แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ พฤติกรรม แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ พฤติกรรม แสดงบทความทั้งหมด

วันอาทิตย์ที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558

ผลของโครงการคนไทยไร้พุงต่อการลดค่าดัชนีมวลกายและเส้นรอบเอวของประชาชนที่เข้าร่วมโครงการในโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล เขตจังหวัดภาคเหนือตอนล่าง

Effects of Thais without Big Belly Project to Reduce BMI and Waist Circumference of Participants in Project in Area of Lower Northern Region

ถาวร มาต้น* ปัทมา สุพรรณกุล*
Tavorn Maton* Pattama Suphanakul*

* คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร
* Faculty of public Health, Naresuan University


ความเป็นมา : ความอ้วนเป็นปัจจัยเสี่ยงสำคัญที่ส่งผลให้เกิด โรคไม่ติดต่อเรื้อรังได้หลายโรค

วัตถุประสงค์ : การวิจัยครั้งนี้เป็นการ วิจัยกึ่งทดลอง กลุ่มเดียววัดผลสองครั้งก่อนและหลัง เพื่อศึกษาระดับความรู้และการปฏิบัติเกี่ยวกับการ ส่งเสริมสุขภาพ และผลของโครงการคนไทยไร้พุง ที่ดำเนินการโดยโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล

วิธีการ : กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้มารับบริการด้านการส่งเสริม สุขภาพในโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล 3 แห่ง จำนวน 300 คน เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสัมภาษณ์ และให้การอบรมโปรแกรมกิจกรรม 3 อ. 1 วัน

ผลการวิจัย : พบว่า กิจกรรม 3 อ. ของโครงการฯ มีผลทำให้กลุ่มทดลองส่วนใหญ่มีความรู้และการปฏิบัติ ในเรื่อง การบริโภคอาหาร การออกกำลังกาย และ การป้องกันโรคดีขึ้นกว่าก่อนการอบรมอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติ (p < 0.001)
ส่วนความรู้ และการปฏิบัติ ในเรื่อง การจัดการความเครียด ก่อนและหลังการ อบรม ไม่มีความแตกต่างกัน (p = 0.497 และ 0.072 ตามลำดับ)
ค่า BMI ของกลุ่มทดลอง ก่อนและหลัง การอบรมพบว่า ไม่มีความแตกต่างกัน (p = 0.127)
ส่วนขนาดรอบเอว มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติ (p < 0.001)
ดังนั้น บุคลากรสาธารณสุข จึงควรให้ความรู้ และเทคนิคการจัดการความเครียด แก่กลุ่มที่มีน้ำหนักเกินให้มากขึ้น เพราะกลุ่มนี้มักจะ มีปัญหาความเครียดร่วมด้วย

คำสำคัญ: ดัชนีมวลกาย, ขนาดรอบเอว, พฤติกรรม ส่งเสริมสุขภาพ, ความรู้, พฤติกรรม การปฏิบัติ, โครงการคนไทยไร้พุง, โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล


Credit : วารสารสาธารณสุขศาสตร์ ปีที่ 42 ฉบับที่ 3 (ก.ย.-ธ.ค. 2555)

วันพฤหัสบดีที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2557

การบาดเจ็บทางระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อที่เกี่ยวเนื่องจากการทำงานและพฤติกรรมการทำงานที่ปลอดภัยของพนักงานศูนย์บริการให้ข้อมูล

Work - related Musculoskeletal Injuries and Work Safety Behaviors Among Call Center Workers.
ฐิติชญา ฉลาดล้น*
พิมพ์ลดา อนันต์สิริเกษม*
* พยาบาลวิชาชีพชำนาญการ, วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี จักรีรัช
Thitichaya Chalardlon*
Phimlada Anansirikasem**
* Nurse Instructor, Boromarajonani College of Nursing, Chakriraj


วัตถุประสงค์ : เพื่อศึกษา
1) การบาดเจ็บทางระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อที่เกี่ยวเนื่องจากการทำงาน
2) พฤติกรรมการทำงานที่ปลอดภัย
3) ความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมการทำงานที่ปลอดภัยและการบาดเจ็บทางระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อที่เกี่ยวเนื่องจากการทำงานของพนักงานศูนย์บริการให้ข้อมูล
แห่งหนึ่งในจังหวัดกรุงเทพมหานคร จำนวน 323 ราย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย 3 ส่วน คือ 1) ข้อมูลส่วนบุคคล
2) ข้อมูลการบาดเจ็บทางระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อที่เกี่ยวเนื่องจากการทำงาน
3) ข้อมูลพฤติกรรมความปลอดภัยในการทำงาน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนาและทดสอบความสัมพันธ์โดยใช้สถิติทดสอบไคสแควร์

