แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ Ergonomics แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ Ergonomics แสดงบทความทั้งหมด

วันอาทิตย์ที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558

ผลของโครงการคนไทยไร้พุงต่อการลดค่าดัชนีมวลกายและเส้นรอบเอวของประชาชนที่เข้าร่วมโครงการในโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล เขตจังหวัดภาคเหนือตอนล่าง

Effects of Thais without Big Belly Project to Reduce BMI and Waist Circumference of Participants in Project in Area of Lower Northern Region

ถาวร มาต้น* ปัทมา สุพรรณกุล*
Tavorn Maton* Pattama Suphanakul*

* คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร
* Faculty of public Health, Naresuan University


ความเป็นมา : ความอ้วนเป็นปัจจัยเสี่ยงสำคัญที่ส่งผลให้เกิด โรคไม่ติดต่อเรื้อรังได้หลายโรค

วัตถุประสงค์ : การวิจัยครั้งนี้เป็นการ วิจัยกึ่งทดลอง กลุ่มเดียววัดผลสองครั้งก่อนและหลัง เพื่อศึกษาระดับความรู้และการปฏิบัติเกี่ยวกับการ ส่งเสริมสุขภาพ และผลของโครงการคนไทยไร้พุง ที่ดำเนินการโดยโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล

วิธีการ : กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้มารับบริการด้านการส่งเสริม สุขภาพในโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล 3 แห่ง จำนวน 300 คน เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสัมภาษณ์ และให้การอบรมโปรแกรมกิจกรรม 3 อ. 1 วัน

ผลการวิจัย : พบว่า กิจกรรม 3 อ. ของโครงการฯ มีผลทำให้กลุ่มทดลองส่วนใหญ่มีความรู้และการปฏิบัติ ในเรื่อง การบริโภคอาหาร การออกกำลังกาย และ การป้องกันโรคดีขึ้นกว่าก่อนการอบรมอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติ (p < 0.001)
ส่วนความรู้ และการปฏิบัติ ในเรื่อง การจัดการความเครียด ก่อนและหลังการ อบรม ไม่มีความแตกต่างกัน (p = 0.497 และ 0.072 ตามลำดับ)
ค่า BMI ของกลุ่มทดลอง ก่อนและหลัง การอบรมพบว่า ไม่มีความแตกต่างกัน (p = 0.127)
ส่วนขนาดรอบเอว มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติ (p < 0.001)
ดังนั้น บุคลากรสาธารณสุข จึงควรให้ความรู้ และเทคนิคการจัดการความเครียด แก่กลุ่มที่มีน้ำหนักเกินให้มากขึ้น เพราะกลุ่มนี้มักจะ มีปัญหาความเครียดร่วมด้วย

คำสำคัญ: ดัชนีมวลกาย, ขนาดรอบเอว, พฤติกรรม ส่งเสริมสุขภาพ, ความรู้, พฤติกรรม การปฏิบัติ, โครงการคนไทยไร้พุง, โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล


Credit : วารสารสาธารณสุขศาสตร์ ปีที่ 42 ฉบับที่ 3 (ก.ย.-ธ.ค. 2555)

การประเมินความเสี่ยงและการแก้ปัญหาทางการยศาสตร์ ในโรงงานผลิตอาหารสัตว์

Hazard Assessment and Ergonomics Problem Solving in Animal Feed Factory

ภูวนาถ ลายแสงพงค์* นิวิท เจริญใจ
ภาควิชาวิศวกรรมอุตสาหการ คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ อ.เมือง จ.เชียงใหม่ 50200
Puwanat Laisangpong* Nivit Charoenchai
Department of Industrial Engineering, Faculty of Engineering, Chiang Mai University, Chiang Mai 50200
Email: puwanat@cpf.co.th*

ความเป็นมา : อุตสาหกรรมการผลิตอาหารสัตว์นั้นมีกระบวนผลิตต่างๆหลายขั้นตอน งานบางงานมีการใช้เครื่องจักรมาช่วยในการผลิต แต่ยังต้องใช้แรงงานคนเพื่อจัดการหรือควบคุมเครื่องจักร ซึ่งอาจเกิดความเสี่ยงในการทำงาน ดังนั้นการค้นหาอันตรายต่างๆ ที่อาจเกิดขึ้นจากการทำงาน หรือท่าทางที่ไม่เหมาะสมในด้านการยศาสตร์ ด้วยการประเมินความเสี่ยง จึงช่วยทำทราบว่าในสถานที่ทำงานหรืองานนั้นๆ มีโอกาสจะก่อให้เกิดอันตรายได้มากน้อยเพียงใด เพื่อนำไปสู่การดเนินการปรับปรุงแก้ไข

วัตถุประสงค์ : เพื่อคัดเลือกวิธีการประเมินความเสี่ยงที่เหมาะกับสภาพแวดล้อมการทำงาน และดำเนินการปรับปรุงแก้ไขวิธีการทำงานให้เหมาะสมโดยใช้หลักการทางการยศาสตร์

วิธีการ : การศึกษาแบ่งออกเป็น 2 ส่วนคือ การประเมินความเสี่ยงด้วยการบ่งชี้อันตราย โดยวิธีที่นำมาใช้ประเมินความเสี่ยงได้แก่ What If Analysis, Hazard and Operability Study (HAZOP), Fault Tree Analysis, Even Tree Analysis และ Failure Modes and Effects Analysis (FMEA) และการประเมินความเสี่ยงทางด้านการยศาสตร์ ด้วยการประเมินโดยใช้เทคนิค RULA (Rapid Upper Limb Assessment) และ สมการการยกของ NIOSH

สรุป : การประเมินความเสี่ยงด้วยวิธี Fault Tree Analysis เป็นวิธีที่พบความเสี่ยงที่ไม่อาจยอมรับได้ มากที่สุดถึง 12 งาน ระดับความเสี่ยงสูง จำนวน 10 งาน ระดับความเสี่ยงที่ยอมรับได้ จำนวน 8 งาน ซึ่งถือว่าเป็นวิธีที่มีประสิทธิภาพสูง จึงเป็นการประเมินความเสี่ยงที่เหมาะสมที่สุดในการนำไปใช้งาน ส่วนการประเมินความเสี่ยงทางด้านการยศาสตร์ด้วย วิธี RULA นั้นก็สามารถบอกระดับคะแนนของทุกงานออกมาได้ในระดับที่ 5,6 และ 7 คะแนนซึ่งภาพรวมหมายความว่าจะต้องมีการแก้ไขปรับปรุงงานให้ดีขึ้นหรือโดยทันที ส่วนการใช้สมการการยกของ NIOSH นั้นก็สามารถบอกระดับคะแนนของทุกงานออกมาได้ในระดับ 1 และ 2 คะแนนซึ่งภาพรวมหมายความว่า ควรมีการปรับปรุงแก้ไขในอนาคตอันใกล้
  
Credit : วารสารวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ฉบับที่ 18(3) ประจำเดือน ก.ย.-ธ.ค. 2554


การประเมินผลการออกแบบและสร้างเครื่องรีดกระจูดด้วยวิธีการยศาสตร์

Assessment of Design and Construction of the Bulrush Plants Fleecing Machine by Ergonomics Method
วีรชัย มัฎฐารักษ์ 1 พิทยา ตุกเตียน 2 และ นิพนธ์ มณีโชติ 3
Weerachai Madtharak1 Pitthaya Tuktian2 Nipon Maneechot3
1,2,3 คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา อ.เมือง จ.สงขลา 90000

Faculty of Industrial Technology, Songkhla Rajabhat University 90000

วัตถุประสงค์ : ประเมินผลทางการยศาสตร์ในการรีดกระจูดของกลุ่มตัวอย่างชุมชนทะเลน้อย อำเภอควนขนุน จังหวัดพัทลุง

วิธีการ : โดยเปรียบเทียบผลประเมินการทำงานที่มีความเสี่ยงทางการยศาสตร์จากการรีดกระจูด ก่อนและหลังการปรับปรุงการทำงานใช้วิธีการวิเคราะห์ด้วยวิธี RULA และ REBA

