แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ สุขภาพ แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ สุขภาพ แสดงบทความทั้งหมด

วันพฤหัสบดีที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2557

ความชุกของกลุ่มอาการอ้วนลงพุงในบุคลากรโรงพยาบาลชลประทาน จังหวัดนนทบุรี

Prevalence of Metabolic Syndrome in personnel at Royal Irrigation Hospital, Nonthaburi Province

สมชาย สุขอารีย์ชัย*
Somchai Sukareechai*

*แพทย์เวชศาสตร์ครอบครัว ประจำโรงพยาบาลชลประทาน จังหวัดนนทบุรี

วัตถุประสงค์ : เพื่อศึกษาความชุกของกลุ่มอาการอ้วนลงพุง หรือภาวะ Metabolic syndrome ในบุคลากรโรงพยาบาลที่มารับการตรวจสุขภาพประจำปี

การเก็บข้อมูล : เก็บข้อมูลในช่วงเวลาตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม 2550 ถึงวันที่ 30 กันยายน 2551 ที่โรงพยาบาลชลประทาน จังหวัดนนทบุรี บุคลากรที่มารับการตรวจสุขภาพประจำปี จำนวนทั้งสิ้น 719 คน สามารถนำข้อมูลมาวิเคราะห์ได้ 474 คน คิดเป็นร้อยละ 65.92

วิธีวิเคราะห์ : วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และสถิติไค-สแควร์

ผลการศึกษา :
อัตราความชุกของกลุ่มอาการอ้วนลงพุงมีค่าร้อยละ 15.2 เพศหญิง มีอัตราความชุกมากกว่าเพศชายเล็กน้อย (ร้อยละ 15.4 เทียบกับ 14.1)
เมื่อแบ่งบุคลากรโรงพยาบาลเป็นกลุ่มพยาบาลและกลุ่มที่ไม่ใช่พยาบาล พบว่า กลุ่มที่ไม่ใช่พยาบาล มีอัตราความชุกร้อยละ 17.5 ซึ่งมากกว่ากลุ่มพยาบาลที่มีอัตราความชุกเพียงร้อยละ 9.6 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระยะ 0.05 ดังนั้น

ข้อเสนอแนะ : ควรเร่งให้ความรู้ความเข้าใจในเรื่องของการเกิดกลุ่มอาการอ้วนลงพุง การป้องกันกลุ่มอาการอ้วนลงพุง ผลเสียที่ตามมาของกลุ่มอาการอ้วนลงพุง ตลอดจนถึงการจัดกิจกรรมต่างๆ เช่น การออกกำลังกาย การปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการบริโภคอาหารให้เหมาะสม เพื่อส่งเสริมและป้องกันการเกิดกลุ่มอาการอ้วนลงพุงในบุคลากรโรงพยาบาลชลประทานต่อไป

คำสำคัญ : ความชุก, กลุ่มอาการอ้วนลงพุง, บุคลากรโรงพยาบาล

Credit : วารสารสาธารณสุขศาสตร์ ประจำเดือน พฤษภาคม-สิงหาคม 2553 ปีที่ 40 ฉบับที่ 2

ปัจจัยสิ่งแวดล้อมในการทำงานด้านจิตสังคมที่มีความสัมพันธ์กับปัญหาสุขภาพจิต และความพึงพอใจในงานของพนักงานโรงงานตัดเย็บเสื้อผ้าขนาดใหญ่

Psychosocial Work Environment Factors Relating to Psychological Health Problems and Job Satisfaction of Thai Workers in large-sized Garment Factories

อาภรณ์ทิพย์ บัวเพ็ชร์ * สุรินธร กลัมพากร** สุนีย์ ละกำปั่น**
Aporntip Buapetch* Surintorn Kalampakorn** Sunee Lagampan**
* ภาควิชาการพยาบาลสาธารณสุขศาสตร์ คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตหาดใหญ่
** ภาควิชาการพยาบาลสาธารณสุข คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
* Department of Public Health Nursing, Faculty of Nursing, Prince of Songkla University (Hat Yai Campus)

** Department of Public Health Nursing, Faculty of Public Health, Mahidol University

วัตถุประสงค์ : เพื่อศึกษาปัจจัยสิ่งแวดล้อมในการทำงานด้านจิตสังคมที่มีความสัมพันธ์กับปัญหาสุขภาพจิตและความพึงพอใจในงาน โดยใช้กรอบแนวคิดการทุ่มเทในการทำงานและการตอบแทนไม่สมดุล

กลุ่มตัวอย่าง : พนักงานที่ทำงานเต็มเวลา โดยสุ่มตัวอย่างจำนวน 417 คน จากโรงงานอุตสาหกรรมตัดเย็บเสื้อผ้าขนาดใหญ่ 3 แห่ง ในเขตจังหวัดกรุงเทพมหานครสมุทรปราการ และสมุทรสาคร