ผลการวิจัย : พบว่า อัตราการเกิดการบาดเจ็บทางระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อที่เกี่ยวเนื่องจากการทำงานของกลุ่มตัวอย่างในช่วงระยะเวลา 12 เดือน และ 7 วันที่ผ่านมา เท่ากับ ร้อยละ 74.0 และร้อยละ 60.40 ตามลำดับ
ในช่วงระยะเวลา 12 เดือนที่ผ่านมา พบการบาดเจ็บบริเวณคอ ร้อยละ 61.08 บริเวณหลังส่วนบนร้อยละ 55.68 และบริเวณหลังส่วนล่าง ร้อยละ 53.14
ในช่วง 7 วันที่ผ่านมา พบการบาดเจ็บบริเวณหลังส่วนล่าง ร้อยละ 58.46 บริเวณคอร้อยละ 51.28 และบริเวณหลังส่วนบนร้อยละ 50.26
นอกจากนี้ยังพบว่า การบาดเจ็บส่งผลกระทบต่อการทำงานและกิจวัตรประจำวันของกลุ่มตัวอย่าง ร้อยละ 17.00 ในด้านพฤติกรรมการทำงานที่ปลอดภัย
เมื่อพิจารณาในรายด้านพบว่า กลุ่มตัวอย่าง
-ร้อยละ67.50 มีพฤติกรรมการทำงานที่ปลอดภัยด้านการปรับท่าทางการทำงานในระดับปานกลาง
-การพักช่วงระหว่างการทำงาน อยู่ในระดับปานกลาง ร้อยละ 52.30
-การจัดสถานที่ทำงานและอุปกรณ์การทำงาน อยู่ในระดับปานกลาง ร้อยละ 88.9
-การเลือกใช้อุปกรณ์หรือเครื่องมือการทำงานกับคอมพิวเตอร์ ระดับปานกลางร้อยละ 80.50
นอกจากนี้ยังพบว่า
พฤติกรรมความปลอดภัยในการทำงานโดยรวมไม่มีความสัมพันธ์กับการบาดเจ็บทางระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อในช่วงเวลา 12 เดือนที่ผ่านมา
แต่เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่าพฤติกรรมความปลอดภัยในการทำงานด้านการพักระหว่างการทำงาน มีความสัมพันธ์กับการบาดเจ็บทางระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < 0.05)
ในช่วงเวลา 7 วันที่ผ่านมาพบว่าพฤติกรรมความปลอดภัยในการทำงานด้านการพักระหว่างการทำงาน และด้านการจัดสถานที่ทำงานและอุปกรณ์การทำงานมีความสัมพันธ์กับการบาดเจ็บทางระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < 0.05)

คำสำคัญ : การบาดเจ็บทางระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อที่เกี่ยวเนื่องจากการทำงาน พฤติกรรมการทำงานที่ปลอดภัย

Credit : วารสารพยาบาลกระทรวงสาธารณสุข 

วันพฤหัสบดีที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2557

การลดพฤติกรรมเสี่ยงของพนักงานด้วยหลักพฤติกรรมความปลอดภัย กรณีศึกษา โรงงานผลิตอะไหล่และประกอบนาฬิกา

Reduction of Risk Behavior for Operators by Using Behavior Based Safety (BBS) Technique: A Case Study of Watch-Part Manufacturing and Assembly Factory

ศิริพร เข็มทอง สิทธิพร พิมพ์สกุล

สาขาวิชาวิศวกรรมอุตสาหการ คณะวิศวกรรมศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง

วัตถุประสงค์ : เพื่อลดพฤติกรรมเสี่ยงของพนักงานที่ก่อให้เกิดอุบัติเหตุจากการทำงาน ด้วยหลักพฤติกรรมความปลอดภัยในแผนกประกอบชิ้นส่วนย่อยของโรงงานผลิตอะไหล่และประกอบนาฬิกา

กลุ่มตัวอย่าง : พนักงานที่ปฏิบัติงานในแผนกซึ่งมีจำนวน 43 คน

วิธีการ :
1. งานวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ โดยใช้แบบสอบถามเพื่อวัดระดับทัศนคติและพฤติกรรมในการทำงานอย่างปลอดภัย
2. นำหลักพฤติกรรมความปลอดภัยมาใช้กับพนักงานในแผนกดังกล่าว
3. หัวหน้างานและตัวแทนแผนกจะดำเนินการกำหนดพฤติกรรมปลอดภัยเป้าหมายโดยพิจารณาจากตัวเลขประเมินลำดับก่อนหลังของความเสี่ยง
4. ผู้วิจัยได้ทำการฝึกอบรมเรื่องหลักพฤติกรรมความปลอดภัย การสังเกตพฤติกรรมปลอดภัยเป้าหมาย และการดำเนินงานและการติดตามผลให้แก่หัวหน้างานและตัวแทนแผนก