ผลการศึกษา : ผลการวิเคราะห์ก่อนปรับปรุงการทำงานด้วยวิธี RULA พบว่า มีคะแนนเท่ากับ 7 ซึ่งหมายถึงว่ามีปัญหาทางการศาสตร์ในระดับที่ต้องได้รับการปรับปรุงการทำงาน โดยทันที ซึ่งสอดคล้องกับวิธี REBA ซึ่ง พบว่ามีคะแนนเท่ากับ 11 ซึ่งหมายถึงการทำงานที่มีความเสี่ยงสูงมาก ซึ่งต้องการการตรวจสอบและปรับเปลี่ยนท่าทางการทำงานในทันที
หลังจากนั้นผู้วิจัยได้ปรับปรุงวิธีการทำงานโดยการออกแบบและสร้างเครื่องรีดกระจูดโดยนำไปทดลองใช้กับกลุ่มตัวอย่างเดิม และวิเคราะห์ด้วยวิธี RULA และ REBA อีกครั้ง ซึ่งผลการวิเคราะห์พบว่า วิธี RULA มีคะแนนลดลงเหลือเท่ากับ 3 โดยสอดคล้องกันการวิเคราะห์ด้วยวิธี REBA ซึ่งพบว่ามีคะแนนลดลงเหลือเท่ากับ 3 จากผลคะแนนดังกล่าวสรุปได้ว่าปัญหาทางการยศาสตร์ของกลุ่มตัวอย่างลดลงจากการออกแบบและสร้างเครื่องรีดกระจูด

คำสำคัญ : การประเมินผล เครื่องรีดกระจูด การศาสตร์

Credit : วารสารวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่    ฉบับที่ 20(2) ประจำเดือน พ.ค.-ส.ค. 2556

วันพฤหัสบดีที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557

การระบุเพศโดยการใช้กระดูกต้นขาของผู้ใหญ่ในประชากรไทย

Gender Determination of Thais by Measurements of Adult Femurs

พงษ์พิทักษ์ ภูติวัตร์1* และ สุทัศน์ ดวงจิตร2
1. ภาควิชากายวิภาคศาสตร์, สถานวิจัยเพือ ความเป็นเลิศทางวิชาการด้านเทคโนโลยีชีวภาพทางการแพทย์
คณะวิทยาศาสตร์การแพทย์ มหาวิทยาลัยนเรศวร ต.ท่าโพธิ +อ.เมือง จ.พิษณุโลก 65000

2. ภาควิชาสรีรวิทยา คณะวิทยาศาสตร์การแพทย์ มหาวิทยาลัยนเรศวร ต.ท่าโพธิ อ.เมือง จ.พิษณุโลก 65000

ความเป็นมา : การตรวจพิสูจน์บุคคลจากกระดูกในงานด้านนิติมานุษยวิทยานั้นมีส่วนสำคัญอย่างยิ่งในการแก้ไขคดีอาชกรรมต่างๆได้อย่างมากมาย จุดประสงค์สำคัญอย่างหนึ่งของการตรวจพิสูจน์จากกระดูกคือการระบุเพศโดยการสังเกตจากชิ้นส่วนของกระดูกต่างๆ อย่างไรก็ตามความแม่นยำของเทคนิคนี้ มีความแตกต่างกันในกระดูกแต่ละชิ้นเนื่องจากกระดูกแต่ชิ้นมีลักษณะเฉพาะตัวและปัจจัยภายนอกอื่นๆ ทีเกี่ยวข้องด้วย

วัตถุประสงค์ : การศึกษาการระบุเพศจากกระดูกต้นขาเพื่อเป็นทางเลือกในการใช้กระดูกที่มีความหลากหลายในการระบุเพศ
วิธีการ : โดยวัดกระดูกต้นขาในตำแหน่งการวัดสองตำแหน่งคือ ความยาวทีสุดของเส้นผ่าศูนย์กลางของหัวกระดูกต้นขา (maximum diameter of the femur head (DF)) และความกว้างของ intercondylar ของกระดูกต้นขา (Intercondylar breadth of femur (IF)) ของโครงกระดูกจากห้องปฏิบัติการกายวิภาคศาสตร์ ภาควิชากายวิภาคศาสตร์ คณะวิทยาศาสตร์การแพทย์ มหาวิทยาลัยนเรศวร จำนวน 128 ชิ้น ซึ่งเป็นเพศชาย 78 ชิ้น และเพศหญิง 50 ชิ้น และคำนวณค่าทางสถิติเชิงพรรณนาต่างๆ พร้อมทั้ง วิเคราะห์การจำแนกเพศโดยใช้ Discriminant function analysis ด้วยโปรแกรม SPSS V.13.5

ผลการศึกษา : ค่าเฉลี่ย ของ DF และ IF ในเพศชายมีค่ามากกว่าเพศหญิง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.05) พารามิเตอร์ที่มีประสิทธิภาพและมีความแม่นยำในการจำแนกเพศมากที่สุดคือ DF ของกระดูกต้นขา และมีระดับความแม่นยำเป็น 79.70 และ 78.13 เปอร์เซ็นต์ ของกระดูกต้นขาข้างขวาและข้างซ้ายตามลำดับ จาก
การศึกษายังพบอีกว่า นอกจากค่าเฉลี่ยทั้งสองพารามิเตอร์ในเพศชายของประชากรไทยจะมีขนาดใหญ่กว่าเพศหญิงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติแล้ว ลักษณะดังกล่าวนี้ยังสอดคล้องกับการศึกษาในกลุ่มประชากรอื่นๆ ทีผ่านมาอีกด้วย

คำสำคัญ : การระบุเพศ การตรวจพิสูจน์บุคคล กระดูกต้นขา นิติมานุษยวิทยา ประชากรไทย

Credit : วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี ปีที่  14 ฉบับที  2 เมษายน – มิถุนายน 2555

ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการปวดหลังของอาจารย์มหาวิทยาลัยมหาสารคาม

Factors Associated with Back Pain among Mahasarakham University Lecturers

จารุวรรณ วิโรจน์1,* จรัมพร ยุคะลังค์2, พลกฤษณ์ จิตร์โต3
Jaruwan Viroj1*,  Jarumporn Yukalung2, Ponlakit Jitto3

1,2 อาจารย์, คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม ตำบลขามเรียง อำเภอกันทรวิชัย จังหวัดมหาสารคาม 44150
3 อาจารย์, คณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม ตำบลขามเรียง อำเภอกันทรวิชัย จังหวัดมหาสารคาม 44150
1,2 Lecturer, Public Health Faculty, Mahasarakham University Kantarawichai District, Mahasarakham 44150
3 Lecturer, Environment and Resource Faculty, Mahasarakham University Kantarawichai District, Mahasarakham 4415

* Corresponding author : Jaruwan Viroj Faculty Public Health, Mahasarakham University Kantarawichai District, Mahasarakham 4415

วัตถุประสงค์ :
เพื่อศึกษาสภาพปัญหาของการปวดหลัง สภาพแวดล้อมในการปฏิบัติงาน พฤติกรรมความปลอดภัย แนวทางป้องกันการปวดหลัง
ศึกษาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการปวดหลังของอาจารย์มหาวิทยาลัยมหาสารคาม

กลุ่มตัวอย่าง : กลุ่มตัวอย่างจำนวน 201 คน

การเก็บตัวอย่าง : ทำการสุ่มเลือกตัวอย่างอย่างง่าย เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม

ผลการศึกษา : กลุ่มตัวอย่างมีอาการปวดหลังในระยะเวลา 1 เดือนก่อนเก็บข้อมูลร้อยละ 57.2 เคยมีการอาการปวดหลัง เฉลี่ย 5 ครั้งต่อเดือน (ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 10.1) ด้านการรักษาพบว่าส่วนใหญ่ไม่เคยรักษาอาการปวดหลังในช่วง 1 เดือน ที่ผ่านมาร้อยละ 87.8 สาเหตุที่ทำให้เกิดการปวดหลังมากที่สุดคือ การนั่งในท่าเดียวนานๆ ร้อยละ 72.9 ส่วนใหญ่มีความรู้สึกว่าเก้าอี้ที่นั่งปฏิบัติงาน มีความสูง ความกว้าง ความลึก และความนิ่ม มีความเหมาะสมระดับปานกลาง และโต๊ะที่ใช้ปฏิบัติงาน ในด้านความสูง ความกว้าง และความลึก มีความเหมาะสมระดับมากและปานกลางใกล้เคียงกัน จากการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยต่างๆ กับอาการปวดหลังด้วย Logistic regression พบว่าปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการปวดหลังอย่างมีนัยสำคัญได้แก่ ดัชนีมวลกาย ระดับความเครียด ระดับพฤติกรรมความปลอดภัย และความเหมาะสมของความนิ่มเก้าอี้