การเก็บข้อมูล : โดยใช้แบบสอบถามชนิดตอบด้วยตนเอง

ผลการวิจัย :
1) กลุ่มตัวอย่างมีความเครียดทางจิตใจจนเกิดอาการเจ็บป่วยทางกาย ภาวะวิตกกังวล และภาวะซึมเศร้าอยู่ในระดับเสี่ยงและระดับสูงคิดเป็นร้อยละ 24.9, 23.7, และ 18.2 ตามลำดับ และมีความพึงพอใจในงานในระดับต่ำคิดเป็นร้อยละ 39.0
2) ผลการวิเคราะห์การถดถอยแบบพหุ พบว่า ผลตอบแทนจากงานเป็นปัจจัยสำคัญที่สามารถอธิบายความแปรปรวนของการเกิดปัญหาสุขภาพจิตทั้งหมด และความพึงพอใจในงานอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ในขณะที่ปัจจัยด้านจิตสังคมในการทำงานทุกตัวแปร (การทุ่มเทในการทำงาน ผลตอบแทนจากงาน และความมุ่งมั่นที่มากเกินไปต่องานที่รับผิดชอบ) สามารถร่วมกันอธิบายความแปรปรวนของการเกิดภาวะวิตกกังวลอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ

ข้อเสนอแนะ : บุคลากรที่ร่วมรับผิดชอบดูแลสุขภาพของพนักงานควรตระหนักและคำนึงถึงการจัดให้พนักงานได้รับผลตอบแทนจากการทำงานในรูปแบบต่างๆ โดยดำเนินการควบคู่ไปกับการปรับปรุงสิ่งแวดล้อมด้านอื่นๆ

คำสำคัญ: ปัญหาสุขภาพจิต , ความพึงพอใจในงาน,แนวคิดการทุ่มเทในการทำงานและการตอบแทนไม่สมดุล

Credit : วารสารสาธารณสุขศาสตร์ ปีที่ 42 ฉบับที่ 1 (ม.ค.-เม.ย. 2555)


ปัจจัยที่มีผลต่อการดูแลสุขภาพตนเองของเกษตรกรสวนยางพารา

Factors Affecting Self-care among Rubber Farmers

ปุญญพัฒน์ ไชยเมล์, ตั้ม บุญรอด
คณะวิทยาการสุขภาพและการกีฬา มหาวิทยาลัยทักษิณ
Bhunyabhadh Chaimay, Tum Boonrod
Faculty of Health and Sports Science, Thaksin University


วัตถุประสงค์ : เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อการดูแลสุขภาพตนเองของเกษตรกรสวนยางพารา ในตำบลแหลมโตนด อำเภอควนขนุน จังหวัดพัทลุง

การเก็บข้อมูล : เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสัมภาษณ์จากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 165 ราย แบบสัมภาษณ์ได้รับตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาด้วยผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 3 ท่าน ได้ค่าความเชื่อมั่นที่ยอมรับได้เท่ากับ 0.805

วิธีวิเคราะห์ : วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพหุคูณถดถอยเชิงเส้น

ผลการวิจัย :
การดื่มเครื่องดื่มชูกำลังมีผลในเชิงบวกต่อการดูแลสุขภาพตนเอง (5.39; 95%CI: 0.10 ถึง 10.67)
ประวัติการได้รับอุบัติเหตุที่เกี่ยวข้องกับการประกอบอาชีพสวนยางพารามีผลในเชิงลบต่อการดูแลสุขภาพตนเอง (-6.29; 95%CI: -11.17 ถึง -1.41)
ประวัติการได้รับความรู้ การฝึกอบรมมีผลในเชิงลบต่อการดูแลสุขภาพตนเอง (-9.66; 95%CI: -16.41ถึง -2.92)

ข้อเสนอแนะ : ควรมีการให้สุขศึกษาและประชาสัมพันธ์ที่ถูกต้องเกี่ยวกับ อาชีวอนามัยและความปลอดภัย โดยเฉพาะในเกษตรสวนยางพาราที่มีการดื่มเครื่องดื่มชูกำลัง เพื่อสร้างความตระหนักในการดูแลสุขภาพตนเองให้เพิ่มมากขึ้น

คำสำคัญ : การดูแลสุขภาพตนเอง อาชีวอนามัยและความปลอดภัย เกษตรกรสวนยางพารา

Credit : วารสารสาธารณสุขมหาวิทยาลัยบูรพา ปีที่ 7 ฉบับที่ 1 มกราคม-มิถุนายน 2555

ที่มา : http://digital_collect.lib.buu.ac.th/ojs/index.php/health/issue/view/357

วันศุกร์ที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2557

ปัจจัยคุกคามสุขภาพจากการทำงานและภาวะสุขภาพตามความเสี่ยงของแรงงานสูงอายุในอุตสาหกรมอาหารทะเลบรรจุกระป๋อง

Occupational Health Hazards and Health Status Related to Risk among Aging Workers in the Seafood Canning Industry

เสาวลักษณ์ แก้วมณี*, ชวพรพรรณ จันทร์ประสิทธิ์**, ธานี แก้วธรรมานุกูล**
*กลุ่มงานอาชีวเวชกรรม โรงพยาบาลสงขลา
**คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
Saowalak Kaewmanee*, Chawapornpan Chanprasit**, Thanee Kaewthummanukul**
*Occupational Medicine, Songkhla hospital
**Faculty of Nursing Chiang Mai University