ผลการศึกษา :
พนักงานในแผนกตัวอย่างสามารถปฏิบัติตามพฤติกรรมปลอดภัยเป้าหมาย เพื่อลดพฤติกรรมเสี่ยงที่อาจก่อให้เกิดอุบัติเหตุได้ครบ 100% ภายใน 14 สัปดาห์
ผลการประเมินจากแบบสอบถามเพื่อวัดระดับทัศนคติและพฤติกรรมในการทำงานอย่างปลอดภัยของพนักงานพบว่าอยู่ในระดับดีโดยมีการปรับปรุงจาก 83.7% เป็น 100.0% และ 69.8% เป็น 100.0% ตามลำดับ

คำสำคัญ : หลักพฤติกรรมความปลอดภัย, ตัวเลขประเมินลำดับก่อนหลังของความเสี่ยง, อุบัติเหตุ, ทัศนคติ, พฤติกรรม

Credit : วิศวสารลาดกระบัง ปีที่ 28 ฉบับ ที่ 1 มีนาคม 2554

ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อการติดเกมคอมพิวเตอร์ในนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษา

Factors Related to Computer Game Addiction among Elementary School Students

ประกายเพชร สุภะเกษ* สุธรรม นันทมงคลชัย** มัณฑนา ดำรงศักดิ์ *
Prakaipetch Supaket* Sutham Nanthamongkolchai** Mantana Damrongsak*
* กลุ่มวิชาการพยาบาลอนามัยชุมชน คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
* ภาควิชาอนามัยครอบครัว คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
* Department of Community Health Nursing, Faculty of Nursing, Thammasat University.
** Department of Family Health, Faculty of Public Health, Mahidol Unversity

วัตถุประสงค์ : เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อการติดเกมคอมพิวเตอร์ของนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษา

กลุ่มตัวอย่าง : นักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 4-6 ในเขตอำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี จำนวน256 คน

การเก็บข้อมูล : การสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นจำแนกตามโรงเรียนและระดับชั้น เก็บรวบรวมข้อมูล โดยใช้แบบทดสอบการติดเกม ระหว่างวันที่ 1 ธันวาคม 2553 ถึง วันที่ 15 มกราคม 2554

วิธีวิเคราะห์ : โดยใช้ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และการวิเคราะห์ถดถอยแบบโลจีสติก

ผลการศึกษา :
1. นักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาติดเกมคอมพิวเตอร์ ร้อยละ 52.7
2. ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อการติดเกมคอมพิวเตอร์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < 0.05) ได้แก่ การคล้อยตามกลุ่มเพื่อน สัมพันธภาพในครอบครัว และการเห็นคุณค่าในตนเอง
3. โดยตัวอย่างที่มีการคล้อยตามกลุ่มเพื่อนมากมีโอกาสที่จะติดเกมคอมพิวเตอร์เป็น 2.44 เท่า ของกลุ่มตัวอย่างที่มีการคล้อยตามกลุ่มเพื่อนน้อย
4. กลุ่มตัวอย่างที่มีสัมพันธภาพในครอบครัวไม่ดีมีโอกาสที่จะติดเกมคอมพิวเตอร์มากขึ้น 0.56 เท่าของกลุ่มตัวอย่างที่มีสัมพันธภาพในครอบครัวดี
5. กลุ่มตัวอย่างที่มีความรู้สึกมีคุณค่าในตนเองต่ำ มีโอกาสที่จะติดเกมคอมพิวเตอร์มากขึ้น 0.35 เท่า ของกลุ่มตัวอย่างที่มีความรู้สึกมีคุณค่าในตนเองสูง

ข้อเสนอแนะ : ให้ครอบครัวเข้าไปมีส่วนร่วม สังเกตการเล่นคอมพิวเตอร์ของนักเรียนเพื่อป้องกันการติดเกมคอมพิวเตอร์ มีการติดตามทำความรู้จักกับเพื่อนของนักเรียน เสริมสร้างความรู้สึกมีคุณค่าในตนเองรวมถึงการสร้างสัมพันธภาพที่ดีในครอบครัว เพื่อนำไปสู่การดูแลเรื่องการเล่นเกมคอมพิวเตอร์และปรับเปลี่ยนพฤติกรรมที่เหมาะสมต่อไป

คำสำคัญ: การติดเกมคอมพิวเตอร์, ความรู้สึกมีคุณค่าในตนเอง/การคล้อยตามกลุ่มเพื่อน, สัมพันธภาพในครอบครัว, นักเรียนระดับชั้นประถมศึกษา

Credit : วารสารสาธารณสุขศาสตร์ ปีที่ 42 ฉบับที่ 1 (ม.ค.-เม.ย. 2555)


ความชุกของกลุ่มอาการอ้วนลงพุงในบุคลากรโรงพยาบาลชลประทาน จังหวัดนนทบุรี

Prevalence of Metabolic Syndrome in personnel at Royal Irrigation Hospital, Nonthaburi Province

สมชาย สุขอารีย์ชัย*
Somchai Sukareechai*

*แพทย์เวชศาสตร์ครอบครัว ประจำโรงพยาบาลชลประทาน จังหวัดนนทบุรี

วัตถุประสงค์ : เพื่อศึกษาความชุกของกลุ่มอาการอ้วนลงพุง หรือภาวะ Metabolic syndrome ในบุคลากรโรงพยาบาลที่มารับการตรวจสุขภาพประจำปี

