการถ่ายวีดีโอ และทำการประเมินท่าทางการทำงานด้วยวิธีทั้ง 3 ที่กล่าวไปแล้วข้างต้น เมื่อได้ผลการประเมินแล้วจึงทำการเปรียบเทียบและสรุปผลการประเมินท่าทางการทำงาน รวมถึงข้อเสนอแนะในการปรับปรุงท่าทางการทำงาน

ผลการวิจัย : ผลจากการประเมินท่าทางการทำงานด้วยวิธี OWAS RULA และ Strain Index มีความสอดคล้องกัน และจากการประเมินท่าทางการทำงานของ 5 โรงงาน พบว่า โรงงานเซรามิก โรงงานเฟอร์นิเจอร์ไม้ และโรงงานทำอิฐ มีท่าทางการทำงานส่วนใหญ่มีความเสี่ยงสูงมาก ควรมีการแก้ไขวิธีการทำงาน หรือลักษณะท่าทางการทำงานโดยเร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ และสำหรับ โรงงานทำน้ำแข็ง มีท่าทางการทำงานที่มีความเสี่ยงเช่นกัน แต่อยู่ในระดับรองลงมาโดยควรมีการแก้ไขวิธีการทำงาน หรือลักษณะท่าทางการทำงานโดยเร็วในอนาคตอันใกล้ ซึ่งผลที่ได้เหล่านี้สามารถนำไปเป็นแนวทางในการค้นหาท่าทางการทำงานที่มีความเสี่ยง เพื่อทำการแก้ไข และปรับปรุงท่าทางการทำงานต่อไป

คำสำคัญ : การประเมินท่าทางการทำงาน, OWAS, RULA, Strain Index


Credit : การประชุมวิชาการข่ายงานวิศวกรรมอุตสาหการ 24-26 ตุลาคม 2550

การปรับปรุงสถานีงานโดยใช้หลักการยศาสตร์ : กรณีศึกษา โรงงานอุตสาหกรรมผลิตภัณฑ์พลาสติก

Workstation Improvement Utilizing Principles of Ergonomics : A Case Study of
A Plastic Production Factory

นพพร บุญประดับ1* ธนพล บุปผา2 ยุทธชัย บรรเทิงจิตร3
1,2,3ภาควิชาวิศวกรรมอุตสาหการ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ เขตบางซื่อ กรุงเทพ 10800
E-mail: tanapon_bp@yahoo.com *
Nopphon Bunpradub1* Tanapon Buppha2 Yuthachai Bunterngchit3
1,2,3Department of Industrial Engineering, King Mongkut’s Institute of Technology
North Bangkok, Bangsue, Bangkok 10800
E-mail: tanapon_bp@yahoo.com *


วัตถุประสงค์ : เพื่อลดระดับอาการปวดหลังอัน เนื่องมาจากการทำงานของพนักงานโรงงานผลิตภัณฑ์ พลาสติกตัวอย่าง

ผลการวิจัย : จากการสำรวจสุขภาพพนักงานหญิง ส่วนล่าง 60 คน พบว่าพนักงานในหน่วยงานเครื่องเป่า ขึ้นรูปพลาสติกมีอาการปวดหลังมากที่สุดถึงร้อยละ 72.7 และมีค่าดัชนีความไม่ปกติ (AI) สูงที่สุดคือมีค่าเฉลี่ย 4.0(±0.2) โดยการคำนวณจากอาสาสมัคร 5 คน จึง จำเป็นต้องลดอาการปวดหลังของพนักงานที่สถานีงาน เครื่องเป่าขึ้นรูปพลาสติก
จากการศึกษารายละเอียดการ ทำงานของผู้ถูกทดลองและประเมินค่าคะแนนท่าทางการ ทำงานหรือ RULA ได้ค่าเฉลี่ย 6.4(±0.6) และจากการวัด ค่า EMG ที่กล้ามเนื้อหลัง 4 จุด ได้แก่ Infraspinatus ด้านซ้ายและขวา Erector spinae ด้านซ้ายและขวามีค่า 47.2(±4.6)%, 55.5(±5.3)%, 39.8(±1.8)% และ 47.6(±4.1)% ของ MVE ตามลำดับ จึงปรับปรุงสถานีงาน โดยออกแบบและสร้างสถานีงานใหม่ และให้ทดลองใช้ 8 สัปดาห์ แล้ววัดค่าตัวแปรต่างๆหลังปรับปรุงสถานีงาน พบว่าผู้ถูกทดลองมีค่าเฉลี่ยของดัชนีความไม่ปกติ 1.1(±0.1) มีค่าเฉลี่ยคะแนน RULA 2.2(±0.5) และมี ค่าเฉลี่ยเปอร์เซ็นต์ของ EMG ที่กล้ามเนื้อหลังเมื่อ เปรียบเทียบกับค่า MVE เป็น 29.4(±2.5)%, 33.7(±0.9)%, 19.4(±1.1)% และ 22.5(±1.6)% ตามลำดับ
ผลการเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยของตัวแปรต่างๆ ก่อนและหลังปรับปรุงสถานีงาน โดยใช้สถิติ t พบว่า ค่าเฉลี่ยของดัชนีความไม่ปกติ ค่าเฉลี่ยของคะแนน RULA และค่าเฉลี่ยเปอร์เซ็นต์ของ EMG ที่กล้ามเนื้อทั้ง 4 จุด เมื่อเปรียบเทียบกับค่า MVE ลดลงอย่างมี นัยสำคัญ (p<0.05)