สรุป : อาจารย์เป็นกลุ่มที่เสี่ยงต่อปัญหาการปวดหลัง และมีปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่ออาการปวดหลังทั้งปัจจัยส่วนบุคคลและสภาพแวดล้อม ดังนั้นควรจัดสภาพแวดล้อมในการปฏิบัติงาน และส่งเสริมพฤติกรรมที่เหมาะสมต่อการป้องกันการปวดหลังต่อไป

คำสำคัญ: ปวดหลัง พฤติกรรมสุขภาพ เก้าอี้ โต๊ะ เออร์กอนอมิกส์

Credit : วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยมหาสารคาม 
            Vol 33. No 1, January-February 2014

วันพุธที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2557

ความชุกและปัจจัยพื้นฐานส่วนบุคคลที่มีผลต่ออาการผิดปกติของระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อของพนักงานขับรถตู้โดยสารประจำทาง : กรณีศึกษา สถานีขนส่งอำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา


The Prevalence and Personal Factors related to Musculoskeletal Disordersin Occupational Van Drivers: a case study of Public Transport Center in Hatyai, Songkhla.

ณัชยา แซ่เจิ้น1 กลางเดือน โพชนา1 * องุ่น สังขพงศ์1
Nachaya Sea-jern1 KlangduenPochana1 * Angoon Sungkhapong1
1 ภาควิชาวิศวกรรมอุตสาหการ คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา

วัตถุประสงค์ : เพื่อหาความชุกของอาการผิดปกติของระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อและวิเคราะห์ปัจจัยพื้นฐานส่วนบุคคลที่มีผลต่ออาการผิดปกติทางระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อของพนักงานขับรถตู้โดยสารประจำทาง อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา

การเก็บข้อมูล : สัมภาษณ์พนักงานขับรถตู้จำนวน 164 คน เกี่ยวกับข้อมูลปัจจัยส่วนบุคคล และอาการผิดปกติของระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อโดยใช้แบบสอบถามที่ดัดแปลงมาจาก Standardized
Nordic Questionnaires forThe Analysis of Musculoskeletal Symptoms

วิธีวิเคราะห์ : วิเคราะห์ความสัมพันธ์โดยวิธี Chi-Square และวิเคราะห์ขนาดความสัมพันธ์โดยใช้ Odds ratio

ผลการศึกษา : พนักงานขับรถมีอายุเฉลี่ย 44.09 ปี ดัชนีมวลกาย เฉลี่ย 23.83 กิโลกรัมต่อตารางเมตร และพบว่าความชุกของอาการผิดปกติของระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อ 3 อันดับแรก ในรอบ 7 วัน คือ หลังส่วนล่าง ร้อยละ 29.26 (95% CI: 22.43-36.86) คอ ร้อยละ 13.41 (95% CI: 8.60-19.60) และ ไหล่
ร้อยละ 11.58 (95% CI: 7.12-17.49) ตามลำดับ กรณีความชุกในรอบ 12 เดือนที่ผ่านมา พบว่าความชุกที่สูงสุดใน 3 อันดับแรก ได้แก่ หลังส่วนล่าง ร้อยละ 62.19 (95% CI: 54.30-69.63) คอ ร้อยละ 23.78 (95% CI: 17.48-31.04) และ ไหล่ ร้อยละ 23.78 (95% CI: 17.48-31.04)

สรุป : ปัจจัยพื้นฐานส่วนบุคคลที่มีผลต่ออาการผิดปกติทางระบบโครงร่าง และกล้ามเนื้อได้แก่ BMI BSA การดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ และเคยปวดหลังก่อนขับรถ จากการศึกษาทำให้ทราบถึงอัตราความชุกของอาการผิดปกติทางระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อของพนักงานขับรถตู้โดยสารประจำทางที่มีค่าค่อนข้างสูง ดังนั้นจึงควรสนับสนุนอย่างจริงจังให้มีการป้องกันความเสี่ยงต่อความผิดปกติทางกล้ามเนื้อและกระดูกของอาชีพพนักงานขับรถ เพื่อเพิ่มความปลอดภัยในการเดินทางทางถนนมากขึ้น

คำสำคัญ : ความชุก อาการผิดปกติของระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อ พนักงานขับรถตู้ ปัจจัยพื้นฐานส่วนบุคคล

Credit : วารสารวิจัย มข.

ที่มา : http://www.resjournal.kku.ac.th/scitech/issue_19_01.asp?vol=19

วันพฤหัสบดีที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2557

ความผิดปกติทางระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อของทันตบุคลากรในสถานบริการของรัฐ จังหวัดขอนแก่น

Musculoskeletal disorders among dental personnel of government sector in Khon Kaen province.
รัชติญา นิธิธรรมธาดา1, สุนิสา ชายเกลี้ยง2,* และรุ้งทิพย์ พันธุเมธากุล3
Rachatiya Nithithamthada1, Sunisa Chaiklieng2* and Rungthip Puntumetakul3
1 สาขาวิชาวิทยาการระบาด คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น
2 ภาควิชาวิทยาศาสตร์อนามัยสิ่งแวดล้อม คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น
3 กลุ่มวิจัยปวดหลัง ปวดคอ และปวดข้ออื่นๆ คณะเทคนิคการแพทย์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น
* Correspondent author: csunis@kku.ac.th


วัตถุประสงค์ : เพื่อศึกษาความผิดปกติทางระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อของทันตบุคลากรในสถานบริการของรัฐ จังหวัดขอนแก่น

กลุ่มตัวอย่าง : จำนวน 282 ราย

การเก็บข้อมูล : เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง

วิธีวิเคราะห์ : วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา วิเคราะห์หาความชุก และช่วงความเชื่อมั่น 95% CI

ผลการวิจัย : ทันตบุคลากรส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง ร้อยละ 81.9 มีอายุเฉลี่ย เท่ากับ 32.8 ปี (ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน= 9.4) มีค่าดัชนีมวลกายอยู่ในเกณฑ์ปกติ (18.5 – 22.9 กิโลกรัม/เมตร2) ร้อยละ 55.3 ทันตบุคลากรส่วนใหญ่เป็นทันตาภิบาล ร้อยละ 46.4 รองลงมาคือทันตแพทย์ ร้อยละ 22.0 และผู้ช่วยเหลือคนไข้ ร้อยละ 18.1 ตามลำดับ
ความชุกของอาการผิดปกติทางระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อ ในรอบ 7 วันที่ผ่านมา และรอบ 1 เดือนที่ผ่านมาโดยไม่คำนึงถึงระดับความรุนแรงและความถี่ พบร้อยละ 57.8 (95% CI = 51.8-63.6) และ ร้อยละ 93.6 (95% CI = 90.0-96.2) ตามลำดับ
ความชุกในรอบ 1 เดือนที่ผ่านมาเมื่อพิจารณาความรุนแรงอยู่ที่ระดับรู้สึกมาก 3 ตำแหน่งแรกที่มีอาการสูงสุด คือบริเวณไหล่ขวาหรือซ้าย ร้อยละ 24.6 เอวหรือหลังส่วนล่าง ร้อยละ 19.3 และคอ ร้อยละ 16.7 ตามลำดับ
เมื่อคำนึงถึงความถี่ของการเกิดอาการที่ระดับมีอาการทุกวัน พบสูงสุด 3 ตำแหน่งแรก คือบริเวณไหล่ขวาหรือซ้าย ร้อยละ 13.6 คอ ร้อยละ 11.7 และเอวหรือหลังส่วนล่าง ร้อยละ 7.6 ตามลำดับ
ในจำนวนทันตบุคลากรที่มีอาการปวด จำนวน 264 ราย พบว่าอาการปวดส่งผลกระทบต่อการทำงานแต่สามารถทำกิจกรรมได้ปกติ ร้อยละ 76.1 โดยอาการเหล่านี้เกิดจากการทำงาน ร้อยละ 71.2 ช่วงเวลาที่มีอาการปวดรุนแรงที่สุดคือตอนเย็นหลังเลิกงาน ร้อยละ 41.3 ต้องใช้ยาระงับอาการปวดหรือพบแพทย์แผนไทย ร้อยละ 64.6
ผลการศึกษานี้บ่งชี้ปัญหาด้านการปวดคอ ไหล่ หลัง ในทันตบุคลากรซึ่งพบว่ามีระดับความรุนแรงและความถี่ที่สูงจึงมีข้อเสนอแนะให้มีการเฝ้าระวังความผิดปกติของคอ ไหล่ หลังในทันตบุคลากรต่อไป รวมทั้งหาแนวทางป้องกันโดยทำการศึกษาเชิงลึกแบบติดตามไปข้างหน้าเพื่อค้นหาปัจจัยเสี่ยง