วัตถุประสงค์ : เพื่อศึกษาปัจจัยคุกคามสุขภาพจากการทำงานและภาวะสุขภาพตามความเสี่ยงของแรงงานสูงอายุในอุตสาหกรรมอาหารทะเลบรรจุกระป๋อง จังหวัดสงขลา

กลุ่มตัวอย่าง : แรงงานสูงอายุในอุตสาหกรรมอาหารทะเลบรรจุกระป๋อง จังหวัดสงขลาจำนวน 285 ราย

การเก็บข้อมูล : โดยใช้แบบสัมภาษณ์ร่วมกับการสังเกตท่าทางการทำงาน

วิธีวิเคราะห์ : โดยใช้ใช้สถิติเชิงพรรณนา

ผลการศึกษา : 
               ปัจจัยคุกคามสุขภาพที่สำคัญตามการรับรู้ของกลุ่มตัวอย่าง คือ ด้านการยศาสตร์และด้านจิตสังคมส่วนการสังเกตท่าทางการทำงานพบว่า กลุ่มตัวอย่างร้อยละ 73.33 มีท่าทางการทำงานที่จำเป็นต้องดำเนินการปรับปรุงสำหรับภาวะสุขภาพตามความเสี่ยงในด้านความเจ็บป่วยที่อาจเกี่ยวเนื่องจากการทำงานที่พบบ่อย คือ ปวดกล้ามเนื้อบริเวณคอ/ไหล่/แขน (ร้อยละ 57.89) และปวดหลัง/เอว (ร้อยละ 47.02) การบาดเจ็บในช่วง 3 เดือนที่ผ่านมา พบเพียงร้อยละ 5.96 
               ส่วนแบบแผนการดำเนินชีวิตที่เกี่ยวเนื่องกับสุขภาพที่ต้องปรับแก้ไข คือ พฤติกรรมการพักผ่อน/การจัดการความเครียด

ข้อเสนอแนะ : ทีมอาชีวอนามัยควรตระหนักถึงความสำคัญในการวางแผนเสริมสร้างความตระหนักและเผยแพร่ข้อมูลข่าวสารด้านความเสี่ยง ตลอดจนพัฒนาโปรแกรมการสร้างเสริมสุขภาพเพื่อลดความเสี่ยงจากการทำงานในแรงงานสูงอายุ

คำสำคัญ : ปัจจัยคุกคามสุขภาพจากการทำงาน ภาวะสุขภาพตามความเสี่ยง แรงงานสูงอายุ

Credit : วารสารสาธารณสุขมหาวิทยาลัยบูรพา  ปีที่ 6 ฉบับที่ 2 กรกฎาคม-ธันวาคม 2554


ปัจจัยคุกคามสุขภาพ การเจ็บป่วยและบาดเจ็บที่เกี่ยวเนื่องกับการทำงาน พฤติกรรมการทำงานของแรงงานนอกระบบ : กรณีศึกษากลุ่มเกษตรกรปลูกข้าวโพดฝักอ่อน

Occupational Health Hazards, Work-Related Illness and Injury, Work Behaviors among Informal Workforce : Case Study in Baby Corn Planting Farmer Group
ชวพรพรรณ จันทร์ประสิทธิ์*, ธานี แก้วธรรมานุกูล*
*คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
Chawapornpan Chanprasit, Thanee Kaewthummanukul
*Faculty of Nursing Chiang Mai University

วัตถุประสงค์ : เพื่อศึกษาปัจจัยคุกคามสุขภาพ การเจ็บป่วยและบาดเจ็บที่เกี่ยวเนื่องกับการทำงาน รวมทั้งพฤติกรรมการทำงานในแรงงานนอกระบบเกษตรกรปลูกข้าวโพดฝักอ่อน

กลุ่มตัวอย่าง : ขนาดกลุ่มตัวอย่างคำนวณตามสัดส่วนของขนาดกลุ่มตัวอย่างทั้งหมด ได้จำนวนกลุ่มตัวอย่างที่เป็นเกษตรกรปลูกข้าวโพดฝักอ่อนอย่างน้อย 116 คน คัดเลือดกลุ่มตัวอย่างตามเกณฑ์ที่กำหนดได้กลุ่มตัวอย่าง 130 คน

การเก็บข้อมูล : รวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสัมภาษณ์ที่ผ่านการตรวจสอบความตรงด้านเนื้อหาและทดสอบความเชื่อมั่น