การเก็บข้อมูล : เก็บข้อมูลในช่วงเวลาตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม 2550 ถึงวันที่ 30 กันยายน 2551 ที่โรงพยาบาลชลประทาน จังหวัดนนทบุรี บุคลากรที่มารับการตรวจสุขภาพประจำปี จำนวนทั้งสิ้น 719 คน สามารถนำข้อมูลมาวิเคราะห์ได้ 474 คน คิดเป็นร้อยละ 65.92

วิธีวิเคราะห์ : วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และสถิติไค-สแควร์

ผลการศึกษา :
อัตราความชุกของกลุ่มอาการอ้วนลงพุงมีค่าร้อยละ 15.2 เพศหญิง มีอัตราความชุกมากกว่าเพศชายเล็กน้อย (ร้อยละ 15.4 เทียบกับ 14.1)
เมื่อแบ่งบุคลากรโรงพยาบาลเป็นกลุ่มพยาบาลและกลุ่มที่ไม่ใช่พยาบาล พบว่า กลุ่มที่ไม่ใช่พยาบาล มีอัตราความชุกร้อยละ 17.5 ซึ่งมากกว่ากลุ่มพยาบาลที่มีอัตราความชุกเพียงร้อยละ 9.6 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระยะ 0.05 ดังนั้น

ข้อเสนอแนะ : ควรเร่งให้ความรู้ความเข้าใจในเรื่องของการเกิดกลุ่มอาการอ้วนลงพุง การป้องกันกลุ่มอาการอ้วนลงพุง ผลเสียที่ตามมาของกลุ่มอาการอ้วนลงพุง ตลอดจนถึงการจัดกิจกรรมต่างๆ เช่น การออกกำลังกาย การปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการบริโภคอาหารให้เหมาะสม เพื่อส่งเสริมและป้องกันการเกิดกลุ่มอาการอ้วนลงพุงในบุคลากรโรงพยาบาลชลประทานต่อไป

คำสำคัญ : ความชุก, กลุ่มอาการอ้วนลงพุง, บุคลากรโรงพยาบาล

Credit : วารสารสาธารณสุขศาสตร์ ประจำเดือน พฤษภาคม-สิงหาคม 2553 ปีที่ 40 ฉบับที่ 2

วันศุกร์ที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2557

ปัจจัยคุกคามสุขภาพจากการทำงานและภาวะสุขภาพตามความเสี่ยงของแรงงานสูงอายุในอุตสาหกรมอาหารทะเลบรรจุกระป๋อง

Occupational Health Hazards and Health Status Related to Risk among Aging Workers in the Seafood Canning Industry

เสาวลักษณ์ แก้วมณี*, ชวพรพรรณ จันทร์ประสิทธิ์**, ธานี แก้วธรรมานุกูล**
*กลุ่มงานอาชีวเวชกรรม โรงพยาบาลสงขลา
**คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
Saowalak Kaewmanee*, Chawapornpan Chanprasit**, Thanee Kaewthummanukul**
*Occupational Medicine, Songkhla hospital
**Faculty of Nursing Chiang Mai University

วัตถุประสงค์ : เพื่อศึกษาปัจจัยคุกคามสุขภาพจากการทำงานและภาวะสุขภาพตามความเสี่ยงของแรงงานสูงอายุในอุตสาหกรรมอาหารทะเลบรรจุกระป๋อง จังหวัดสงขลา

กลุ่มตัวอย่าง : แรงงานสูงอายุในอุตสาหกรรมอาหารทะเลบรรจุกระป๋อง จังหวัดสงขลาจำนวน 285 ราย

การเก็บข้อมูล : โดยใช้แบบสัมภาษณ์ร่วมกับการสังเกตท่าทางการทำงาน

วิธีวิเคราะห์ : โดยใช้ใช้สถิติเชิงพรรณนา

ผลการศึกษา : 
               ปัจจัยคุกคามสุขภาพที่สำคัญตามการรับรู้ของกลุ่มตัวอย่าง คือ ด้านการยศาสตร์และด้านจิตสังคมส่วนการสังเกตท่าทางการทำงานพบว่า กลุ่มตัวอย่างร้อยละ 73.33 มีท่าทางการทำงานที่จำเป็นต้องดำเนินการปรับปรุงสำหรับภาวะสุขภาพตามความเสี่ยงในด้านความเจ็บป่วยที่อาจเกี่ยวเนื่องจากการทำงานที่พบบ่อย คือ ปวดกล้ามเนื้อบริเวณคอ/ไหล่/แขน (ร้อยละ 57.89) และปวดหลัง/เอว (ร้อยละ 47.02) การบาดเจ็บในช่วง 3 เดือนที่ผ่านมา พบเพียงร้อยละ 5.96 
               ส่วนแบบแผนการดำเนินชีวิตที่เกี่ยวเนื่องกับสุขภาพที่ต้องปรับแก้ไข คือ พฤติกรรมการพักผ่อน/การจัดการความเครียด