คำสำคัญ: ความชุก ความผิดปกติของระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อ ทันตบุคลากร

Credit : KKU Res. J. 2013; 18(5)

วันพุธที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2557

การรับรู้ความผิดปกติของระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อในพนักงานผลิตชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์แห่งหนึ่งในจังหวัดอุดรธานี

จังหวัดอุดรธานี
Recognition of Musculoskeletal Disorders among workers of the electronic industry in Udon Thani Province
นภานันท์ ดวงพรม1 และสุนิสา ชายเกลี้ยง2*
Napanun Duangprom1 and Sunisa Chaiklieng2*
1 สาขาวิทยาการระบาด คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น
2 ภาควิชาวิทยาศาสตร์อนามัยสิ่งแวดล้อมและอาชีวอนามัย คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น
* Correspondent author: csunis@kku.ac.th


วัตถุประสงค์ : เพื่อศึกษาความผิดปกติของระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อในพนักงานผลิตชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ในโรงงานแห่งหนึ่งในจังหวัดอุดรธานี

กลุ่มตัวอย่าง : พนักงานผลิตชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ในโรงงานแห่งหนึ่งในจังหวัดอุดรธานี จำนวน 204 คน โดยคัดเลือกพนักงานที่ทำงานในสายการผลิต

การเก็บข้อมูล : โดยใช้แบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง และการสำรวจสภาพแวดล้อมการทำงาน คือวัดระดับแสงสว่างและเสียงดัง

ผลการศึกษา : พบว่า กลุ่มตัวอย่างเป็นเพศหญิง ร้อยละ 88.7 อายุเฉลี่ย 26.6 ปี ลักษณะงาน มีหน้าที่ในการส่องกล้องจุลทรรศน์ ร้อยละ 50.0 และเจาะตัดชิ้นส่วน ร้อยละ 49.0 ทุกคนมีการทำงาน 6 วันต่อสัปดาห์ และ 10 ชั่วโมงต่อวัน
สภาพแวดล้อมในการทำงาน มีการทำงานซ้ำซากท่าเดิม ร้อยละ 97.5 นั่งทำงานมากกว่า 2 ชั่วโมงต่อวัน ร้อยละ 54.3 และยืนทำงานมากกว่า 2 ชั่วโมงต่อวัน ร้อยละ 47.2
ผลการตรวจวัดแสงสว่างหน้างานในทุกพื้นที่หน้างานพบ ค่าความเข้มของแสงสว่าง เป็นไปตามมาตรฐาน และระดับเสียงดัง บริเวณเจาะ มีค่า 84.3- 85.6 เดซิเบลเอไม่เกินค่ามาตรฐานตามกฎกระทรวงแรงงาน
ความชุกของอาการผิดปกติทางระบบโครงร่างกล้ามเนื้อในรอบ 1 เดือนที่ผ่านมา พบร้อยละ 92.7 (95%CI : 89.2– 96.1)โดยความชุกของอาการผิดปกติทางระบบโครงร่างกล้ามเนื้อ 3 ตำแหน่งแรก สูงสุดได้แก่ ไหล่ ร้อยละ 79.4 (95%CI :74.5 – 85.3) คอ ร้อยละ 75.0 (95%CI : 69.0 – 81.7) และหลังส่วนบน ร้อยละ 70.6 (95%CI : 64.5 – 77.6) เมื่อคำนึงถึงความรุนแรงของอาการปวดตั้งแต่ระดับปานกลางขึ้นไปพบความชุกสูงสุด 3 อันดับแรกในตำแหน่งเดียวกันนี้

ข้อเสนอแนะ : ผลการศึกษานี้พบความชุกของระบบโครงร่างกล้ามเนื้อที่สูงในพนักงาน ซึ่งอาจเกี่ยวเนื่องกับสภาพของงาน จึงควรมีการเฝ้าระวังโรคทางระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อ ในพนักงาน โดยพนักงานควรมีความรู้ทางการยศาสตร์เพื่อการปฏิบัติตนและมีท่าทางที่ถูกต้องในการทำงาน สถานประกอบการควรมีการตรวจวัดสภาพแวดล้อมการทำงานอย่างต่อเนื่องและจัดให้มีช่วงเวลาพักจากการทำงานที่เหมาะสมของพนักงาน

คำสำคัญ: ความผิดปกติของระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อ, พนักงานผลิตชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์, สภาพแวดล้อมในการทำงาน


Credit : KKU Res. J. 2013; 18(5)

ความชุกของความผิดปกติทางระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อในแรงงานนอกระบบกลุ่มดัดเหล็กปลอกเสาระบบมือโยกอำเภอโนนสูง จังหวัดนครราชสีมา

Prevalence of Musculoskeletal Disorders Among Informal Sector Workers of Hand-Operated Rebar Bender in Non-Sung District of Nakhon Ratchasima Province
วิวัฒน์ สังฆะบุตร (Wiwat Sungkhabut)1* ดร.สุนิสา ชายเกลี้ยง (Dr.Sunisa Chaiklieng)**

1 Correspondent author: ph_academics@hotmail.com
* นักศึกษา หลักสูตรสาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาอนามัยสิ่งแวดล้อม คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น
** ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ภาควิชาวิทยาศาสตร์อนามัยสิ่งแวดล้อม คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น

วัตถุประสงค์ : เพื่อศึกษาความชุกของความผิดปกติทางระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อในแรงงานนอกระบบ กลุ่มดัดเหล็กปลอกเสาระบบมือโยก ซึ่งไม่รวมแรงงานต่างด้าว

กลุ่มตัวอย่าง : เป็นการสุ่มอย่างเป็นระบบ จำนวน 241 คน

การเก็บข้อมูล : ประยุกต์ใช้แบบสอบถามมาตรฐาน Standardized Nordic questionnaire ที่ได้แปลเป็นภาษาไทย ในการสัมภาษณ์ และประเมินความเหมาะสมของสถานีงาน

ผลการวิจัย :
ความชุกในรอบ 12 เดือนที่ผ่าน มาสูง 3 อันดับแรกคือในบริเวณข้อมือ/มือ ร้อยละ 78.8 (95% CI: 73.1,83.8) หลังส่วนล่าง ร้อยละ 68.9 (95% CI: 62.6,74.7) และไหล่ ร้อยละ 46.9 (95% CI: 40.5,53.4) ตามลำดับ
สำหรับในรอบ 7 วันที่ผ่าน มาพบความชุกสูงบริเวณเดียวกัน โดยอาการปวดที่รบกวนการทำงานพบสูงสุดที่ข้อมือ หลังส่วนล่าง และคอ ตามลำดับ
ผลการประเมินความเหมาะสมของสถานีงานและแสงสว่างในการทำงานพบว่าไม่เหมาะสมใน บางสถานีงาน ซึ่งจะเป็นข้อมูลพื้นฐานในการเฝ้าระวังโรคและปรับปรุงสภาพแวดล้อมการทำงานในกลุ่มแรงงานที่ประกอบอาชีพดัดเหล็กปลอกเสาระบบมือโยกได้


คำสำคัญ : ความชุก ความผิดปกติทางระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อ ดัดเหล็กปลอกเสา

Credit : วารสารวิจัย มข. (บศ.) 13 (1) : ม.ค. - มี.ค. 2556

วันอังคารที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2557

ความผิดปกติทางระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อในแรงงานนอกระบบกลุ่มดัดเหล็กปลอกเสาระบบมือโยก: การศึกษานำร่อง