คำสำคัญ : อาการปวดหลังส่วนล่าง ดัชนีความผิดปกติ สถานีงาน


Credit : การประชุมวิชาการข่ายงานวิศวกรรมอุตสาหการ 24-26 ตุลาคม 2550

วันอังคารที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558

การลดอาการปวดหลังส่วนล่างของพนักงานเตรียมผ้า..กรณีศึกษาโรงงานย้อมผ้าถัก

The Study and Comparison of Employees’ Low Back Pain in Manufacturing
Industries

นิธิดา จิรโชคนุเคราะห์ ยุทธชัย บรรเทิงจิตร*
ภาควิชาวิศวกรรมอุตสาหการ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ
E-mail: ytc@kmitnb.ac.th*

วัตถุประสงค์ : เพื่อลดระดับอาการปวดหลังอันเนื่องมาจากการทำงานของพนักงานในโรงงานย้อมผ้าถักตัวอย่าง

ผลการวิจัย : แผนกโกดังผ้าดิบ มีดัชนีความไม่ปกติ (AI) สูงที่สุดเมื่อเปรียบเทียบกับหน่วยงานอื่น ๆ คือมีค่าเฉลี่ย 3.4 ซึ่งหมายถึงจำเป็นต้องได้รับการแก้ไข จากนั้นสุ่มตัวอย่างพนักงานในแผนกโกดังผ้าดิบ 5 คนและศึกษาค่า RULA, EMG และแรงกดที่หมอนรองกระดูก L5/S1 ในขณะทำงานปกติคือยกม้วนผ้าหนัก 40 กก. คำนวณค่า RULA ได้ค่าเฉลี่ย 7 การวิเคราะห์สัญญาณไฟฟ้ากล้ามเนื้อ (EMG) ได้ค่าเฉลี่ยกล้ามเนื้อหลังส่วนล่างด้านซ้ายและขวา คิดเป็น 68.8% และ 59.1% ของสัญญาณไฟสูงสุดของกล้ามเนื้อ ตามลำดับ
จากการคำนวณค่าแรงกดที่หมอนรองกระดูก L5/S1 ได้ค่าสูงสุด 6,025.5 N. จึงได้ปรับปรุงการทำงานโดยการใช้โต๊ะปรับระดับและทำการทดลอง 2 วิธี คือ (1) ให้อาสาสมัครดึงม้วนผ้าออกจากพาลเล็ทแทนการก้มยก (2)ให้อาสาสมัครดึงม้วนผ้าออกจากพาลเล็ทและใช้แผ่นพลาสติกรองระหว่างม้วนผ้าผลการทดลองวิธีแรกได้สัญญาณ EMG 58.2% และ 49.1% ตามลำดับ คำนวณค่า RULA ได้ค่าเฉลี่ย 6 ค่าแรงกดที่หมอนรองกระดูกL5/S1 มากที่สุด 5,835.9 N.
ผลการทดลองวิธีหลังได้สัญญาณ EMG 34.9% และ 27.8% ตามลำดับ คำนวณค่า RULA ได้ค่าเฉลี่ย 6 ค่าแรงกดที่หมอนรองกระดูกL5/S1 มากที่สุด 3,748.8 N.

สรุป : การเปลี่ยนท่าทางการทำงานใหม่และนำแผ่นพลาสติกมารองระหว่างม้วนผ้ามีผลทำให้ลดการบาดเจ็บหลังส่วนล่างลงได้

คำสำคัญ : สัญญาณไฟฟ้ากล้ามเนื้อ (EMG) หมอนรองกระดูก L5/S1 โต๊ะปรับระดับ


Credit : การประชุมวิชาการข่ายงานวิศวกรรมอุตสาหการ 24-26 ตุลาคม 2550

วันอาทิตย์ที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558

การประเมินความเสี่ยงและการแก้ปัญหาทางการยศาสตร์ ในโรงงานผลิตอาหารสัตว์

Hazard Assessment and Ergonomics Problem Solving in Animal Feed Factory

ภูวนาถ ลายแสงพงค์* นิวิท เจริญใจ
ภาควิชาวิศวกรรมอุตสาหการ คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ อ.เมือง จ.เชียงใหม่ 50200
Puwanat Laisangpong* Nivit Charoenchai
Department of Industrial Engineering, Faculty of Engineering, Chiang Mai University, Chiang Mai 50200
Email: puwanat@cpf.co.th*

ความเป็นมา : อุตสาหกรรมการผลิตอาหารสัตว์นั้นมีกระบวนผลิตต่างๆหลายขั้นตอน งานบางงานมีการใช้เครื่องจักรมาช่วยในการผลิต แต่ยังต้องใช้แรงงานคนเพื่อจัดการหรือควบคุมเครื่องจักร ซึ่งอาจเกิดความเสี่ยงในการทำงาน ดังนั้นการค้นหาอันตรายต่างๆ ที่อาจเกิดขึ้นจากการทำงาน หรือท่าทางที่ไม่เหมาะสมในด้านการยศาสตร์ ด้วยการประเมินความเสี่ยง จึงช่วยทำทราบว่าในสถานที่ทำงานหรืองานนั้นๆ มีโอกาสจะก่อให้เกิดอันตรายได้มากน้อยเพียงใด เพื่อนำไปสู่การดเนินการปรับปรุงแก้ไข

วัตถุประสงค์ : เพื่อคัดเลือกวิธีการประเมินความเสี่ยงที่เหมาะกับสภาพแวดล้อมการทำงาน และดำเนินการปรับปรุงแก้ไขวิธีการทำงานให้เหมาะสมโดยใช้หลักการทางการยศาสตร์

วิธีการ : การศึกษาแบ่งออกเป็น 2 ส่วนคือ การประเมินความเสี่ยงด้วยการบ่งชี้อันตราย โดยวิธีที่นำมาใช้ประเมินความเสี่ยงได้แก่ What If Analysis, Hazard and Operability Study (HAZOP), Fault Tree Analysis, Even Tree Analysis และ Failure Modes and Effects Analysis (FMEA) และการประเมินความเสี่ยงทางด้านการยศาสตร์ ด้วยการประเมินโดยใช้เทคนิค RULA (Rapid Upper Limb Assessment) และ สมการการยกของ NIOSH