ผลการศึกษา :
1. การสัมผัสปัจจัยคุกคามสุขภาพจากสภาพแวดล้อมการทำงานที่เด่นชัด ได้แก่ ด้านการยศาสตร์และด้านเคมี
2. ส่วนสภาพการทำงานที่สำคัญ คือ การทำงานกับเครื่องจักรหรืออุปกรณ์ของมีคม
3. การเจ็บป่วยที่เกี่ยวเนื่องกับการทำงานที่พบในสัดส่วนที่สูง คือ อาการปวดศีรษะและปวดระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อ
ขณะที่การบาดเจ็บในช่วง 3 เดือนที่ผ่านมาพบว่าหนึ่งในสามส่วนพฤติกรรมการทำงาน ส่วนใหญ่มีการใช้อุปกรณ์ป้องกันอันตรายส่วนบุคคล แต่ทุกคนไม่มีการสวมปลั๊กอุดหูขณะใช้รถไถแปลงข้าวโพด กว่าหนึ่งในสี่ยังมีการใช้รถไถที่ไม่มีการใช้รถไถที่ไม่มีเครื่องป้องกันส่วนที่เป็นอันตรายและเกือบหนึ่งในสามของเกษตรกรยังคงเข้าไปในแปลงข้าวโพดฝักอ่อนในระยะ 3 วันหลังพ่นสารเคมีกำจัดศัตรูพืช

ข้อเสนอแนะในการนำผลการวิจัยไปใช้
ผลการวิจัยครั้งนี้เป็นข้อมูลพื้นฐานสำหรับทีมอาชีวอนามัยและความปลอดภัยในการริเริ่มดำเนินการจัดบริการด้านอาชีวอนามัยและสิ่งแวดล้อมสร้างเสริมความปลอดภัยในการทำงานสำหรับแรงงานนอกระบบกลุ่มเกษตรกรปลูกข้าวโพดฝักอ่อน พัฒนาโปรแกรมเพื่อการสร้างเสริมสุขภาพและลดความเสี่ยงในการทำงาน โปรแกรมที่ควรพัฒนาในลำดับแรกคือ โปรแกรมด้านการยศาสตร์ และการสื่อสารความเสี่ยงด้านสารเคมี โปรแกรมดังกล่าวควรมีกิจกรรมสำคัญครอบคลุมประเด็นต่างๆ ดังนี้
          1. การพัฒนาระบบการเฝ้าระวังทางสิ่งแวดล้อมอย่างต่อเนื่อง เพื่อวิเคราะห์ความเสี่ยงของปัจจัยคุกคามสุขภาพโดยเฉพาะด้านการยศาสตร์และเคมีเป็นการเสริมสร้างความตระหนักในปัจจัยคุกคามสุขภาพและความเสี่ยงในการทำงาน คงไว้ซึ่งสภาพการทำงานที่ปลอดภัย
          2. การสื่อสารความเสี่ยง (risk communication) โดยการประสารความร่วมมือกับเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องในการพัฒนาการอบรมและเผยแพร่ข้อมูลข่าวสารสุขภาพ ร่วมกับการจัดระบบการทำงานที่เป็นไปได้ในส่วนของปัจจัยคุกคามสุขภาพด้านการยศาสตร์
          ปัจจัยคุกคามสุขภาพด้านเคมีเน้นการใช้อุปกรณ์ป้องกันอันตรายส่วนบุคคลเพื่อป้องกันพิษของสารเคมีกำจัดศัตรูพืชต่อภาวะสุขภาพ
          3. การพัฒนาระบบการเฝ้าระวังสุขภาพอย่างต่อเนื่อง แม้ว่าข้อมูลการบาดเจ็บจากการทำงานของกลุ่มเกษตรกรปลูกข้าวโพดฝักอ่อน เป็นการบาดเจ็บที่ไม่รุนแรง แต่ข้อมูลการเจ็บป่วย เช่น ปวดศีรษะ ปวดระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อ อาจเป็นการบาดเจ็บเกี่ยวเนื่องจากงาน จึงควรให้ความสำคัญกับการเฝ้าระวังสุขภาพร่วมกับการพัฒนาระบบการรายงานการบาดเจ็บจากการทำงานอย่างเป็นรูปธรรม เพื่อประมวลข้อมูลด้านสุขภาพของแรงงานนอกระบบ เป็นพื้นฐานการพัฒนาฐานข้อมูลสุขภาพต่อไป

คำสำคัญ : ปัจจัยคุกคามสุขภาพจากการทำงาน การเจ็บป่วยและบาดเจ็บที่เกี่ยวเนื่องกับการทำงานพฤติกรรมการทำงาน แรงงานนอกระบบ กลุ่มเกษตรกรปลูกข้าวโพดฝักอ่อน

Credit : วารสารสาธารณสุขมหาวิทยาลัยบูรพา ปีที่ 5 ฉบับที่ 2 กรกฎาคม-ธันวาคม 2553


ความชุกและปัจจัยเสี่ยงต่ออาการผิดปกติทางระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อในพนักงานเก็บขนขยะขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดหนองบัวลำภู

Prevalence and Risk Factors of Musculoskeletal Disorders among Solid Waste Collectors employed by the Local Administrative Organizations at Nong Bua Lam Phu Province
พีรพงษ์ จันทราเทพ(1)และสุนิสา ชายเกลี้ยง(2)
(1) นักศึกษาหลักสูตรสาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาอนามัยสิ่งแวดล้อม คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น (e-mail: uorawa@kku.ac.th)
(2) ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ภาควิชาวิทยาศาสตร์อนามัยสิ่งแวดล้อม คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น