Musculoskeletal Disorders among Informal Sector Workers of Hand-Operated Rebar Bender: A Pilot Study
วิวัฒน์ สังฆะบุตร1, สุนิสา ชายเกลี้ยง2*
1กลุ่มปฏิบัติการควบคุมโรคและตอบโต้ภาวะฉุกเฉินทางด้านสาธารณสุข สำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 5 จังหวัดนครราชสีมา
2ภาควิชาวิทยาศาสตร์อนามัยสิ่งแวดล้อม คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น
Wiwat Sungkhabut1, Sunisa Chaiklieng2*
1Section of Public Health Emergency Response and Disease Control, The Office of Disease Prevention and Control 5th Nakhon Ratchasima Province
2Department of Environmental Health Science, Faculty of Public Health, Khon Kaen University


หลักการและวัตถุประสงค์: สิ่งคุกคามจากการทำงานเป็นสาเหตุหนึ่งของความผิดปกติทางระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อ (MSDs) อาชีพดัดเหล็กปลอกเสาระบบมือโยกมีลักษณะงานที่ต้องใช้แรงกายและมีกิจกรรมซ้ำซากที่เสี่ยงต่อการเกิดความผิดปกติดังกล่าวได้

วัตถุประสงค์ : เพื่อศึกษาภาวะผิดปกติทางระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อและความเครียดจากการทำงานในแรงงานดัดเหล็กปลอกเสาระบบมือโยก

วิธีการศึกษา: เป็นการศึกษานำร่อง (Pilot Study) ในแรงงานกลุ่มดัดเหล็กปลอกเสาของหมู่บ้านด่านเกวียน ตำบลโตนด อำเภอโนนสูง จังหวัดนครราชสีมา

กลุ่มตัวอย่าง : กลุ่มตัวอย่างจำนวน 30 คน ได้จากการสุ่มกลุ่มตัวอย่างแบบง่าย (Simple random sampling)

การเก็บข้อมูล : โดยการสัมภาษณ์ร่วมกับการสังเกต ด้วยแบบสอบถามที่ประยุกต์จาก Standardized Nordic questionnaire และแบบประเมินความเครียด Karasek’s Job content questionnaire
วิธีวิเคราะห์ : วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา

ผลการศึกษา: แรงงานส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง ร้อยละ 66.7 อายุต่ำสุด 26 ปี และสูงสุด 74 ปี (อายุเฉลี่ย เท่ากับ 51.1 ปี) มีอายุการทำงานต่ำสุด 2 ปี และสูงสุด 12 ปี ระดับหน้างานต่ำกว่าข้อศอกร้อยละ 83.3 ทุกคนทำงานซ้ำๆ อย่างน้อย 300 กิโลกรัมต่อวัน
สัดส่วนของอาการ MSDs ในรอบ 12 เดือนที่ผ่านมา สูงสุดในบริเวณข้อมือ/มือ ร้อยละ 90.0 หลังส่วนล่างร้อยละ 80 และคอ ร้อยละ 56.7 ตามลำดับ
ในรอบ 7 วันที่ผ่านมา พบว่าสูงสุดเท่ากันที่บริเวณที่ข้อมือ/มือ และหลังส่วนล่าง คือ ร้อยละ 76.7 รองลงมาคือคอและไหล่เท่ากัน คือ ร้อยละ 50.0
ผลการประเมินความเครียดพบว่า พนักงานมีความคิดเห็นว่างาน (ภาระงานและการควบคุมงาน) สามารถก่อให้เกิดความเครียดได้ระดับสูง ร้อยละ 83.3สิ่งคุกคามจากสภาพแวดล้อมและทางสังคมจิตใจจากการทำงานสามารถก่อให้เกิดความเครียดได้ระดับปานกลางร้อยละ 66.7 และร้อยละ 50 ตามลำดับ สิ่งคุกคามทางกายอันมีผลกระทบต่อการทำงาน ก่อให้เกิดความเครียดได้ระดับต่ำ ร้อยละ 76.6

สรุป: อาการปวดที่ตำแหน่งข้อมือ/มือ หลังส่วนล่าง และคอที่สูงในกลุ่มอาชีพดัดเหล็กปลอกเสาระบบมือโยกนี้จะเป็นข้อมูลพื้นฐานในการเฝ้าระวังโรคทางระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อจากการทำงาน และการค้นหาปัจจัยเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับการทำงานในกลุ่มอาชีพนี้ต่อไป


คำสำคัญ: ความผิดปกติทางระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อ, ความเครียด, ดัดเหล็กปลอกเสาระบบมือโยก

Credit : ศรีนครินทร์เวชสาร 2554; 26(3): 225-32 

ความผิดปกติทางระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อในแรงงานก่อสร้างย้ายถิ่นชั่วคราวจากภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

Musculoskeletal Disorders Among Northeastern Construction Workers with Temporary Migration
อรวรรณ แซ่ตั๋น1, จิราพร เขียวอยู่1, ชุลี โจนส์2, ดุษฎี อายุวัฒน์3
1ภาควิชาชีวสถิติและประชากรศาสตร์ คณะสาธารณสุขศาสตร์,
2ภาควิชากายภาพบำบัด คณะเทคนิคการแพทย์,
3ภาควิชาสังคมวิทยามานุษวิทยา คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น
Orawan Seatan1, Jiraporn Khiewyoo1, Chulee Jones2, Dusadee Ayuwat3
1Department of Biostatistics and Demography, Faculty of Public Health,
2Department of Physical Therapy, Faculty of Associated Medical Sciences,

3Department of Sociology and Anthropology, Faculty of Humanities and Social Sciences, Khon Keaen University.

หลักการและเหตุผล : ความผิดปกติทางระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อเป็นปัญหาอย่างมากในหลายๆอาชีพ อย่างไรก็ตามยังไม่พบว่ามีการสำรวจความชุกนี้ในแรงงานก่อสร้างย้ายถิ่นชั่วคราวจากภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

วัตถุประสงค์ : เพื่อศึกษาความชุกของความผิดปกติทางระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อตามส่วนต่างๆ ของร่างกายในแรงงานก่อสร้างย้ายถิ่นชั่วคราวจากภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

วิธีการศึกษา : เป็นการวิจัยเชิงพรรณนาแบบภาคตัดขวางในแรงงานก่อสร้างย้ายถิ่นชั่วคราวจากภาคตะวันออกเฉียงเหนือที่ไปทำงานก่อสร้างจังหวัดชลบุรี

กลุ่มตัวอย่าง : สุ่มตัวอย่างแบบเจาะจงแรงงานก่อสร้างที่ไปทำงาน ณ สถานประกอบการแห่งหนึ่งในจังหวัดชลบุรี ทุกคนที่ทำงานอยู่ในช่วงเดือนพฤษภาคม ถึง กรกฎาคม พ.ศ. 2549 จำนวน 257 คน

วิธีการ : วัดความผิดปกติทางระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อโดยประยุกต์ใช้แบบสอบถาม Standardized Nordic Questionnaire ซึ่งผ่านการตรวจสอบความตรงและความเที่ยงแล้ว

ผลการวิจัย :
ความชุกของความผิดปกติทางระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อใน 12 เดือนที่ผ่านมาสูงในบริเวณหลังส่วนล่างร้อยละ 33.5(95% CI: 27.7-39.3) เข่า ร้อยละ 19.5 (95% CI: 14.6-24.3) และไหล่ ร้อยละ 14.0 (95% CI: 10.1-18.7) ตามลำดับ
สำหรับในรอบ 7 วันที่ผ่านมา พบความชุกสูงทั้งสามส่วนของร่างกายนี้เช่นเดียวกัน แต่มีความชุกต่ำกว่าเล็กน้อย โดยพบความชุกบริเวณหลัวส่วนล่าง ร้อยละ 24.5 (95% CI: 19.2-29.8) เข่า ร้อยละ 14.0 (95% CI: 9.7-18.2) และไหล่ ร้อยละ 10.9 (95% CI: 7.1-14.7)

