แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ชีวกลศาสตร์ แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ชีวกลศาสตร์ แสดงบทความทั้งหมด

วันอังคารที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558

การกำหนดน้ำหนักสูงสุดที่ยอมรับได้สำหรับการยกภาระด้วยมือ โดยใช้แบบจำลองทางชีวกลศาสตร์

The Determination of Maximum Acceptable Weight for Manual Lifting by
Using Biomechanical Model

นรินทร์ จี้ส้ม* ยุทธชัย บรรเทิงจิตร
ภาควิชาวิศวกรรมอุตสาหการ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ
E-mail: Narin_jeesom@yahoo.com *
Narin Jeesom* Yuthachai Bunterngchit
Department of Industrial Engineering, Faculty of Engineering,
King mungkut’s institute of technology noth bankok, Bangsu, bankok 10800
E-mail: Narin_jeesom@yahoo.com *

วัตถุประสงค์ : การศึกษาถึงปัจจัยที่มีผลต่อการยกภาระด้วยมือ เพื่อหาค่าน้ำหนักสูงสุดที่ยอมรับได้ที่ทำให้เกิดความปลอดภัยในการยกภาระ

วิธีทำ : โดยใช้วิธีการทางชีวกลศาสตร์ทั้งในสภาวะสถิตและสภาวะพลวัต ในการหาค่าแรงและโมเมนต์ที่กระทำต่อหมอนรองกระดูกสันหลังส่วนล่างบริเวณ L5/S1 เทียบกับค่าแรงกดอัดที่ยอมรับได้ตามมาตรฐานขั้นต่ำของ NIOSH และเทียบกับสมการคำนวณค่า Compressive Strength ซึ่งมีปัจจัยที่ทำการศึกษา 5 ปัจจัย คือ น้ำหนักในการยก (W) ความสูงในการยก (H) ความถี่ในการยก (F) ลักษณะการยก (L) และท่าทางการยก (M)

ผลการทดสอบ : ปัจจัยทั้งหมดมีผลต่อค่าแรงกดอัดที่หมอนรองกระดูกสันหลังส่วนล่างบริเวณL5/S1 อย่างมีนัยสำคัญ (p<0.05) ในส่วนของปัจจัยร่วมไม่มีผลต่อค่าแรงกดอัด ซึ่งสามารถแสดงโมเดลทางคณิตศาสตร์เพื่อใช้ในการคำนวณค่าแรงกดอัดได้ดังสมการ FC=1638 + 117(W) + 6.11(H) + 71.6(F) - 276(L)-104(M) และสามารถแสดงโมเดลทางคณิตศาสตร์เพื่อใช้ในการคำนวณค่านํ้าหนักสูงสุดเทียบกับค่า Action Limit ได้ดังสมการ WAL = 15.060 - 0.052(H) - 0.612(F)+ 2.359(L) + 0.889(M) และคำนวณค่านํ้าหนักสูงสุดเทียบกับค่า Compressive Strength ได้ดังสมการ WCS =24.59 - 0.052(H) - 0.612(F) + 2.359(L) + 0.889(M)

คำสำคัญ : วิธีการทางชีวกลศาสตร์, แรง, โมเมนต์, สภาวะสถิต, สภาวะพลวัต


Credit : การประชุมวิชาการข่ายงานวิศวกรรมอุตสาหการ 24-26 ตุลาคม 2550

วันเสาร์ที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2558

การปรับปรุงสถานีงานตามหลักการยศาสตร์เพื่อลดความเสี่ยงที่ก่อให้เกิด ความเมื่อยล้ากล้ามเนื้อของแรงงานในกระบวนการผลิตปลาทูน่า: กรณีศึกษาโรงงานแปรรูปอาหารทะเลแห่งหนึ่ง

Workstation Improvement for Risk Reduction of Muscular Fatigue Among Production Workers in Tuna Manufacturing Process: A Case Study of a Seafood Processing Factory

องุ่น สังขพงศ์1* กลางเดือน โพชนา1 และ วรพล เอื้อสุจริตวงศ์2
Angoon Sungkhapong1* Klangduen Pochana2 and Worapon Auesujaridwong2

1 ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ภาควิชาวิศวกรรมอุตสาหการ คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
2 นักศึกษา ภาควิชาวิศวกรรมอุตสาหการ คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
* ผู้นิพนธ์ประสานงาน โทรศัพท์ 0-7428-7111 อีเมล: angoon.s@psu.ac.th
1 Assistant Professor, Department of Industrial Engineering, Faculty of Engineering, Prince of Songkla University.
2 Student, Department of Industrial Engineering, Faculty of Engineering, Prince of Songkla University.
* Corresponding Author, Tel. 0-7428-7111, E-mail: angoon.s@psu.ac.th

วัตถุประสงค์ : เพื่อปรับปรุงสภาพการปฏิบัติงานในขั้นตอนขูดแยกเลือดปลาจากกระบวนการผลิตปลาทูน่าเพื่อลดความเสี่ยงที่ก่อให้เกิดความเมื่อยล้ากล้ามเนื้อเนื่องจากการทำงาน