วัตถุประสงค์ : ศึกษาความชุกของอาการผิดปกติทางระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อ (MSDs) และปัจจัยเสี่ยงที่มีสัมพันธ์กับอาการ MSDs ในพนักงานเก็บขนขยะขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดหนองบัวลำภู

กลุ่มตัวอย่าง : พนักงานเก็บขนขยะขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดหนองบัวลำภู จำนวน 160 คน

การเก็บข้อมูล : เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้างและแบบสำรวจสภาพแวดล้อมในการทำงาน

วิธีวิเคราะห์ : สถิติเชิงพรรณนาใช้วิเคราะห์คุณลักษณะทั่วไปและความชุก สถิติเชิงอนุมานใช้ทดสอบปัจจัยเสี่ยงที่สัมพันธ์กับอาการ MSDs ได้แก่ ไคสแควร์และ Fisher’s exact test และ Multiple logistic regression นำเสนอค่าความสัมพันธ์ด้วย Odds ratio (OR) และ 95%CI โดยกำหนดระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05

ผลการวิจัย :
1. ความชุกของอาการ MSDs ในรอบ 7 วันที่ผ่านมาและในรอบ 12 เดือนที่ผ่านมา ร้อยละ 73.8 (95% CI =66.21–80.38) และร้อยละ 90.0 (95% CI = 84.26 – 94.17) ตามลำดับ
2. เมื่อพิจารณาตำแหน่งของร่างกาย ความชุกของอาการ MSDs สูงสุดที่ตำแหน่งของหลังส่วนล่างคือ ร้อยละ 77.5 รองลงมาคือ แขนท่อนบน ร้อยละ 58.8 และไหล่ร้อยละ 56.9 ตามลำดับ
3. เมื่อพิจารณาระดับความรุนแรงของการปวดพบว่า ตำแหน่งที่มีความรุนแรงสูงสุดสามอันดับแรกคือหลังส่วนล่าง หลังส่วนบน และไหล่ตามลำดับ
4. ผลการวิเคราะห์ปัจจัยสัมพันธ์เชิงเดี่ยวพบว่าปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับอาการ MSDsของพนักงานเก็บขนขยะอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ได้แก่ อายุ ≥ 40 ปี (OR = 3.64, 95% CI = 1.17 – 11.22), อายุการทำงานเก็บขนขยะ ≥ 4 ปี (OR = 6.42, 95% CI = 1.86 – 21.87), การสูบบุหรี่เป็นประจำทุกวัน (OR = 5.29, 95% CI = 1.41 –8.18), การทำงาน 7 วันต่อสัปดาห์ (OR = 5.14, 95% CI = 1.10 – 47.91), การห้อยโหนบนรถเก็บขนขยะ (OR = 3.71, 95%CI = 1.13 – 12.53), การไม่หยุดพักระหว่างปฏิบัติงาน (OR = 3.03, 95% CI = 1.07 - 8.52) และ BMI ≥ 25 kg/m2 (p =0.024)
5. ผลการวิเคราะห์แบบพหุลอจิสติก พบว่าปัจจัยเสี่ยงที่สัมพันธ์กับการเกิดอาการ MSDs อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ คือ อายุ ≥ 40 ปี (adjOR = 5.35, 95% CI = 1.09 – 26.19), อายุการทำงาน ≥ 4 ปี (adjOR = 4.95, 95% CI =1.02 – 23.94),การสูบบุหรี่เป็นประจำทุกวัน (adjOR = 7.27, 95% CI = 1.14 – 46.27), การไม่หยุดพักระหว่างปฏิบัติงาน (adjOR = 7.05, 95% CI = 1.48 – 33.42) และการทำงาน 7 วันต่อสัปดาห์ (adjOR = 5.80, 95% CI = 1.02 – 32.86)
ดังนั้น การศึกษานี้ได้ชี้บ่งสภาพปัญหาของการเกิดอาการ MSDs ที่สูงในกลุ่มพนักงานเก็บขนขยะโดยเฉพาะตำแหน่งของหลังส่วนล่างซึ่งมีความรุนแรงสูงสุด โดยปัจจัยเสี่ยงที่ส่งผลต่อการเกิด MSDs นั้นเป็นทั้งปัจจัยที่ไม่เกี่ยวข้องกับงานและที่เกี่ยวข้องกับการทำงาน ซึ่งข้อมูลนี้จะเป็นประโยชน์ต่อการดำเนินงานโครงการส่งเสริมสุขภาพพนักงานและการเฝ้าระวังโรคที่เกี่ยวข้องกับการทำงานกลุ่ม MSDs ในพนักงานเก็บขนขยะต่อไป