สรุป : การศึกษานี้ชี้ให้เห็นว่าแรงงานก่อสร้างมีความผิดปกติทางระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อบริเวณหลังส่วนล่าง เข่า และไหล่สูงกว่าบริเวณอื่นๆ ตามลำดับ ดังนั้น จึงควรมีการชี้แนะให้แรงงานก่อสร้างตระหนักถึงผลกระทบ และเห็นความสำคัญของการป้องกันปัญหานี้

คำสำคัญ : musculoskeletal disorders, construction workers, temporary migration, Standardized Nordic Questionnaire

Credit : ศรีนครินทร์เวชสาร 2550; 22(2)   

วันอาทิตย์ที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2557

ความชุกของภาวะความผิดปกติของระบบกระดูกและกล้ามเนื้อในชาวนา: กรณีศึกษาตำบลศิลา อำเภอเมืองขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น

Prevalence of musculoskeletal disorders in farmers: Case study in Sila,
Muang Khon Kaen, Khon Kaen province

รุ้งทิพย์ พันธุเมธากุล1*, วัณทนา ศิริธราธิวัตร1, ยอดชาย บุญประกอบ1, วิชัย อึงพินิจพงศ์1, มณเฑียร พันธุเมธากุล2
Rungthip Puntumetakul1*, Wantana Siritaratiwat1, Yodchai Boonprakob1,
Wichai Eungpinichpong1, Montien Puntumetakul2

1กลุ่มวิจัยปวดหลัง ปวดคอ และปวดข้ออื่นๆ สายวิชากายภาพบำบัด
2 สายวิชาเทคนิคการแพทย์ คณะเทคนิคการแพทย์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น
* ผู้รับผิดชอบบทความ
1Back, Neck and Other Joint Pain Research Group, School of Physical Therapy,
2Department of Medical Technology, Faculty of Associated Medical Sciences,
Khon Kaen University

* Corresponding author (e-mail: rungthip45@yahoo.com)

วัตถุประสงค์ : เพื่อศึกษาความชุกของภาวะความผิดปกติของระบบกระดูกและกล้ามเนื้อในชาวนา

กลุ่มตัวอย่าง : ชาวนาที่มีอายุระหว่าง 20 – 75 ปี และอาศัยอยู่ในตำบลศิลา อำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น จำนวน 311 คน

การเก็บตัวอย่าง : อาสาสมัครทุกคนจะต้องตอบแบบสอบถาม Standardized Nordic Questionnaire

ผลการศึกษา :
ความชุกของความผิดปกติทางระบบกระดูกและกล้ามเนื้อ 4 อันดับแรกในรอบ 7 วัน คือ หลังส่วนล่าง ร้อยละ 56.91 (95% CI: 51.37-62.44) บริเวณเข่า ร้อยละ 28.62 (95% CI: 23.36-33.66) บริเวณสะโพก/ต้นขา ร้อยละ 25.40 (95% CI: 20.53-30.26) และบริเวณไหล่ ร้อยละ 25.08 (95% CI: 20.23-29.92) ตามลำดับ
ความชุกของความผิดปกติทางระบบกระดูกและกล้ามเนื้อ 4 อันดับแรกในช่วง 12 เดือนที่ผ่านมา พบความผิดปกติบริเวณหลังส่วนล่าง ร้อยละ 73.31 (95% CI: 68.36-78.25) บริเวณสะโพก/ต้นขา ร้อยละ 41.16 (95% CI: 35.65-46.65) บริเวณไหล่ ร้อยละ 36.01 (95% CI: 30.64-41.37) และบริเวณเข่า ร้อยละ 35.37 (95% CI: 30.02-40.71)
ผลการศึกษาแสดงว่า อาการปวดหลังส่วนล่างเป็นความผิดปกติที่พบได้มากที่สุดในชาวนา  
คำสำคัญ:
ความผิดปกติทางระบบกระดูกและกล้ามเนื้อ, ชาวนา

Credit : 
วารสารเทคนิคการแพทย์และกายภาพบำบัด • ปีที่ 23 ฉบับที่ 3 • กันยายน-ธันวาคม 2554

วันศุกร์ที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2557

Work load evaluation of the school bag carrying of primary students based on biomechanical approach

Sutharin Suvarnaho and Phairoat ladavichitkul
Department of Industrial Engineering, Faculty of Engineering, Chulalongkorn University, Bangkok 10330 Thailand
Tel. (662)218-6814

E-mail: jay_roung@hotmail.com

วัตถุประสงค์ :
The first objective of this research is to find the relationship between the primary student strength and their body weight.
The second objective is to evaluate the school bag carrying task based on a biomechanical static model.

วิธีการ :
This workload was evaluated based on a biomechanical static model. 346 primary students (178 boys and 168 girls) aged between 6 to 12 years old were recruited voluntarily for the research. Average school bags weight was 11.76% of the body weight (BW).

ผลการศึกษา :
The results showed that the body weight is not significantly relate to the body strength (R<0.5), then student weight should not be used as an indicator to set safe of the school bag weight. The compressive force on the lower back while carrying the school bag was about 18% of maximum voluntary compressive force on the lower back calculated from the composite strength test.

Credit : RESEARCH AND DEVELOPMENT JOURNAL VOLUME 23 NO.2, 2012
            วิศวกรรมสารฉบับวิจัยและพัฒนา ปีที่ 23 ฉบับที่ 2 พ.ศ. 2555 

วันพฤหัสบดีที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2557

การประเมินการทำงานขณะใช้คอมพิวเตอร์แบบพกพาในการวิเคราะห์งานทางการยศาสตร์โดยใช้ RULA

Ergonomics risk assessment using RULA method during computer notebook  operation

วัตถุประสงค์ : เพื่อประเมินท่าทางในการทำงานขณะนั่งทำงานโดยใช้คอมพิวเตอร์แบบพกพา

วิธีวิเคราะห์ :
1. ใช้เทคนิค Rapid Upper Limb Assessment (RULA) ทำการประเมินการทำงานขณะใช้คอมพิวเตอร์แบบพกพาในนักศึกษามหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ จำนวน 50 คน
2. ผู้เข้าร่วมวิจัยจะได้รับการอธิบายวัตถุประสงค์ของงานวิจัยและจะได้รับการประเมินท่าทางขณะนั่งทำงานโดยใช้คอมพิวเตอร์แบบพกพาด้วยเทคนิค RULA
3. ผู้เข้าร่วมวิจัยจะได้รับคำแนะนำเกี่ยวกับท่าทางในการนั่งทำงาน และปรับปรุงสถานีงานคอมพิวเตอร์แบบพกพาให้เหมาะสม
4. ผู้เข้าร่วมวิจัย จะได้รับการประเมินท่าทางขณะนั่งทำงานโดยใช้คอมพิวเตอร์แบบพกพาซ้ำอีกครั้งหนึ่ง

ผลการศึกษา :
ก่อนการให้คำแนะนำและแก้ไขปรับปรุงสถานีงาน ผู้เข้าร่วมวิจัย มีค่าเฉลี่ยของระดับคะแนนจากการประเมินด้วยเทคนิค RULAอยู่ในระดับที่ 3 (4.70 ± 1.21 คะแนน) หมายถึงงานนั้นเริ่มเป็นปัญหาควรทำการศึกษาเพิ่มเติมและรีบดำเนินการปรับปรุงลักษณะงานดังกล่าว
เมื่อได้รับคำแนะนำและแก้ไขปรับปรุงสถานีงานพบว่าผู้เข้าร่วมวิจัย มีค่าเฉลี่ยของระดับคะแนนหลังจากได้รับการประเมินด้วยเทคนิค RULAอยู่ในระดับที่ 2 (2.96 ± 0.35 คะแนน )
แสดงว่าภายหลังจากได้รับคำแนะนำและปรับปรุงสถานีงานผู้เข้าร่วมวิจัยมีลักษณะท่าทางขณะปฏิบัติงานอยู่ในท่าที่ถูกต้องมากยิ่งขึ้น สถานีงานมีความเหมาะสมกับการปฏิบัติงานมากยิ่งขึ้น

คำสำคัญ : Rapid Upper Limb Assessment, การยศาสตร์, การวิเคราะห์งาน

Credit : ศิริวรรณ ศรีทอง ,ทิวาพร แก้วโบราณ, เบญจมาศ วาสพนม, ปริศนา ยิ่งยืน, ฝนทิพย์ ดีวัน, อรรถพล พนอมศาสตร์, โครงการวิจัยภาคนิพนธ์ ,คณะกายภาพบำบัด  มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ, 2555.