สรุป : การประเมินความเสี่ยงด้วยวิธี Fault Tree Analysis เป็นวิธีที่พบความเสี่ยงที่ไม่อาจยอมรับได้ มากที่สุดถึง 12 งาน ระดับความเสี่ยงสูง จำนวน 10 งาน ระดับความเสี่ยงที่ยอมรับได้ จำนวน 8 งาน ซึ่งถือว่าเป็นวิธีที่มีประสิทธิภาพสูง จึงเป็นการประเมินความเสี่ยงที่เหมาะสมที่สุดในการนำไปใช้งาน ส่วนการประเมินความเสี่ยงทางด้านการยศาสตร์ด้วย วิธี RULA นั้นก็สามารถบอกระดับคะแนนของทุกงานออกมาได้ในระดับที่ 5,6 และ 7 คะแนนซึ่งภาพรวมหมายความว่าจะต้องมีการแก้ไขปรับปรุงงานให้ดีขึ้นหรือโดยทันที ส่วนการใช้สมการการยกของ NIOSH นั้นก็สามารถบอกระดับคะแนนของทุกงานออกมาได้ในระดับ 1 และ 2 คะแนนซึ่งภาพรวมหมายความว่า ควรมีการปรับปรุงแก้ไขในอนาคตอันใกล้
  
Credit : วารสารวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ฉบับที่ 18(3) ประจำเดือน ก.ย.-ธ.ค. 2554


การประเมินผลการออกแบบและสร้างเครื่องรีดกระจูดด้วยวิธีการยศาสตร์

Assessment of Design and Construction of the Bulrush Plants Fleecing Machine by Ergonomics Method
วีรชัย มัฎฐารักษ์ 1 พิทยา ตุกเตียน 2 และ นิพนธ์ มณีโชติ 3
Weerachai Madtharak1 Pitthaya Tuktian2 Nipon Maneechot3
1,2,3 คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา อ.เมือง จ.สงขลา 90000

Faculty of Industrial Technology, Songkhla Rajabhat University 90000

วัตถุประสงค์ : ประเมินผลทางการยศาสตร์ในการรีดกระจูดของกลุ่มตัวอย่างชุมชนทะเลน้อย อำเภอควนขนุน จังหวัดพัทลุง

วิธีการ : โดยเปรียบเทียบผลประเมินการทำงานที่มีความเสี่ยงทางการยศาสตร์จากการรีดกระจูด ก่อนและหลังการปรับปรุงการทำงานใช้วิธีการวิเคราะห์ด้วยวิธี RULA และ REBA

ผลการศึกษา : ผลการวิเคราะห์ก่อนปรับปรุงการทำงานด้วยวิธี RULA พบว่า มีคะแนนเท่ากับ 7 ซึ่งหมายถึงว่ามีปัญหาทางการศาสตร์ในระดับที่ต้องได้รับการปรับปรุงการทำงาน โดยทันที ซึ่งสอดคล้องกับวิธี REBA ซึ่ง พบว่ามีคะแนนเท่ากับ 11 ซึ่งหมายถึงการทำงานที่มีความเสี่ยงสูงมาก ซึ่งต้องการการตรวจสอบและปรับเปลี่ยนท่าทางการทำงานในทันที
หลังจากนั้นผู้วิจัยได้ปรับปรุงวิธีการทำงานโดยการออกแบบและสร้างเครื่องรีดกระจูดโดยนำไปทดลองใช้กับกลุ่มตัวอย่างเดิม และวิเคราะห์ด้วยวิธี RULA และ REBA อีกครั้ง ซึ่งผลการวิเคราะห์พบว่า วิธี RULA มีคะแนนลดลงเหลือเท่ากับ 3 โดยสอดคล้องกันการวิเคราะห์ด้วยวิธี REBA ซึ่งพบว่ามีคะแนนลดลงเหลือเท่ากับ 3 จากผลคะแนนดังกล่าวสรุปได้ว่าปัญหาทางการยศาสตร์ของกลุ่มตัวอย่างลดลงจากการออกแบบและสร้างเครื่องรีดกระจูด

คำสำคัญ : การประเมินผล เครื่องรีดกระจูด การศาสตร์

Credit : วารสารวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่    ฉบับที่ 20(2) ประจำเดือน พ.ค.-ส.ค. 2556

วันพฤหัสบดีที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2557

การประเมินการทำงานขณะใช้คอมพิวเตอร์แบบพกพาในการวิเคราะห์งานทางการยศาสตร์โดยใช้ RULA

Ergonomics risk assessment using RULA method during computer notebook  operation

วัตถุประสงค์ : เพื่อประเมินท่าทางในการทำงานขณะนั่งทำงานโดยใช้คอมพิวเตอร์แบบพกพา

วิธีวิเคราะห์ :
1. ใช้เทคนิค Rapid Upper Limb Assessment (RULA) ทำการประเมินการทำงานขณะใช้คอมพิวเตอร์แบบพกพาในนักศึกษามหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ จำนวน 50 คน
2. ผู้เข้าร่วมวิจัยจะได้รับการอธิบายวัตถุประสงค์ของงานวิจัยและจะได้รับการประเมินท่าทางขณะนั่งทำงานโดยใช้คอมพิวเตอร์แบบพกพาด้วยเทคนิค RULA
3. ผู้เข้าร่วมวิจัยจะได้รับคำแนะนำเกี่ยวกับท่าทางในการนั่งทำงาน และปรับปรุงสถานีงานคอมพิวเตอร์แบบพกพาให้เหมาะสม
4. ผู้เข้าร่วมวิจัย จะได้รับการประเมินท่าทางขณะนั่งทำงานโดยใช้คอมพิวเตอร์แบบพกพาซ้ำอีกครั้งหนึ่ง