ข้อเสนอแนะ : 1) ควรใช้เป็นข้อมูลพื้นฐานในการแนะนำหรือให้ความรู้สำหรับพนักงานเก็บขนขยะ เกี่ยวกับการยศาสตร์การทำงานที่เหมาะสมกับสรีระของแต่ละบุคคล ขั้นตอนการทำงานในการก้มยกและเทถังขยะ การหยุดพักระหว่างปฏิบัติงาน เพื่อลดปัจจัยเสี่ยงต่อความผิดปกติของระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อที่เกิดจากการทำงานติดต่อกันหลายชั่วโมง
                        2) องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นควรจัดระบบการทำงานของพนักงานเก็บขนขยะตามหลักการยศาสตร์ โดยคำนึงถึงจำนวนวันที่ปฏิบัติงานต่อสัปดาห์ให้น้อยลง และให้พนักงานได้หยุดพักระหว่างปฏิบัติงาน เพื่อลดภาระงานที่พนักงานเก็บขนขยะได้รับ ตลอดจนการออกแบบที่ยืนบนรถไว้สำหรับพนักงานเก็บขนขยะให้เหมาะสมกับการปฏิบัติงาน เพื่อให้การดำเนินงานควบคุมและป้องกันอันตรายของพนักงานเก็บขนขยะจากอาการ MSDs ประสบความสำเร็จมากที่สุด

คำสำคัญ : อาการผิดปกติทางระบบโครงร่างและกล้ามเนื้อ, พนักงานเก็บขนขยะ, ความชุก

Credit : วารสารวิจัยสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ปีที่ 4 ฉบับที่ 2 เดือนพฤษภาคม – สิงหาคม 2554


จิตวิทยาทั่วไป

Credit :  จิราภา เต็งไตรรัตน์, นพมาศ อุ้งพระ(ธีรเวคิน), รัจรี นพเกุต, รัตนา ศิริพานิช, วารุณี ภูวสรกุลช, ศรีเรือน แก้วกังวาล, ศันสนีย์ ตันติวิท, สิริอร วิชชาวุธ และ อุบลวรรณา ภวกานันท์, จิตวิทยาทั่วไป ,พิมพ์ครั้งที่ 7, สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2554

เนื้อหาสำคัญ
1)      หน้า 369
            รายงานวิจัยในประเทศสหรัฐอเมริการายงานว่า ผู้ที่สูบบุหรี่มีความเสี่ยงในการเกิดโรคหัวใจ โรคมะเร็งปวด โรคถุงลมโป่งพอง มากกว่าคนไม่สูบบุหรี่โดยเฉลี่ยการสูบบุหรี่แต่ละมวนทำให้ชีวิตสั้นไป 5.5 นาที

      2)      หน้า 277
            อารมณ์ที่เป็นพื้นฐาน มี 10 ชนิด คือ 1. โกรธ 2. ดูถูก 3. ขยะแขยง 4. ไม่มีความสุข 5. กลัว 6. ความรู้สึกผิด 7. ความสนใจและตื่นเต้น 8. ร่าเริงสนุก 9. ละอายใจ 10.
อารมณ์ที่ซับซ้อน เป็นการผสมผสานกันของอารมณ์พื้นฐาน 
          ตัวอย่างเช่น
 1. วิตกกังวล (กลัว โกรธ ไม่มีความสุข ความรู้สึกผิด ละอายใจ)
 2. ซึมเศร้า (ไม่มีความสุข โกรธ ดูถูก กลัว ความรู้สึกผิด ละอายใจ)
 3. การมุ่งร้าย (โกรธ ดูถูก ขยะแขยง)
 4. ความรัก (ความสนใจ สนุก)

ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมเสี่ยงต่อการประสบอันตรายจากการทำงานของแรงงานประมงไทยและต่างด้าว ตำบลเกาะเปริด อำเภอแหลมสิงห์ จังหวัดจันทบุรี

Factors Influencing Occupational Risk Behaviors among Thai and Migrant Fishery Workers in Kohperit, Leamsing, Chanthaburi Province

ณัฐกานต์ เล็กเจริญ, อนามัย เทศกะทึก, กุหลาบ รัตนสัจธรรม
คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา
Nattakarn Lekcharoen, Anamai Thetkathuek, Koolarb Rudtanasudjatum
Faculty of Public Health, Burapha Uninersity

วัตถุประสงค์ : ศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมเสี่ยงต่อการประสบอันตรายจากการของแรงงานประมงไทยและต่างด้าวที่มีอายุ 15-59 ปี ตำบลเกาะเปริด อำเภอแหลมสิงห์ จังหวัดจันทบุรี

กลุ่มตัวอย่าง : สุ่มเลือกด้วยวิธีการสุ่มเลือกด้วยวิธีการสุ่มอย่างเป็นระบบเป็นแรงงานประมงไทย 103 คน และแรงงานต่างด้าว 68 คน

การเก็บข้อมูล : ข้อมูลปัจจัยส่วนบุคคล ปัจจัยนำ ปัจจัยเอื้อ ปัจจัยเสริม และพฤติกรรมเสี่ยงต่อการประสบอันตรายจากการทำงาน ถูกเก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบสัมภาษณ์ที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นเอง

วิธีวิเคราะห์ : ปัจจัยที่มีอิทธิพล ต่อพฤติกรรมเสี่ยงต่อการประสบอันตรายจากการทำงาน ด้วยการวิเคราะห์ถดถอยเชิงเส้นแบบพหุ แบบ Forward selection ได้สมการถดถอยที่มีอำนาจในการทดสอบ 52.26%