เก้าอี้การยศาสตร์

Ergonomic Chair

นงค์นุช กลิ่นพิกุล
Nongnuch Klinpikul
อาจารย์ประจำสาขาวิชาการออกแบบผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ
Lecture, Program in Industrail Product Design, Faculty of Scince and Technology, Rajamunagala Krungthep University
Corresponing author E-mail: nongnuch.k@rmutk.ac.th

วัตถุประสงค์ : ศึกษาแนวโน้มการออกแบบเก้าอี้ที่สนองตอบความต้องการของผู้บริโภคโดยพิจารณาสุขภาพความปลอดภัยและประสิทธิภาพในการทำงาน

เนื้อหา :
1) ความรู้ทั่วไปและประโยชน์ของเก้าอี้การยศาสตร์
2) สาเหตุที่ต้องมีการออกแบบเก้าอี้การยศาสตร์ซึ่งส่วนใหญ่มาจากพฤติกรรมของผู้บริโภคคือการนั่งในท่าที่ไม่ถูกต้องหรือนั่งโค้งงอเป็นเวลานานๆโดยไม่เปลี่ยนอิริยาบถซึ่งจะนำไปสู่อาการปวดหลังไหล่และคอการปวดหลังเกิดจากการที่กระดูกสันหลังเกิดการกดทับเป็นเวลานานๆ ทำให้เกิดแรงดันภายในกระดูกสันหลังเมื่อเจลระหว่างข้อต่อถูกกดทับเวลานานๆ ก็จะนำไปสู่การเสื่อมของกระดูกสันหลังตามมา
3) การออกแบบและพัฒนาที่มุ่งเน้นในเรื่องของการตอบสนองความต้องการและ ปัญหาที่เกิดขึ้นของผู้บริโภคในเรื่องสุขภาพความปลอดภัยและประสิทธิภาพในการทำงานโดยการออกแบบเก้าอี้การยศาสตร์ ที่สามารถปรับเปลี่ยนได้ตามความต้องการของผู้ใช้ให้มีความสะดวกสบายในการใช้งานซึ่งในการออกแบบผลิตภัณฑ์ควรแสดงความรับผิดชอบต่อสังคมโดยนำหลักการออกแบบเพื่อสิ่งแวดล้อมมาใช้ในการออกแบบและผลิต

คำสำคัญ : การออกแบบและพัฒนา, เก้าอี้การยศาสตร์, การปวดหลัง

Credit : วารสารวิชาการ ศิลปะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร ปีที่ 3 ฉบับที่ 2 ตุลาคม 2555 – มีนาคม 2556

การบาดเจ็บซ้ำซากในพนักงานอุตสาหกรรมแกะสลักหิน จังหวัดชลบุรี

Repetitive Strain Injuries among Workers of the Stone Sculpture Industry, Chonburi Province

วัชรากร เรียบร้อย (1) และสุนิสา ชายเกลี้ยง (2)
Watcharakorn Riabroi (1) and Sunisa Chaiklieng (2)
 (1) ผู้นิพนธ์หลัก : นักศึกษาหลักสูตร สาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาอนามัยสิ่งแวดล้อม คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น (โทรศัพท์ : 081-1693883 , E-mail address: riabroi.w@hotmail.com)
(2) ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ภาควิชาวิทยาศาสตร์ อนามัยสิ่งแวดล้อม คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัย ขอนแก่น
(1) Corresponding author : Master student of Faculty of Public Health, Khon Kaen University
(Tel.081‐1693883 , E‐mail address : riabroi.w@hotmail.com)

(2) Assistant Professor, Department of Environmental Health Science, Faculty of Public Health, Khon Kaen University

วัตถุประสงค์ : เพื่อศึกษาอัตราความชุกและความรุนแรงของ RSIs ในพนักงานอุตสาหกรรมแกะสลักหิน จังหวัดชลบุรี จำนวน 82 คน

กลุ่มตัวอย่าง : พนักงานอุตสาหกรรมแกะสลักหิน จังหวัดชลบุรี จำนวน 82 คน

การเก็บข้อมูล : โดยใช้แบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง และแบบสังเกตการณ์ทำงาน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนาเพื่ออธิบายคุณลักษณะประชากร และสภาพแวดล้อมการทำงาน และแสดงค่าอัตราความชุกกับช่วงความเชื่อมั่นที่ 95%

ผลการวิจัย :
1. พนักงานอุตสาหกรรมแกะสลักหินส่วนใหญ่เป็นเพศชาย ร้อยละ 64.6 อายุระหว่าง 31-40 ปี ร้อยละ 40.2 (Mean=40.8, S.D.=8.8) อายุการทำงาน 6-10 ปี ร้อยละ 32.9 (Median=14, Min=1, Max=40)
2. ด้านลักษณะงาน : พบว่า ส่วนใหญ่เป็นงานทำครก (ร้อยละ 79.3) และปฏิบัติงานไม่เกิน 8 ชั่วโมง/วัน ร้อยละ 79.3 (Median=8, Min=8, Max=12)
3. ด้านสภาพแวดล้อม : พบว่า ระดับหน้างานต่ำกว่าข้อศอก (ร้อยละ 78.1) ทำงานซ้ำซาก (ร้อยละ 85.4) ต้องใช้สายตาเพ่งชิ้นงาน (ร้อยละ 87.8) โดยพบว่า มีสิ่งแวดล้อมการทำงาน คือ ฝุ่นละออง/สารเคมี และอากาศร้อนอบอ้าว แสงสว่างไม่เพียงพอ และสัมผัสแรงสั่นสะเทือนจากเครื่องมือ คือ ค้อน และเครื่องเจียร ร้อยละ 96.3 และร้อยละ 65.9 ตามลำดับ โดยน้ำหนักหินที่ยกเฉลี่ยต่อครั้ง >10 กิโลกรัม ร้อยละ 47.9 ( Median=9, Min=3, Max=20)
4. ความชุกของ RSIs :
พิจารณาทุกตำแหน่ง ในรอบ 7 วัน และ 6 เดือน ที่ผ่านมา คือ ร้อยละ 37.8 (95%CI=27.32–49.19) และร้อยละ 51.2 (95%CI=39.92– 62.42) ตามลำดับ
ตำแหน่งที่มีระดับความชุกของ RSIs สูงสุด 3 อันดับแรก คือ หลังส่วนล่าง (ร้อยละ 26.2) มือ/ข้อมือ (ร้อยละ 20.2) และไหล่ (ร้อยละ 13.7)
โดยตำแหน่งที่มีอาการ ปวดรุนแรงตั้งแต่ระดับมากขึ้นไปสูงสุด 3 อันดับแรก คือ หลังส่วนล่าง (ร้อยละ 19.5) รองลงมามือ/ข้อมือ (ร้อยละ 11.0) และแขนท่อนบน (ร้อยละ 7.3)
ส่วนความถี่ของการมีอาการปวดตั้งแต่บ่อยครั้งขึ้นไปสูงสุด 3 อันดับแรก คือ หลังส่วนล่าง รองลงมามือ/ข้อมือ และ ไหล่ ร้อยละ 31.7, 17.1 และ 9.8 ตามลำดับ

คำสำคัญ: การบาดเจ็บซ้ำซาก, พนักงานอุตสาหกรรมแกะสลักหิน, ความชุก

Credit : วารสารวิจัยสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ปีที่ 4 ฉบับที่ 3 เดือนกันยายน – ธันวาคม 2554

การประเมินการออกแบบภายในรถพยาบาลฉุกเฉินเพื่อความปลอดภัยในการปฏิบัติงานของเครือข่ายโรงพยาบาลจังหวัดแห่งหนึ่ง

An Assessment of Ambulance Interior Design for Safety Work in a Provincial Hospital Network

พิพัฒน์ ลักษมีจรัลกุล* สิริกุล พิพิธแสงจันทร์**
ดุสิต สุจิรารัตน์*** พิศิษฐ์ วัฒนสมบูรณ์****
Pipat Luksamijarulkul* Sirikun Pipitsangjan**
Dusit Sujirarat*** Pisit Vatanasomboon****
* ภาควิชาจุลชีววิทยา คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
** โรงพยาบาลสุรินทร์ อำเภอเมือง จังหวัดสุรินทร์
*** ภาควิชาระบาดวิทยา คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
**** ภาควิชาวิทยาศาสตร์อนามัยสิ่งแวดล้อม คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
* Department of Microbiology, Faculty of Public Health, Mahidol University .
** Surin Hospital, Amphoe Maeng, Surin Province .
*** Department of Epidemiology, Faculty of Public Health, Mahidol University