วิธีการ :
1) การสำรวจอาการเมื่อยล้ากล้ามเนื้อเนื่องจากการทำงานของแรงงานในกระบวนการผลิตปลาทูน่าด้วยแบบสำรวจสุขภาพเบื้องต้น
2) การวัดขนาดสัดส่วนร่างกายของแรงงาน
3) การประเมินผลกระทบทางกายภาพต่อร่างกายในสภาพการปฏิบัติงานก่อนและหลังปรับปรุงเพื่อเปรียบเทียบผลทางสถิติด้วยคะแนนท่าทางการทำงานด้วย RULA แรงกดและแรงเฉือนต่อหมอนรองกระดูก L5/S1 และค่าสัญญาณไฟฟ้ากล้ามเนื้อด้วย EMG

ผลการศึกษา : ผลสำรวจสุขภาพแรงงานซึ่งพบว่าแรงงานในขั้นตอนขูดแยกเลือดปลาเกิดอาการเมื่อยล้ากล้ามเนื้อมากที่สุดคิดเป็นร้อยละ 92 โดยตำแหน่งบนร่างกายซึ่งเกิดอาการปวดเมื่อยล้ากล้ามเนื้อมากที่สุดเรียงตามลำดับได้แก่ ตำแหน่งหัวไหล่ซ้ายและขวาตำแหน่งสะโพก ตำแหน่งหลังส่วนล่างและตำแหน่งขาส่วนล่างซ้ายและขวาหลัง
จากนำเสนอแนวทางปรับปรุงสภาพการ ปฏิบัติงานในขั้นตอนขูดแยกเลือดปลาเป็นการปฏิบัติงานแบบงานนั่งด้วยการสร้างเก้าอี้และชั้นวางถาด พร้อมกับประเมินผลกระทบทางกายภาพต่อร่างกายของแรงงานในสภาพการปฏิบัติงานก่อนและหลังปรับปรุง ซึ่งพบว่าคะแนนการประเมิน ท่าทางการทำงานด้วย RULA มีคะแนนเฉลี่ยลดลง ผลการวิเคราะห์แรงกดและแรงเฉือนตรงบริเวณหมอนรองกระดูก L5/S1 นั้นมีค่าของแรงกดและแรงเฉือนลดลง
สุดท้ายคือ ผลการประเมิน ค่าสัญญาณไฟฟ้ากล้ามเนื้อด้วยค่าความถี่เฉลี่ยของกล้ามเนื้อ Erector Spinae กล้ามเนื้อTrapezius และกล้ามเนื้อ Anterior Deltoid นั้นพบว่าค่าความถี่เฉลี่ยของกลุ่มกล้ามเนื้อทั้งหมดในสภาพการปฏิบัติงานหลังปรับปรุงมีค่าน้อยกว่า สภาพการปฏิบัติงานก่อนปรับปรุงและเมื่อประเมินผลอัตราผลิตภาพ พบว่าอัตราผลิตภาพในสภาพการปฏิบัติงานหลังปรับปรุงเพิ่มขึ้น 1.17 กิโลกรัมต่อคน-วัน โดยมีระยะเวลาคืนทุนเท่ากับ 6 เดือน

สรุป : การปรับปรุงสภาพการปฏิบัติงานแบบงานนั่งด้วยการสร้างเก้าอี้และชั้นวางถาด สามารถลดความเมื่อยล้ากล้ามเนื้อของแรงงานอีกทั้งเพิ่มผลผลิตด้วย

คำสำคัญ : อุตสาหกรรมแปรรูปอาหารทะเล EMGความเมื่อยล้าจากการทำงาน  สถานีทำงานชีวกลศาสตร์

Credit :  วารสารวิชาการพระจอมเกล้าพระนครเหนือ ปีที่ 23 ฉบับที่ 3 ก.ย. - ธ.ค. 2556

วันศุกร์ที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2557

Work load evaluation of the school bag carrying of primary students based on biomechanical approach

Sutharin Suvarnaho and Phairoat ladavichitkul
Department of Industrial Engineering, Faculty of Engineering, Chulalongkorn University, Bangkok 10330 Thailand
Tel. (662)218-6814

E-mail: jay_roung@hotmail.com

วัตถุประสงค์ :
The first objective of this research is to find the relationship between the primary student strength and their body weight.
The second objective is to evaluate the school bag carrying task based on a biomechanical static model.

วิธีการ :
This workload was evaluated based on a biomechanical static model. 346 primary students (178 boys and 168 girls) aged between 6 to 12 years old were recruited voluntarily for the research. Average school bags weight was 11.76% of the body weight (BW).

ผลการศึกษา :
The results showed that the body weight is not significantly relate to the body strength (R<0.5), then student weight should not be used as an indicator to set safe of the school bag weight. The compressive force on the lower back while carrying the school bag was about 18% of maximum voluntary compressive force on the lower back calculated from the composite strength test.

Credit : RESEARCH AND DEVELOPMENT JOURNAL VOLUME 23 NO.2, 2012
            วิศวกรรมสารฉบับวิจัยและพัฒนา ปีที่ 23 ฉบับที่ 2 พ.ศ. 2555