ผลการศึกษา : แรงงานประมงมีพฤติกรรมเสี่ยงต่อการประสบอันตรายจากการทำงานสูงแรงงานประมงต่างด้าวมีพฤติกรรมเสี่ยงจากการทำงานโดยรวมมากกว่าแรงงานประมงไทยอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p-value<0.001) โดยพบว่า การมีสัญชาติต่างด้าวจะมีอิทธิพลต่อพฤติกรรมเสี่ยงต่อการประสบอันตรายจากการทำงานมากที่สุด (ß = -11.58; 95%CI= -17.31, -5.85) รองลงมา ได้แก่ การทำงานที่มากกว่า 8 ชั่วโมงต่อวัน (ß = 5.49; 95%CI = 3.00, 7.98) ระดับการศึกษาที่ต่ำกว่าประถมศึกษา (ß = -4.94; 95%CI= -9.03, -0.85)

ข้อเสนอแนะ : ควรมีการสร้างความปลอดภัยในการทำงาน เพื่อลดพฤติกรรมเสี่ยงต่อการประสบอันตรายจากการทำงาน โดยเฉพาะในกลุ่มแรงงานต่างด้าว ระดับการศึกษาที่ต่ำกว่าประถมศึกษาและการทำงานที่มากกว่า 8 ชั่วโมงต่อวัน

ข้อจำกัด : เป็นการศึกษาในช่วงระยะเวลาหนึ่งเท่านั้น ดังนั้นจึงควรที่จะมีการศึกษาเพื่อเฝ้าระวังพฤติกรรมเสี่ยงต่อการประสบอันตรายจากการทำงานของแรงงานประมง เนื่องจากในแต่ละช่วงเวลาอื่นของปีอาจจะมีคุณลักษณะของแรงงานที่แตกต่างกันออกไป

คำสำคัญ : แรงงานประมง แรงงานต่างด้าว พฤติกรรมเสี่ยงต่อการประสบอันตรายจากการทำงาน

Credit : วารสารสาธารณสุขมหาวิทยาลัยบูรพา  ปีที่ 6 ฉบับที่ 1 มกราคม-มิถุนายน 2554

วันพุธที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2557

บทความในวารสารสาธารณสุขศาสตร์ (7)



 ปีที่ 40 ฉบับที่ 3          กันยายน - ธันวาคม 2553
Vol.40 No.3               September - December 2010

โรคอ้วน: ภัยคุกคามสุขภาพคนไทย
ถาวร มาต้น

  • ปัญหาและสถานการณ์โรคอ้วนของคนไทย
  • วิธีการประเมินโรคอ้วน
  • สาเหตุและหลักการควบคุมโรคอ้วน
  • 3 อ. คือ อาหาร ออกกำลังกาย และอารมณ์ 
  credit: วารสารสาธารณสุขศาสตร์ ม.มหิดล

วันอังคารที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2557

บทความในวารสารสาธารณสุขศาสตร์ (6)


ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อการติดเกมคอมพิวเตอร์ในนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษา
    ประกายเพชร สุภะเกษ สุธรรม นันทมงคลชัย มัณฑนา ดำรงศักดิ์


 ปีที่ 42 ฉบับที่ 1  มกราคม - เมษายน 2555
Vol.42 No.1  January - April 2012 

วัตถุประสงค์ : เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อการติดเกมคอมพิวเตอร์ของนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษา
กลุ่มตัวอย่าง : นักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่4-6ในเขตอําเภอคลองหลวงจังหวัดปทุมธานีจํานวน256คน สุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นจําแนกตามโรงเรียนและระดับชั้น  เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบทดสอบการติดเกมระหว่างวันที่1ธันวาคม2553ถึงวันที่15 มกราคม2554
การวิเคราะห์ข้อมูล : ความถี่  ร้อยละ ค่าเฉลี่ยและการวิเคราะห์ถดถอยแบบโลจีสติก 

 
ผลการวิจัย : นักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาติดเกมคอมพิวเตอร์ร้อยละ52.7  ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อการติดเกมคอมพิวเตอร์อย่างมีนัยสําคัญทางสถิติได้แก่การคล้อยตามกลุ่มเพื่อนสัมพันธภาพในครอบครัวและการเห็นคุณค่าในตนเอง
  • ตัวอย่างที่มีการคล้อยตามกลุ่มเพื่อนมากมีโอกาสที่จะติดเกมคอมพิวเตอร์เป็น 2.44 เท่าของกลุ่มตัวอย่างที่มีการคล้อยตามกลุ่มเพื่อนน้อย 
  • กลุ่มตัวอย่างที่มีสัมพันธภาพในครอบครัวไม่ดีมีโอกาสที่จะติดเกมคอมพิวเตอร์มากขึ้น 0.56 เท่าของกลุ่มตัวอย่างที่มีสัมพันธภาพในครอบครัวดี 
  • กลุ่มตัวอย่างที่มีความรู้สึกมีคุณค่าในตนเองต่ํา มีโอกาสที่จะติดเกมคอมพิวเตอร์มากขึ้น 0.35 เท่าของกลุ่มตัวอย่างที่มีความรู้สึกมีคุณค่าในตนเองสูง 
ข้อเสนอแนะ : ให้ครอบครัวเข้าไปมีส่วนร่วมสังเกตการเล่นคอมพิวเตอร์ของนักเรียนเพื่อป้องกันการติดเกมคอมพิวเตอร์มีการติดตามทําความรู้จักกับเพื่อนของนักเรียนเสริมสร้างความรู้สึกมีคุณค่าในตนเองรวมถึงการสร้างสัมพันธภาพที่ดีในครอบครัวเพื่อนําไปสู่การดูแลเรื่องการเล่นเกมคอมพิวเตอร์และปรับเปลี่ยนพฤติกรรมที่เหมาะสม

credit: วารสารสาธารณสุขศาสตร์ ม.มหิดล

 