ผลการศึกษา :
ก่อนการให้คำแนะนำและแก้ไขปรับปรุงสถานีงาน ผู้เข้าร่วมวิจัย มีค่าเฉลี่ยของระดับคะแนนจากการประเมินด้วยเทคนิค RULAอยู่ในระดับที่ 3 (4.70 ± 1.21 คะแนน) หมายถึงงานนั้นเริ่มเป็นปัญหาควรทำการศึกษาเพิ่มเติมและรีบดำเนินการปรับปรุงลักษณะงานดังกล่าว
เมื่อได้รับคำแนะนำและแก้ไขปรับปรุงสถานีงานพบว่าผู้เข้าร่วมวิจัย มีค่าเฉลี่ยของระดับคะแนนหลังจากได้รับการประเมินด้วยเทคนิค RULAอยู่ในระดับที่ 2 (2.96 ± 0.35 คะแนน )
แสดงว่าภายหลังจากได้รับคำแนะนำและปรับปรุงสถานีงานผู้เข้าร่วมวิจัยมีลักษณะท่าทางขณะปฏิบัติงานอยู่ในท่าที่ถูกต้องมากยิ่งขึ้น สถานีงานมีความเหมาะสมกับการปฏิบัติงานมากยิ่งขึ้น

คำสำคัญ : Rapid Upper Limb Assessment, การยศาสตร์, การวิเคราะห์งาน

Credit : ศิริวรรณ ศรีทอง ,ทิวาพร แก้วโบราณ, เบญจมาศ วาสพนม, ปริศนา ยิ่งยืน, ฝนทิพย์ ดีวัน, อรรถพล พนอมศาสตร์, โครงการวิจัยภาคนิพนธ์ ,คณะกายภาพบำบัด  มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ, 2555.

การลดอาการปวดหลังส่วนล่างของพนักงานสาวผ้า : กรณีศึกษาโรงงานย้อมผ้าถักตัวอย่าง


วัตถุประสงค์ : เพื่อลดระดับอาการปวดหลังอันเนื่องมาจากการทำงานของพนักงานในโรงงานย้อมผ้าถักตัวอย่าง

การเก็บข้อมูล : ใช้แบบสอบถามและสัมภาษณ์พนักงานในแผนกต่างๆ

วิธีวิเคราะห์ : วิเคราะห์ 3 ตัวแปร คือ RULA, EMG และแรงกดที่หมอนรองกระดูก L5/S1

ผลการศึกษา : พนักงานที่มีอาการปวดหลังส่วนใหญ่มาจากแผนกโกดังผ้าดิบ และมีค่าดัชนีความไม่ปกติ (AI) สูงที่สุดเมื่อเปรียบเทียบกับหน่วยงานอื่นๆ คือมีค่าเฉลี่ย 3.4 ซึ่งหมายถึงจำเป็นต้องได้รับการแก้ไข จากนั้นสุ่มตัวอย่างพนักงานในแผนกโกดังผ้าดิบ 5 คน มาทำการวิเคราะห์ 3 ตัวแปร คือ RULA, EMG และแรงกดที่หมอนรองกระดูก L5/S1 ในขณะทำงานปกติ คือยกม้วนผ้าหนัก 40 กก.
-คำนวณค่า RULA ได้ค่าเฉลี่ย 7
-การวิเคราะห์สัญญาณไฟฟ้ากล้ามเนื้อ(EMG) ได้ค่าเฉลี่ยของกล้ามเนื้อหลังส่วนล่างด้านซ้ายและขวาคือ 91.4 และ 90.4 μV.ตามลำดับ คิดเป็น 68.8% และ 59.1% ของสัญญาณไฟฟ้าสูงสุดของกล้ามเนื้อ ตามลำดับ
-การคำนวณค่าแรงกดที่หมอนรองกระดูก L5/S1 ได้ค่าสูงสุดเท่ากับ 6,025.5 N.
ซึ่งเกินขีดจำกัดของความปลอดภัย มีสาเหตุมาจากท่าทางการทำงานที่ไม่เหมาะสมจำเป็นต้องปรับปรุงการทำงานโดยการใช้โต๊ะปรับระดับทำการทดลอง 2 วิธี คือ
(1) ให้อาสาสมัครดึงม้วนผ้าออกจากพาลเล็ทแทนการก้มยก
(2) ให้อาสาสมัครดึงม้วนผ้าออกจากพาลเล็ทและใช้แผ่นพลาสติกรองระหว่างม้วนผ้า
ผลการทดลองวิธีแรกได้สัญญาณ EMG ที่กล้ามเนื้อทั้งสองเฉลี่ยคือ 77.0 และ 75.0 μV.ตามลำดับ คิดเป็น 58.2% และ 49.1% ตามลำดับ คำนวณค่า RULA ได้ค่าเฉลี่ย 6 ค่าแรงกดที่หมอนรองกระดูก L5/S1 มากที่สุดเท่ากับ 5,835.9 N.
ผลการทดลองวิธีหลังได้สัญญาณ EMGที่กล้ามเนื้อทั้งสองเฉลี่ย คือ 47.4 และ 41.2 μV. ตามลำดับ คิดเป็น 34.9% และ 27.8%ตามลำดับ คำนวณค่า RULA ได้ค่าเฉลี่ย 6 ค่าแรงกดที่หมอนรองกระดูก L5/S1 มากสุดเท่ากับ3,748.8 N.
จากข้อมูลดังกล่าวสรุปได้ว่า การเปลี่ยนท่าทางการทำงานใหม่และนำแผ่นพลาสติกมารองระหว่างม้วนผ้าทำให้ทุกปัจจัยที่พิจารณามีค่าลดลง

คำสำคัญ : สัญญาณไฟฟ้ากล้ามเนื้อ (EMG), หมอนรองกระดูก L5/S1, RULA

Credit : นางสาวนิธิดา จิรโชคนุเคราะห์ ,วิทยานิพนธ์ วิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาวิศวกรรมอุตสาหการ ภาควิชาวิศวกรรมอุตสาหการ, สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ, 2549