ข้อเสนอแนะ : ทีมอาชีวอนามัยควรตระหนักถึงความสำคัญในการวางแผนเสริมสร้างความตระหนักและเผยแพร่ข้อมูลข่าวสารด้านความเสี่ยง ตลอดจนพัฒนาโปรแกรมการสร้างเสริมสุขภาพเพื่อลดความเสี่ยงจากการทำงานในแรงงานสูงอายุ

คำสำคัญ : ปัจจัยคุกคามสุขภาพจากการทำงาน ภาวะสุขภาพตามความเสี่ยง แรงงานสูงอายุ

Credit : วารสารสาธารณสุขมหาวิทยาลัยบูรพา  ปีที่ 6 ฉบับที่ 2 กรกฎาคม-ธันวาคม 2554


สภาพการทำงานและพฤติกรรมเสี่ยงต่อการเกิดอุบัติเหตุจากการทำงานของพนักงานขนย้ายสินค้า

Working conditions and risk behaviors related to occupational accidents among material handling operators

จุฑาทิพย์ รัตนอนุ, ธานี แก้วธรรมานุกูล,วราภรณ์ เลิศพูนวิไลกูล
คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
Jutatip Rattanaanu, Thanee Kaewthummanukul, Waraporn Lertpoonwilaikul
Faculty of Nursing, Chiang Mai University

วัตถุประสงค์ : เพื่อศึกษาสภาพการทำงาน พฤติกรรมเสี่ยงต่อการเกิดอุบัติเหตุจากการทำงาน และอุบัติเหตุจากการทำงานของพนักงานขนย้ายสินค้า และศึกษาความสัมพันธ์ระหว่าง สภาพการทำงาน พฤติกรรมเสี่ยงต่อการเกิดอุบัติเหตุจากการทำงาน และอุบัติเหตุจากการทำงานของพนักงานขนย้ายสินค้า

กลุ่มตัวอย่าง : พนักงานขนย้ายสินค้าที่ปฏิบัติงานแผนกรับสินค้าต้นทาง แผนกรับสินค้าปลายทางและแผนกคลังสินค้า จำนวน 304 คน ใน สถานประกอบกิจการขนส่งสินค้าขนาดกลางที่มีการใช้ระบบการบริหารจัดการด้านโลจิสติกส์ในจังหวัดเชียงใหม่จำนวน 1 โรงงาน

การเก็บข้อมูล : 
  1. เครื่องมือตรวจวัดสภาพแวดล้อมทางกายภาพด้านเสียงและแสงที่ผ่านการรับรองมาตรฐานสากล และสอบเทียบความถูกต้องของเครื่องมือ (basic calibration) ตามเกณฑ์ที่กำหนด  
  2. แบบสัมภาษณ์สภาพการทำงาน พฤติกรรมเสี่ยงต่อการเกิดอุบัติเหตุจากการทำงาน และอุบัติเหตุจากการทำงานสร้างขึ้นจากการทบทวนวรรณกรรม

วิธีวิเคราะห์ : ข้อมูลส่วนบุคคล พฤติกรรมเสี่ยงต่อการเกิดอุบัติเหตุจากการทำงาน และอุบัติเหตุจากการทำงานวิเคราะห์โดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ส่วนข้อมูลสภาพการทำงานแบ่งการวิเคราะห์เป็น 2 ส่วน ได้แก่ ข้อมูลที่ได้จากแบบสัมภาษณ์วิเคราะห์โดยใช้สถิติเชิงพรรณนา และข้อมูลจากการตรวจวัดสภาพแวดล้อมทางกายภาพ ได้แก่ เสียง และแสงสว่าง วิเคราะห์โดยการแจกแจงความถี่และร้อยละ

ผลการวิจัย 
  1. สภาพการทำงานโดยรวมของกลุ่มตัวอย่างอยู่ในระดับเสี่ยงสูง ร้อยละ 46.38
  2. พฤติกรรมเสี่ยงต่อการเกิดอุบัติเหตุจากการทำงานโดยรวมของกลุ่มตัวอย่างในระดับสูง ร้อยละ 15.97 และระดับปานกลาง ร้อยละ 70.06
  3. อัตราการเกิดอุบัติเหตุจากการทำงานของกลุ่มตัวอย่างนับตั้งแต่เริ่มทำงานจนถึงปัจจุบัน ร้อยละ 73.03 และในช่วง 3 เดือนที่ผ่านมาร้อยละ 38.16
  4. สภาพการทำงานและพฤติกรรมเสี่ยงต่อการเกิดอุบัติเหตุจากการทำงาน พบว่า มีความสัมพันธ์กับการเกิดอุบัติเหตุจากการทำงานอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (OR = 2.03, p<0.05 และ OR = 1.87, p<0.05 ตามลำดับ) ซึ่งเห็นได้ว่าสภาพการทำงานยังมีความเสี่ยงต่อการเกิดอุบัติเหตุ และพนักงานขนย้ายยังมีพฤติกรรมเสี่ยงต่อการเกิดอุบัติเหตุ