วันจันทร์ที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2557

บทความในวารสารวิจัย มข.(3)

ปีที่ 17 ฉบับที่ 2 มีนาคม - เมษายน 2555 หน้า 325-337 


ปัจจัยเสี่ยงของการบาดเจ็บซ้ำซากในพนักงานอุตสาหกรรมแกะสลักหิน  จังหวัดชลบุรี 
สุนิสา ชายเกลี้ยง วัชรากร  เรียบร้อย และรุ้งทิพย์ พันธุเมธากุล



Risk Factors of Repetitive Strain Injuries among Workers of the Stone Sculpture Industry, Chonburi Province.
Sunisa Chaiklieng Watcharakorn Riabroi   and Rungthip Puntumetakul


       

วัตถุประสงค์ : เพื่อศึกษาปัจจัยเสี่ยงที่สัมพันธ์กับการเกิดการบาดเจ็บซ้ำซาก (RSIs) ในพนักงานอุตสาหกรรมแกะสลักหิน จังหวัดชลบุรี
รูปแบบ :  วิจัยเชิงวิเคราะห์แบบภาคตัดขวาง (Cross-sectional analytic research)
การเก็บข้อมูล : ใช้แบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง วัดแรงบีบ และประเมินความเสี่ยงทางการยศาสตร์โดย RULA ทดสอบปัจจัยเสี่ยงที่สัมพันธ์กับการเกิด RSIs โดย Multiple logistic regression analysis และกำหนดระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05 
 ผลการวิจัย :
  • ในพนักงาน 82 คน พบว่าส่วนใหญ่มีแรงบีบมืออยู่ในระดับไม่ดี ร้อยละ 57.32 และระดับดี ร้อยละ 42.68 
  •  ความเสี่ยงทางการยศาสตร์อยู่ในระดับ 4 คือ เสี่ยงสูงและงานนั้นต้องการการปรับปรุงทางการยศาสตร์ทันที ร้อยละ 59.76 พนักงานยกหินมีน้ำหนักเฉลี่ย >10 กิโลกรัม/ครั้ง ร้อยละ 41.46 ความชุกของ RSIs ในช่วง 6 เดือนที่ผ่านมา ร้อยละ 36.59 (95% CI = 25.94 – 47.23) 
  • ปัจจัยสัมพันธ์ต่อการเกิด RSIs คือ พนักงานที่ยกหินมากกว่า 10 ครั้งต่อวัน มีความเสี่ยงต่อการเกิด RSIs เป็น 25.89 เท่าของพนักงานที่ยกหินน้อยกว่า 10 ครั้งต่อวัน (p-value = 0.018, 95% CI = 1.76 - 397.86) 
ข้อเสนอแนะ  : ควรมีการปรับปรุงสภาพแวดล้อมทางการยศาสตร์ โดยจัดให้มีอุปกรณ์ หรือวิธีการช่วยลดความถี่ในการยกหิน เพื่อหลีกเลี่ยงการออกแรงโดยใช้อวัยวะช่วงรยางค์ส่วนบนที่ซ้ำซาก และให้พนักงานตระหนักด้านท่าทางการทำงานที่เหมาะสมเพื่อป้องกันการเกิด RSIs

       
  • This cross-sectional analytic study aimed to investigate risk factors of Repetitive Strain Injuries (RSIs) among workers of the stone sculpture industry, Chonburi province. 
  • Data were collected by the interviews using the structural questionnaire, hand grip strength measurement and Rapid Upper Limb Assessment (RULA). 
  • Risk factors were identified by multiple logistic regression analysis 
  • The six-month prevalence of RSIs was 36.59 (95% CI = 25.94 – 47.23). Multivariate analysis identified that the worker who lifted the stone >10 times per day had 25.89 times the higher risk of the development of RSIs than the workers who lifted the stone ?10 times per day (p-value=0.018, 95% CI = 1.76-397.86). 
  • These findings suggest that, there should be the improvement of worksite ergonomics, providing instruments or the methods to reduce the frequency for lifting the heavy rock stone to avoid the repetitive overuse of the upper limbs.  Moreover, workers have to learn of the right posture of working and lifting the heavy stone for RSIs protection.

คำสำคัญ:  แกะสลักหิน การบาดเจ็บซ้ำซาก  การยศาสตร์  ความเสี่ยง  แรงบีบมือ
Keyword: Stone sculpture, Repetitive Strain Injuries, Ergonomic, RULA, Hand grip strength