การศึกษาเบื้องต้นเพื่อลดอาการปวดหลังของเกษตรกร : กรณีศึกษาชาวนาใน 3 ตำบลของอำเภอระโนด จังหวัดสงขลา

Preliminary Study for Low Back Pain Reduction in Farmers : A Case Study of the Paddy Farmers in 3 Sub-Districts of Ranode Districts, Songkla Province

อดุลย์ โอวสุวรรณกุล ภาณุเดช แสงสีดำ ยุทธชัย บรรเทิงจิตร *
สาขาวิชาเทคโนโลยีอุตสาหการ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ สาทร กทม 10120
ภาควิชาวิศวกรรมอุตสาหการ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ
E-mail: ytc@kmitnb.ac.th*
Adul O-Suwankul Panudech Sangseedam Yuthachai Bunterngchit*
Rajamangala University of Technology Krungthep Sathorn, Bangkok 10120
Department of Industrial Engineering, Faculty of Engineering,
King Mungkut’s University of Technology North Bangkok, Bangsue, Bangkok 10800

E-mail: ytc@kmitnb.ac.th*

วัตถุประสงค์ : เพื่อลดระดับอาการปวดหลังส่วนล่างของชาวนาใน 3 ตำบลของอำเภอระโนดจังหวัดสงขลา

กลุ่มตัวอย่าง : ชาวนาชายที่มีปัญหาการปวดหลัง 10 คน

ขั้นตอนการวิจัย :
1. ศึกษารายสะเอียดของวิธีการทำงาน และท่าทางการยกกระสอบข้าวขึ้นรถบรรทุก
2. วัดคลื่นไฟฟ้าของกล้ามเนื้อในขณะทำงานโดยใช้เครื่องมือวัดคลื่นไฟฟ้ากล้ามเนื้อ(Electromyography : EMG)
3. วิเคราะห์ท่าทางการทำงานด้วยเทคนิค Rapid Upper Limb Assessment (RULA)
4. คำนวณหาค่า Compressive force ที่กระทำบริเวณ หลังส่วนล่างในขณะปฏิบัติงาน
5. ค้นหาแนวทางการแก้ไขโดยออกแบบท่ายกกระสอบข้าวแบบใหม่ที่เหมาะสมต่อการทำงาน เพื่อเป็นแนวทางในการปฏิบัติงานที่ปลอดภัย
6. วัดคลื่นไฟฟ้าของกล้ามเนื้อ (EMG) วิเคราะห์ท่าทางการทำงานด้วยเทคนิค Rapid Upper Limb Assessment (RULA) คำนวณหาค่า Compressive force ที่กระทำตรง L5/S1 อีกครั้งหนึ่ง ภายหลังจากที่มีการ แก้ไขปรับปรุงและสรุปผล
จากการใช้แบบสัมภาษณ์กับชาวนาชายที่มีปัญหาการปวดหลัง 10 คน พบว่าค่าดัชนีความไม่ปกติ(AI) สูงสุดมีค่า 3.8 และค่าเฉลี่ยเป็น 2.96(±0.5) จึงสมควรหาวิธีแก้ไขปัญหา

ผลการศึกษา :
ค่าเฉลี่ยของอัตราส่วนสัญญาณของกล้ามเนื้อที่วัดโดยวิธีมาตรฐานคือ Erector Spinae (L), Erector Spinae (R),Multifidus (L), และ Multifidus (R) มีค่าเฉลี่ยเป็น 1.84,1.86, 1.67 และ1.81 ตามลำดับ
ผลการวิเคราะห์ท่าทางการทำงานมีค่า RULA เฉลี่ย 7(±0.0) ในขณะยกกระสอบข้าวหนัก 100 กิโลกรัม ได้ค่าแรงกดที่หมอนรองกระดูก L5/S1 เฉลี่ยสูงสุด 7,243.7(±491.8) N
จากการวิเคราะห์หาสาเหตุของการปวดหลังพบว่ามาจากท่าทางการยกที่ไม่ถูกต้องมีการก้มหลังในการยกจึงได้กำหนดให้มีการฝึกอบรมวิธีการยกที่ถูกวิธีโดยการย่อเข่าซึ่งมีผลทำให้สัดส่วนของสัญญาณ EMG ที่กล้ามเนื้อดังกล่าวมีค่า0.91, 1.07, 1.33 และ1.47(μν) ตามลำดับ โดยสัดส่วนของ 3 ค่าแรกลดลงอย่างมีนัยสำคัญ (p<0.05) สำหรับค่าRULA เฉลี่ยไม่เปลี่ยนแปลง และสำหรับค่าเฉลี่ยของแรงกดที่หมอนรองกระดูก L5/S1 มีค่าลดลงเป็น5,920.8(±631.9) N หรือลดลงร้อยละ 18.3 และจากการใช้แบบสัมภาษณ์กับผู้ถูกทดลอง 10 คน ได้ค่า AI สูงสุดเป็น 3.3 และค่าเฉลี่ยเป็น 2.5(±0.4) ลดลงร้อยละ 15.2

คำสำคัญ : กล้ามเนื้อหลัง สัญญาณไฟฟ้ากล้ามเนื้อ แรงกดที่หมอนรองกระดูก

Credit : การประชุมวิชาการข่ายงานวิศวกรรมอุตสาหการ ประจำปี พ.ศ. 2551 20-22 ตุลาคม 2551

วันศุกร์ที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2557

การเปรียบเทียบ การประเมินท่าทางการทำงานโดยวิธีทางการยศาสตร์ในโรงงานอุตสาหกรรมจังหวัดเชียงใหม่

The Comparison of Ergonomics posture assessment methods I industry Chiang Mai Province