ข้อเสนอแนะ : พยาบาลอาชีวอนามัยและทีมงานด้านอาชีวอนามัยและความปลอดภัยควรตระหนักถึงความสำคัญในการส่งเสริมให้พนักงานมีพฤติกรรมการทำงานที่ปลอดภัยร่วมกับการปรับปรุงสภาพการทำงานให้มีความปลอดภัย เพื่อป้องกันการเกิดอุบัติเหตุจากการทำงานของพนักงาน

คำสำคัญ : ความปลอดภัยในการทำงาน พฤติกรรมเสี่ยงในการทำงาน อุบัติเหตุจากการทำงาน

Credit : วารสารสาธารณสุขมหาวิทยาลัยบูรพา  ปี 5 ฉบับที่ 1 มกราคม-มิถุนายน 2553


ปัจจัยคุกคามสุขภาพ การเจ็บป่วยและบาดเจ็บที่เกี่ยวเนื่องกับการทำงาน พฤติกรรมการทำงานของแรงงานนอกระบบ : กรณีศึกษากลุ่มเกษตรกรปลูกข้าวโพดฝักอ่อน

Occupational Health Hazards, Work-Related Illness and Injury, Work Behaviors among Informal Workforce : Case Study in Baby Corn Planting Farmer Group
ชวพรพรรณ จันทร์ประสิทธิ์*, ธานี แก้วธรรมานุกูล*
*คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
Chawapornpan Chanprasit, Thanee Kaewthummanukul
*Faculty of Nursing Chiang Mai University

วัตถุประสงค์ : เพื่อศึกษาปัจจัยคุกคามสุขภาพ การเจ็บป่วยและบาดเจ็บที่เกี่ยวเนื่องกับการทำงาน รวมทั้งพฤติกรรมการทำงานในแรงงานนอกระบบเกษตรกรปลูกข้าวโพดฝักอ่อน

กลุ่มตัวอย่าง : ขนาดกลุ่มตัวอย่างคำนวณตามสัดส่วนของขนาดกลุ่มตัวอย่างทั้งหมด ได้จำนวนกลุ่มตัวอย่างที่เป็นเกษตรกรปลูกข้าวโพดฝักอ่อนอย่างน้อย 116 คน คัดเลือดกลุ่มตัวอย่างตามเกณฑ์ที่กำหนดได้กลุ่มตัวอย่าง 130 คน

การเก็บข้อมูล : รวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสัมภาษณ์ที่ผ่านการตรวจสอบความตรงด้านเนื้อหาและทดสอบความเชื่อมั่น

ผลการศึกษา :
1. การสัมผัสปัจจัยคุกคามสุขภาพจากสภาพแวดล้อมการทำงานที่เด่นชัด ได้แก่ ด้านการยศาสตร์และด้านเคมี
2. ส่วนสภาพการทำงานที่สำคัญ คือ การทำงานกับเครื่องจักรหรืออุปกรณ์ของมีคม
3. การเจ็บป่วยที่เกี่ยวเนื่องกับการทำงานที่พบในสัดส่วนที่สูง คือ อาการปวดศีรษะและปวดระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อ
ขณะที่การบาดเจ็บในช่วง 3 เดือนที่ผ่านมาพบว่าหนึ่งในสามส่วนพฤติกรรมการทำงาน ส่วนใหญ่มีการใช้อุปกรณ์ป้องกันอันตรายส่วนบุคคล แต่ทุกคนไม่มีการสวมปลั๊กอุดหูขณะใช้รถไถแปลงข้าวโพด กว่าหนึ่งในสี่ยังมีการใช้รถไถที่ไม่มีการใช้รถไถที่ไม่มีเครื่องป้องกันส่วนที่เป็นอันตรายและเกือบหนึ่งในสามของเกษตรกรยังคงเข้าไปในแปลงข้าวโพดฝักอ่อนในระยะ 3 วันหลังพ่นสารเคมีกำจัดศัตรูพืช