**** Department of Environmental Health Science, Faculty of Public Health, Mahidol University

วัตถุประสงค์ : ประเมินความเหมาะสมของการออกแบบภายในรถและความพร้อมของอุปกรณ์ที่จำเป็นในการป้องกันความเสี่ยงจากการปฏิบัติงาน

วิธีการ : 
  1. ประเมินความเหมาะสมของการออกแบบภายในรถและความพร้อมของอุปกรณ์ที่จำเป็นในการป้องกันความเสี่ยงจากการปฏิบัติงาน จำนวน 47 คัน ของโรงพยาบาลประจำจังหวัดแห่งหนึ่งและโรงพยาบาลเครือข่าย 
  2. สัมภาษณ์บุคลากรที่ปฏิบัติงานจำนวน 35 คน ถึงความเห็นเกี่ยวกับความเหมาะสมของการออกแบบภายในรถ 
  3. ติดตามสังเกตในขณะที่มีการปฏิบัติการจริงจำนวน 30 คันๆ ละ 1 เที่ยวรอบวิ่ง

 ผลการศึกษา :
ร้อยละ 74.5 เป็นรถพยาบาลฉุกเฉินรุ่นใหม่ มีส่วนกั้นแยกช่วงหน้าห้องคนขับรถออกจากช่วงหลังซึ่งจัดเป็นห้องพยาบาลรวมทั้งช่องหน้าต่างที่เปิดเลื่อนได้เพื่อใช้ในการติดต่อสื่อสาร
ร้อยละ 83 มีระบบระบายอากาศไฟฟ้า
ร้อยละ 93.6 มีตู้เก็บอุปกรณ์และเวชภัณฑ์ที่มิดชิด
ร้อยละ 97.9 มีเตียงผู้ป่วยแบบมีล้อเลื่อน
ร้อยละ 91.5 มีเวชภัณฑ์ยาอย่างพอเพียงแต่มากกว่า
ร้อยละ 50 ยังขาดอุปกรณ์กู้ภัยฉุกเฉินประจำในรถ
-เมื่อพิจารณาถึงอุปกรณ์มาตรฐานเพื่อการป้องกันการติดเชื้อและการบาดเจ็บในขณะปฏิบัติงาน พบว่า ร้อยละ 25.5 มีอุปกรณ์ป้องกันตา ร้อยละ 53.2 มีอุปกรณ์สำหรับรัดเพื่อความปลอดภัยขณะรถวิ่งหรือหยุดกะทันหัน
-ข้อมูลจากการสัมภาษณ์บุคลากรที่ปฏิบัติงาน พบว่า ร้อยละ 80 มีความเห็นด้วยกับการมีส่วนกั้นแยกระหว่างส่วนคนขับกับส่วนผู้ป่วย ร้อยละ 91.4 มีความเห็นว่าในส่วนผู้ป่วยควรสามารถรองรับผู้ป่วยและบุคลากรได้อย่างน้อย 3 คน เป็นต้น
-ข้อมูลจากการสังเกตขณะปฏิบัติงาน พบว่า รถพยาบาลฉุกเฉินเกือบทุกคัน (27/30 คัน) ภาชนะใส่ของมีคมและถังขยะติดเชื้อไม่มีการติดตั้งที่มั่นคง อาจทำให้เกิดอันตรายได้รถทุกคันผู้ปฏิบัติงานไม่มีการเปิดระบบระบายอากาศและไม่ได้ปรับอุณหภูมิภายในรถตามเกณฑ์

ข้อเสนอแนะ : ควรมีการปรับปรุงการออกแบบภายในรถพยาบาลฉุกเฉินให้มีความเหมาะสมกับการปฏิบัติงานนอกจากนี้ต้องมีการดูแลและการเตรียมความพร้อมการใช้รถเพื่อความปลอดภัยและการลดความเสี่ยงจากการปฏิบัติงานด้วย

คำสำคัญ: รถพยาบาลฉุกเฉิน, การออกแบบภายในรถ, ความปลอดภัยในการปฏิบัติงาน, การบริการทางการแพทย์ฉุกเฉิน

Credit : วารสารสาธารณสุขศาสตร์ 2554; 41(3): 209 – 218

ปัจจัยสิ่งแวดล้อมในการทำงานด้านจิตสังคมที่มีความสัมพันธ์กับปัญหาสุขภาพจิต และความพึงพอใจในงานของพนักงานโรงงานตัดเย็บเสื้อผ้าขนาดใหญ่

Psychosocial Work Environment Factors Relating to Psychological Health Problems and Job Satisfaction of Thai Workers in large-sized Garment Factories

อาภรณ์ทิพย์ บัวเพ็ชร์ * สุรินธร กลัมพากร** สุนีย์ ละกำปั่น**
Aporntip Buapetch* Surintorn Kalampakorn** Sunee Lagampan**
* ภาควิชาการพยาบาลสาธารณสุขศาสตร์ คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตหาดใหญ่
** ภาควิชาการพยาบาลสาธารณสุข คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
* Department of Public Health Nursing, Faculty of Nursing, Prince of Songkla University (Hat Yai Campus)

** Department of Public Health Nursing, Faculty of Public Health, Mahidol University

วัตถุประสงค์ : เพื่อศึกษาปัจจัยสิ่งแวดล้อมในการทำงานด้านจิตสังคมที่มีความสัมพันธ์กับปัญหาสุขภาพจิตและความพึงพอใจในงาน โดยใช้กรอบแนวคิดการทุ่มเทในการทำงานและการตอบแทนไม่สมดุล

กลุ่มตัวอย่าง : พนักงานที่ทำงานเต็มเวลา โดยสุ่มตัวอย่างจำนวน 417 คน จากโรงงานอุตสาหกรรมตัดเย็บเสื้อผ้าขนาดใหญ่ 3 แห่ง ในเขตจังหวัดกรุงเทพมหานครสมุทรปราการ และสมุทรสาคร

การเก็บข้อมูล : โดยใช้แบบสอบถามชนิดตอบด้วยตนเอง

ผลการวิจัย :
1) กลุ่มตัวอย่างมีความเครียดทางจิตใจจนเกิดอาการเจ็บป่วยทางกาย ภาวะวิตกกังวล และภาวะซึมเศร้าอยู่ในระดับเสี่ยงและระดับสูงคิดเป็นร้อยละ 24.9, 23.7, และ 18.2 ตามลำดับ และมีความพึงพอใจในงานในระดับต่ำคิดเป็นร้อยละ 39.0
2) ผลการวิเคราะห์การถดถอยแบบพหุ พบว่า ผลตอบแทนจากงานเป็นปัจจัยสำคัญที่สามารถอธิบายความแปรปรวนของการเกิดปัญหาสุขภาพจิตทั้งหมด และความพึงพอใจในงานอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ในขณะที่ปัจจัยด้านจิตสังคมในการทำงานทุกตัวแปร (การทุ่มเทในการทำงาน ผลตอบแทนจากงาน และความมุ่งมั่นที่มากเกินไปต่องานที่รับผิดชอบ) สามารถร่วมกันอธิบายความแปรปรวนของการเกิดภาวะวิตกกังวลอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ

ข้อเสนอแนะ : บุคลากรที่ร่วมรับผิดชอบดูแลสุขภาพของพนักงานควรตระหนักและคำนึงถึงการจัดให้พนักงานได้รับผลตอบแทนจากการทำงานในรูปแบบต่างๆ โดยดำเนินการควบคู่ไปกับการปรับปรุงสิ่งแวดล้อมด้านอื่นๆ

คำสำคัญ: ปัญหาสุขภาพจิต , ความพึงพอใจในงาน,แนวคิดการทุ่มเทในการทำงานและการตอบแทนไม่สมดุล

Credit : วารสารสาธารณสุขศาสตร์ ปีที่ 42 ฉบับที่ 1 (ม.ค.-เม.ย. 2555)