นิวิท เจริญใจ1 ชัยยุทธ วงศ์อัจฉริยา2 วันวิสา ติ๊บแก้ว3 ปาริชาต พีระเชื้อ4
ภาควิชาวิศวกรรมอุตสาหการ คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ อ.เมืองเชียงใหม่ จ.เชียงใหม่ 50200
Nivit Charoenchai1 Chaiyuth Wongs-utshariya2 Wanwisa Tipkaew3 Parichart Peerachur4
Department of Industrial Engineering, Faculty of Engineering, Chiang Mai University,
Chiang Mai 50200

วัตถุประสงค์ :
1. ศึกษาท่าทางการทำงานของแรงงานไทยในโรงงานอุตสาหกรรมขนาดกลางและขนาดย่อม
2. ตรวจสอบว่าวิธีการประเมินท่าทางในการทำงานโดยวิธี OWAS, RULA และ Strain Index สามารถใช้ได้กับแรงงานไทยหรือไม่
3. เพื่อประเมินความเสี่ยงที่เกิดขึ้นจากท่าทางการทำงานที่ไม่เหมาะสม และเสนอแนวทางการแก้ไข
4. เพื่อตรวจสอบว่าผลการประเมินท่าทางในการทำงานโดยวิธี Posture Analysis และ Strain Index ให้ผลลัพธ์สอดคล้องกันหรือแย้งกันอย่างไร

กลุ่มตัวอย่าง : คนงานมีภาระทางการยศาสตร์สูง เช่น มีท่าทางการทำงานที่เคลื่อนไหวแบบต่อเนื่อง การทำงานซ้ำซาก ผิดธรรมชาติ หรืองานที่ใช้แรงมากจำนวน 5 โรงงาน ประกอบด้วย โรงงานเซรามิก โรงงานเฟอร์นิเจอร์ไม้ 2 โรงงาน โรงงานทำอิฐ และโรงงานทำน้ำแข็ง

การเก็บข้อมูล : เก็บข้อมูลโดยการถ่ายวีดีโอ และทำการประเมินท่าทางการทำงาน

วิธีการศึกษา : เลือกทำการศึกษาท่าทางการทำงานจำนวน 10 ท่าทางต่อหนึ่งโรงงาน โดยวิธีการยศาสตร์ 3 วิธี คือ OWAS (Ovako Working Posture Analysis System), RULA (Rapid Upper Limb Assessment) และ The Strain Index (SI) แล้วทำการเปรียบเทียบและสรุปผลการประเมินท่าทางการทำงาน

ผลการศึกษา : ผลจากการประเมินท่าทางการทำงานด้วยวิธี OWAS RULA และ Strain Index มีความสอดคล้องกัน และจากการประเมินท่าทางการทำงานของ 5 โรงงานทำอิฐ พบว่า โรงงานเซรามิก โรงงานเฟอร์นิเจอร์ไม้ และโรงงานทำอิฐ มีท่าทางการทำงานส่วนใหญ่มีความเสี่ยงสูงมาก สำหรับ โรงงานทำน้ำแข็ง มีท่าทางการทำงานที่มีความเสี่ยงเช่นกัน แต่อยู่ในระดับรองลงมา

ข้อเสนอแนะ : โรงงานเซรามิก โรงงานเฟอร์นิเจอร์ไม้ และโรงงานทำอิฐ ควรมีการแก้ไขวิธีการทำงาน หรือลักษณะท่าทางการทำงานโดยเร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ และสำหรับ โรงงานทำน้ำแข็ง มีท่าทางการทำงานที่มีความเสี่ยงเช่นกัน แต่อยู่ในระดับรองลงมาโดยควรมีการแก้ไขวิธีการทำงาน หรือลักษณะท่าทางการทำงานโดยเร็วในอนาคตอันใกล้ สำหรับโรงงานทำน้ำแข็ง ควรมีการแก้ไขวิธีการทำงาน หรือลักษณะท่าทางการทำงานโดยเร็วในอนาคตอันใกล้

คำสำคัญ : การประเมินท่าทางการทำงาน, OWAS, RULA, Strain Index

Credit : การประชุมวิชาการข่ายงานวิศวกรรมอุตสาหการ 24-26 ตุลาคม 2550

การประเมินภาวะทางการยศาสตร์ของเกษตรกรชาวสวนยางพาราที่นวดยางแผ่นด้วยแรงงานคนและเครื่องนวดยางแผ่น

To Assessment the Ergonomics Condition of Rubber Plantation Farmers For Massaging Ruber Sheet by Man and Machine

วีรชัย มัฎฐารักษ์1* ,Weerachai Madtharuk1*
1*อาจารย์คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา อำเภอเมือง จังหวัดสงขลา 90000
1*A Lecturer, Faculty of Industrial Technology, Songkhla Rajabhat University, Muang, Songkhla 90000
*ผู้นิพนธ์ประสานงาน : หมายเลขโทรศัพท์ 08-1969-7033 และ E-mail : we_rak@hotmail.com

วัตถุประสงค์ : เพื่อการประเมินภาวะทางการยศาสตร์ของเกษตรกรชาวสวนยางพาราที่นวดยางแผ่นด้วยแรงงานคนและเครื่องนวดยางแผ่น สำหรับเกษตรกรกลุ่มตัวอย่างหมู่ที่ 9 ตำบลโคกม่วง อำเภอเขาชัยสน จังหวัดพัทลุง

กลุ่มตัวอย่าง : กรณีศึกษากลุ่มตัวอย่างหมู่ที่ 9 ตำบลโคกม่วง อำเภอเขาชัยสน จังหวัดพัทลุง ซึ่งพบว่าเกษตรกรยังคงประสบปัญหาทางการยศาสตร์ในขั้นตอนการนวดยางแผ่น

วิธีวิเคราะห์ : การตรวจสอบและประเมินภาวะทางการยศาสตร์เบื้องต้น โดยใช้วิธีการ RULA และวิธีการ REBA