ข้อเสนอแนะในการนำผลการวิจัยไปใช้
ผลการวิจัยครั้งนี้เป็นข้อมูลพื้นฐานสำหรับทีมอาชีวอนามัยและความปลอดภัยในการริเริ่มดำเนินการจัดบริการด้านอาชีวอนามัยและสิ่งแวดล้อมสร้างเสริมความปลอดภัยในการทำงานสำหรับแรงงานนอกระบบกลุ่มเกษตรกรปลูกข้าวโพดฝักอ่อน พัฒนาโปรแกรมเพื่อการสร้างเสริมสุขภาพและลดความเสี่ยงในการทำงาน โปรแกรมที่ควรพัฒนาในลำดับแรกคือ โปรแกรมด้านการยศาสตร์ และการสื่อสารความเสี่ยงด้านสารเคมี โปรแกรมดังกล่าวควรมีกิจกรรมสำคัญครอบคลุมประเด็นต่างๆ ดังนี้
          1. การพัฒนาระบบการเฝ้าระวังทางสิ่งแวดล้อมอย่างต่อเนื่อง เพื่อวิเคราะห์ความเสี่ยงของปัจจัยคุกคามสุขภาพโดยเฉพาะด้านการยศาสตร์และเคมีเป็นการเสริมสร้างความตระหนักในปัจจัยคุกคามสุขภาพและความเสี่ยงในการทำงาน คงไว้ซึ่งสภาพการทำงานที่ปลอดภัย
          2. การสื่อสารความเสี่ยง (risk communication) โดยการประสารความร่วมมือกับเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องในการพัฒนาการอบรมและเผยแพร่ข้อมูลข่าวสารสุขภาพ ร่วมกับการจัดระบบการทำงานที่เป็นไปได้ในส่วนของปัจจัยคุกคามสุขภาพด้านการยศาสตร์
          ปัจจัยคุกคามสุขภาพด้านเคมีเน้นการใช้อุปกรณ์ป้องกันอันตรายส่วนบุคคลเพื่อป้องกันพิษของสารเคมีกำจัดศัตรูพืชต่อภาวะสุขภาพ
          3. การพัฒนาระบบการเฝ้าระวังสุขภาพอย่างต่อเนื่อง แม้ว่าข้อมูลการบาดเจ็บจากการทำงานของกลุ่มเกษตรกรปลูกข้าวโพดฝักอ่อน เป็นการบาดเจ็บที่ไม่รุนแรง แต่ข้อมูลการเจ็บป่วย เช่น ปวดศีรษะ ปวดระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อ อาจเป็นการบาดเจ็บเกี่ยวเนื่องจากงาน จึงควรให้ความสำคัญกับการเฝ้าระวังสุขภาพร่วมกับการพัฒนาระบบการรายงานการบาดเจ็บจากการทำงานอย่างเป็นรูปธรรม เพื่อประมวลข้อมูลด้านสุขภาพของแรงงานนอกระบบ เป็นพื้นฐานการพัฒนาฐานข้อมูลสุขภาพต่อไป

คำสำคัญ : ปัจจัยคุกคามสุขภาพจากการทำงาน การเจ็บป่วยและบาดเจ็บที่เกี่ยวเนื่องกับการทำงานพฤติกรรมการทำงาน แรงงานนอกระบบ กลุ่มเกษตรกรปลูกข้าวโพดฝักอ่อน

Credit : วารสารสาธารณสุขมหาวิทยาลัยบูรพา ปีที่ 5 ฉบับที่ 2 กรกฎาคม-ธันวาคม 2553


ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมเสี่ยงต่อการประสบอันตรายจากการทำงานของแรงงานประมงไทยและต่างด้าว ตำบลเกาะเปริด อำเภอแหลมสิงห์ จังหวัดจันทบุรี

Factors Influencing Occupational Risk Behaviors among Thai and Migrant Fishery Workers in Kohperit, Leamsing, Chanthaburi Province

ณัฐกานต์ เล็กเจริญ, อนามัย เทศกะทึก, กุหลาบ รัตนสัจธรรม
คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา
Nattakarn Lekcharoen, Anamai Thetkathuek, Koolarb Rudtanasudjatum
Faculty of Public Health, Burapha Uninersity

วัตถุประสงค์ : ศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมเสี่ยงต่อการประสบอันตรายจากการของแรงงานประมงไทยและต่างด้าวที่มีอายุ 15-59 ปี ตำบลเกาะเปริด อำเภอแหลมสิงห์ จังหวัดจันทบุรี

กลุ่มตัวอย่าง : สุ่มเลือกด้วยวิธีการสุ่มเลือกด้วยวิธีการสุ่มอย่างเป็นระบบเป็นแรงงานประมงไทย 103 คน และแรงงานต่างด้าว 68 คน

การเก็บข้อมูล : ข้อมูลปัจจัยส่วนบุคคล ปัจจัยนำ ปัจจัยเอื้อ ปัจจัยเสริม และพฤติกรรมเสี่ยงต่อการประสบอันตรายจากการทำงาน ถูกเก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบสัมภาษณ์ที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นเอง

วิธีวิเคราะห์ : ปัจจัยที่มีอิทธิพล ต่อพฤติกรรมเสี่ยงต่อการประสบอันตรายจากการทำงาน ด้วยการวิเคราะห์ถดถอยเชิงเส้นแบบพหุ แบบ Forward selection ได้สมการถดถอยที่มีอำนาจในการทดสอบ 52.26%