ผลการศึกษา :
1. ผลการวิเคราะห์ด้วยวิธีการ RULA พบว่ามีคะแนนเท่ากับ 7 ซึ่งหมายถึงว่ามีปัญหาทางการยศาสตร์ต้องได้รับการปรับปรุงการทำงานโดยทันที สอดคล้องกับการวิเคราะห์ด้วยวิธี REBA
2. ผลการวิเคราะห์ด้วยวิธีการ REBA ซึ่งพบว่ามีคะแนนเท่ากับ 11 ซึ่งหมายถึงการทำงานที่มีความเสี่ยงสูง ซึ่งต้องการการตรวจสอบและปรับเปลี่ยนท่าทางการทำงานในทันที จากนั้นนำเครื่องนวดยางแผ่นที่ได้ออกแบบสร้างไปทดลองใช้กับกลุ่มตัวอย่างดังกล่าวเพื่อตรวจสอบและประเมินภาวะทางการยศาสตร์อีกครั้ง
3. ผลการวิเคราะห์ด้วยวิธีการ RULA พบว่ามีคะแนนลดลงเหลือเท่ากับ 3 โดยสอดคล้องกับการวิเคราะห์ด้วยวิธีการ REBA ซึ่งพบว่ามีคะแนนลดลงเหลือเท่ากับ 4 จากผลคะแนนสรุปได้ว่าปัญหาทางการยศาสตร์ของเกษตรกรลดลงจากการออกแบบและสร้างเครื่องนวดยางแผ่น

ข้อจำกัดและเสนอแนะ :
1. การวิเคราะห์ทางการยศาสตร์ หากมีวิธีการหรือเครื่องมือวัดทางการยศาสตร์อื่นๆ เข้ามาช่วยประกอบการพิจารณา ก็จะมีส่วนช่วยให้ได้ข้อมูลที่ดีหลายด้านและละเอียดแน่ชัดขึ้น
2. ควรมีการศึกษาสภาพการทำงานที่ละเอียดขึ้น เช่น ปัจจัยทางด้านจิตใจ รวมถึงการขยายผลการศึกษาออกไปถึงการทดสอบเพศชายหรือหญิง อายุ หรือตัวแปรอื่นๆ เพื่อที่จะให้ผลละเอียดมากยิ่งขึ้น

คำสำคัญ : การยศาสตร์ วิธีการ RULA วิธีการ REBA เกษตรกรชาวสวนยางพารา เครื่องนวดยางแผ่น

Credit : วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา ปีที่ 4 ฉบับที่ 1 มกราคม - มิถุนายน 2554 


การประเมินความเสี่ยงทางการยศาสตร์การทำงานโดยมาตรฐาน RULA ในแรงงานนอกระบบ กลุ่มรายงานทำไม้กวาดร่มสุข

Ergonomic Risk Assessment by RULA among Informal Sector Workers of Rom Suk Broom Weaving
สุนิสา ชายเกลี้ยง1, ธัญญาวัฒน์ หอมสมบัติ2
1ภาควิชาวิทยาศาสตร์อนามัยสิ่งแวดล้อม คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น
2งานกิจกรรมบำบัด กลุ่มงานเวชกรรมฟื้นฟู โรงพยาบาลอุดรธานี
Sunisa Chaiklieng1, Thanyawat Homsombat2
1Department of Environmental Health Sciences, Faculty of Public Health, Khon Kean University
2Occupational Therapy Unit, Rehabilitation Department, Udon Thani Hospital


วัตถุประสงค์ : คนงานต้องทำงานบางประเภทนั่งทำงานติดต่อกันนาน 8 ชั่วโมงต่อวัน การศึกษานี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินความเสี่ยงด้านการยศาสตร์การทำงานต่อความผิดปกติของระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อบริเวณกระดูกสันหลังและรยางค์ส่วนบนในกลุ่มรายงานทำไม้กวาด

วิธีการศึกษา : เป็นการศึกษาเชิงวิเคราะห์แบบภาคตัดขวาง เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสัมภาษณ์และการประเมินความเสี่ยงตามมาตรฐาน RULA ในกลุ่มทำไม้กวาดร่มสุขจำนวน 80 รายจากการเลือกแบบเจาะจง วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา คือ ร้อยละ ความถี่ และสถิติเชิงอนุมานเพื่อหาความสัมพันธ์โดยใช้ Chi- square และ Fisher’s-exact test ที่ระดับความเชื่อมั่นร้อยละ 95

ผลการศึกษา :
                          1. อัตราความชุกของความผิดปกติของระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อบริเวณกระดูกสันหลังและรยางค์ส่วนบนช่วง 3 เดือนที่ผ่านมามีร้อยละ 83.7  อาการปวดคือปวดเมื่อยธรรมดา ร้อยละ 90.0 สาเหตุมาจากนั่งในท่าเดียวนานๆ ร้อยละ 92.5 การทำงานมีระดับหน้างานที่ต่ำกว่าระดับข้อศอกร้อยละ 51.2
                          2. ผลการประเมินความเสี่ยงทางการยศาสตร์ พบว่าพนักงานมีท่าทางการทำงานที่มีความเสี่ยงในระดับ 2 และระดับ 3 เท่ากันคือ ร้อยละ 41.2 รองลงมาคือความเสี่ยงในระดับ 4 ร้อยละ 17.5 โดยพบว่าท่าทางการยกแขนส่วนบนและแขนส่วนล่าง การยกสูงของมือและข้อมือ การเบี่ยงข้อมือ การใช้แรงแบบสถิต การเคลื่อนไหวซ้ำๆ และการโน้มลำตัวไปด้านหน้า มีความสัมพันธ์กับความผิดปกติของระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อบริเวณกระดูกสันหลังและรยางค์ส่วนบนของพนักงานอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < 0.05)