ผลการศึกษา : แรงงานประมงมีพฤติกรรมเสี่ยงต่อการประสบอันตรายจากการทำงานสูงแรงงานประมงต่างด้าวมีพฤติกรรมเสี่ยงจากการทำงานโดยรวมมากกว่าแรงงานประมงไทยอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p-value<0.001) โดยพบว่า การมีสัญชาติต่างด้าวจะมีอิทธิพลต่อพฤติกรรมเสี่ยงต่อการประสบอันตรายจากการทำงานมากที่สุด (ß = -11.58; 95%CI= -17.31, -5.85) รองลงมา ได้แก่ การทำงานที่มากกว่า 8 ชั่วโมงต่อวัน (ß = 5.49; 95%CI = 3.00, 7.98) ระดับการศึกษาที่ต่ำกว่าประถมศึกษา (ß = -4.94; 95%CI= -9.03, -0.85)

ข้อเสนอแนะ : ควรมีการสร้างความปลอดภัยในการทำงาน เพื่อลดพฤติกรรมเสี่ยงต่อการประสบอันตรายจากการทำงาน โดยเฉพาะในกลุ่มแรงงานต่างด้าว ระดับการศึกษาที่ต่ำกว่าประถมศึกษาและการทำงานที่มากกว่า 8 ชั่วโมงต่อวัน

ข้อจำกัด : เป็นการศึกษาในช่วงระยะเวลาหนึ่งเท่านั้น ดังนั้นจึงควรที่จะมีการศึกษาเพื่อเฝ้าระวังพฤติกรรมเสี่ยงต่อการประสบอันตรายจากการทำงานของแรงงานประมง เนื่องจากในแต่ละช่วงเวลาอื่นของปีอาจจะมีคุณลักษณะของแรงงานที่แตกต่างกันออกไป

คำสำคัญ : แรงงานประมง แรงงานต่างด้าว พฤติกรรมเสี่ยงต่อการประสบอันตรายจากการทำงาน

Credit : วารสารสาธารณสุขมหาวิทยาลัยบูรพา  ปีที่ 6 ฉบับที่ 1 มกราคม-มิถุนายน 2554

วันเสาร์ที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2557

การลดพฤติกรรมเสี่ยงของพนักงานด้วยหลักพฤติกรรมความปลอดภัย กรณีศึกษา โรงงานผลิตอะไหล่และประกอบนาฬิกา



การลดพฤติกรรมเสี่ยงของพนักงานด้วยหลักพฤติกรรมความปลอดภัย กรณีศึกษา โรงงานผลิตอะไหล่และประกอบนาฬิกา
Reduction of Risk Behavior for Operators by Using Behavior Based Safety (BBS) Technique: A Case Study of Watch-Part Manufacturing and Assembly Factory
ศิริพร เข็มทอง สิทธิพร พิมพ์สกุล
สาขาวิชาวิศวกรรมอุตสาหการ คณะวิศวกรรมศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง

วัตถุประสงค์ : เพื่อลดพฤติกรรมเสี่ยงของพนักงานที่ก่อให้เกิดอุบัติเหตุจากการทำงาน ด้วยหลักพฤติกรรมความปลอดภัย 
กลุ่มตัวอย่าง : ผนกประกอบชิ้นส่วนย่อยของโรงงานผลิตอะไหล่และประกอบนาฬิกา  จำนวน 43 คน 
ลักษณะการวิจัย : เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ โดยใช้แบบสอบถามเพื่อวัดระดับทัศนคติและพฤติกรรมในการทำงานอย่างปลอดภัยและใช้หลักพฤติกรรมความปลอดภัยมาใช้กับพนักงาน 
วิธีการ :    หัวหน้างานและตัวแทนแผนกจะดำเนินการกำหนดพฤติกรรมปลอดภัยเป้าหมายโดยพิจารณาจากตัวเลขประเมินลำดับก่อนหลังของความเสี่ยง      ผู้วิจัยได้ทำการฝึกอบรมเรื่องหลักพฤติกรรมความปลอดภัย การสังเกตพฤติกรรมปลอดภัยเป้าหมาย และการดำเนินงานและการติดตามผลให้แก่หัวหน้างานและตัวแทนแผนก
ผลการวิจัย :    หลังการวิจัยพบว่าพนักงานในแผนกตัวอย่างสามารถปฏิบัติตามพฤติกรรมปลอดภัยเป้าหมาย เพื่อลดพฤติกรรมเสี่ยงที่อาจก่อให้เกิดอุบัติเหตุได้ครบ 100% ภายใน 14 สัปดาห์ ผลการประเมินจากแบบสอบถามเพื่อวัดระดับทัศนคติและพฤติกรรมในการทำงานอย่างปลอดภัยของพนักงานพบว่าอยู่ในระดับดีโดยมีการปรับปรุงจาก 83.7% เป็น 100.0% และ 69.8% เป็น 100.0% ตามลำดับ

คำสำคัญ : หลักพฤติกรรมความปลอดภัย, ตัวเลขประเมินลำดับก่อนหลังของความเสี่ยง, อุบัติเหตุ, ทัศนคติ, พฤติกรรม

วิศวสารลาดกระบังปีที่ 28 ฉบั บที่ 1 มีนาคม 2554