ข้อเสนอแนะ :
                        1. ควรนำผลการศึกษาที่ได้ไปใช้เป็นข้อมูลพื้นฐานในการแนะนำหรือให้ความรู้สำหรับ พนักงาน เจ้าของสถานประกอบกิจการเกี่ยวกับการยศาสตร์การทำงาน และสถานีงานที่เหมาะสมกับสรีระของแต่ละบุคคล และควรปรับปรุงสภาพแวดล้อมในการทำงาน เช่น การปรับระดับหน้างานเพื่อหลีกเลี่ยงท่าทางการทำงานที่ไม่เหมาะสม ซึ่งจะช่วยให้รายงานลดความเสี่ยงจากการมีท่าการทำงานที่ไม่เหมาะสมตามหลักวิชาการ
                      2. ควรมีการศึกษาในขนาดตัวอย่างจำนวนมากกว่า จะมีประโยชน์มากขึ้นเพื่อการอ้างอิงกลุ่มแรงงานนอกระบบและศึกษาแบบการติดตามผลในระยะยาว (prospective cohort study) อย่างต่อเนื่องในกลุ่มแรงงานที่มีการทำงานในลักษณะคล้ายๆ กันเพื่อค้นหาปัจจัยเสี่ยง

คำสำคัญ : การยศาสตร์ RULA ความผิดปกติของระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อ

Credit : วารสารศรีนครินทร์เวชสาร 2554; 26(1)  

วันจันทร์ที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2557

บทความในวารสารวิจัย มข.(3)

ปีที่ 17 ฉบับที่ 2 มีนาคม - เมษายน 2555 หน้า 325-337 


ปัจจัยเสี่ยงของการบาดเจ็บซ้ำซากในพนักงานอุตสาหกรรมแกะสลักหิน  จังหวัดชลบุรี 
สุนิสา ชายเกลี้ยง วัชรากร  เรียบร้อย และรุ้งทิพย์ พันธุเมธากุล



Risk Factors of Repetitive Strain Injuries among Workers of the Stone Sculpture Industry, Chonburi Province.
Sunisa Chaiklieng Watcharakorn Riabroi   and Rungthip Puntumetakul


       

วัตถุประสงค์ : เพื่อศึกษาปัจจัยเสี่ยงที่สัมพันธ์กับการเกิดการบาดเจ็บซ้ำซาก (RSIs) ในพนักงานอุตสาหกรรมแกะสลักหิน จังหวัดชลบุรี
รูปแบบ :  วิจัยเชิงวิเคราะห์แบบภาคตัดขวาง (Cross-sectional analytic research)
การเก็บข้อมูล : ใช้แบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง วัดแรงบีบ และประเมินความเสี่ยงทางการยศาสตร์โดย RULA ทดสอบปัจจัยเสี่ยงที่สัมพันธ์กับการเกิด RSIs โดย Multiple logistic regression analysis และกำหนดระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05 
 ผลการวิจัย :
  • ในพนักงาน 82 คน พบว่าส่วนใหญ่มีแรงบีบมืออยู่ในระดับไม่ดี ร้อยละ 57.32 และระดับดี ร้อยละ 42.68 
  •  ความเสี่ยงทางการยศาสตร์อยู่ในระดับ 4 คือ เสี่ยงสูงและงานนั้นต้องการการปรับปรุงทางการยศาสตร์ทันที ร้อยละ 59.76 พนักงานยกหินมีน้ำหนักเฉลี่ย >10 กิโลกรัม/ครั้ง ร้อยละ 41.46 ความชุกของ RSIs ในช่วง 6 เดือนที่ผ่านมา ร้อยละ 36.59 (95% CI = 25.94 – 47.23) 
  • ปัจจัยสัมพันธ์ต่อการเกิด RSIs คือ พนักงานที่ยกหินมากกว่า 10 ครั้งต่อวัน มีความเสี่ยงต่อการเกิด RSIs เป็น 25.89 เท่าของพนักงานที่ยกหินน้อยกว่า 10 ครั้งต่อวัน (p-value = 0.018, 95% CI = 1.76 - 397.86) 
ข้อเสนอแนะ  : ควรมีการปรับปรุงสภาพแวดล้อมทางการยศาสตร์ โดยจัดให้มีอุปกรณ์ หรือวิธีการช่วยลดความถี่ในการยกหิน เพื่อหลีกเลี่ยงการออกแรงโดยใช้อวัยวะช่วงรยางค์ส่วนบนที่ซ้ำซาก และให้พนักงานตระหนักด้านท่าทางการทำงานที่เหมาะสมเพื่อป้องกันการเกิด RSIs

       
  • This cross-sectional analytic study aimed to investigate risk factors of Repetitive Strain Injuries (RSIs) among workers of the stone sculpture industry, Chonburi province. 
  • Data were collected by the interviews using the structural questionnaire, hand grip strength measurement and Rapid Upper Limb Assessment (RULA). 
  • Risk factors were identified by multiple logistic regression analysis 
  • The six-month prevalence of RSIs was 36.59 (95% CI = 25.94 – 47.23). Multivariate analysis identified that the worker who lifted the stone >10 times per day had 25.89 times the higher risk of the development of RSIs than the workers who lifted the stone ?10 times per day (p-value=0.018, 95% CI = 1.76-397.86). 
  • These findings suggest that, there should be the improvement of worksite ergonomics, providing instruments or the methods to reduce the frequency for lifting the heavy rock stone to avoid the repetitive overuse of the upper limbs.  Moreover, workers have to learn of the right posture of working and lifting the heavy stone for RSIs protection.

คำสำคัญ:  แกะสลักหิน การบาดเจ็บซ้ำซาก  การยศาสตร์  ความเสี่ยง  แรงบีบมือ
Keyword: Stone sculpture, Repetitive Strain Injuries, Ergonomic, RULA, Hand grip strength